کابل زیر دریایی نوینی که قابلیت ارائه اینترنت با سرعت یک میلیون گیگابیتبرثانیه را فراهم می‌آورد
یک کابل فیبر نوری جدید به طول ۷٬۰۰۰ کیلومتر در بستر اقیانوس اطلس نصب خواهد شد تا اتصال بین آمریکا و فرانسه را با سرعتی بالغ بر یک میلیون گیگابیتبرثانیه (Gbps) فراهم کند. این قابلیت به معنای جابه‌جایی نزدیک به ۱۲۵ ترابایت داده در هر ثانیه است که معادل ارسال تقریبی ۲۵ هزار فیلم با کیفیت HD، هر کدام به حجم تقریبی ۵ گیگابایت می‌باشد. این کابل «پتال» نام دارد و شرکت متا، که مادر فیسبوک و اینستاگرام است، مسئول تأمین هزینه‌های ساخت و نگهداری آن خواهد بود.
این کابل در سال ۲۰۲۹ به بهره‌برداری خواهد رسید و به عنوان نخستین کابل با ظرفیت پتابیتی در مسیرهای بین‌قاره‌ای شناخته خواهد شد. طبق اطلاعات منتشر شده توسط نمایندگان متا، ظرفیت کابل پتال دو برابر آنچه در کابل‌های زیر دریایی مشابه در حال حاضر وجود دارد خواهد بود. آنان همچنین بیان کرده‌اند که چنین پهنای باندی برای پوشش نیازهای پخش هم‌زمان موسیقی تا ۷۵ درصد از جمعیت جهان کافی است.
نوآوری اصلی کابل پتال در ساختار فیبر آن نهفته است. بنا بر اعلام متا، این کابل اولین سامانه تجاری کابل زیر دریایی است که از فناوری فیبر چندهسته‌ای بهره‌مند می‌شود. در حالی که رشته‌های فیبر معمولی تنها یک هسته دارند، هر رشته فیبر پتال دارای دو هسته است که سیگنال‌های نوری به صورت هم‌زمان در دو جهت مخالف حرکت می‌کنند. به این ترتیب، یک رشته به تنهایی ظرفیتی معادل دو فیبر تک‌هسته‌ای معمولی را مهیا می‌سازد.
قطر هر رشته این کابل تقریباً به ضخامت یک تار موی انسان و برابر با ۱۲۵ میکرومتر است. مهندسان شرکت متا اعلام کرده‌اند که در کابل پتال ۲۴ جفت فیبر دو هسته‌ای به کار خواهد رفت. به این ترتیب، کلیه ساختار شامل ۹۶ هسته فیبر مجزا خواهد بود که قابلیت انتقال معادل ۴۸ جفت فیبر معمولی را دارا است.
توسعه و ساخت کلی این پروژه توسط شرکت ژاپنی NEC انجام خواهد شد و تأمین فیبر توسط سومیتومو الکتریک (Sumitomo Electric) صورت می‌گیرد.
ادواردو ماتئو، مدیر ارشد راهبرد بخش شبکه‌های زیر دریایی NEC، اظهار داشت: «دست‌یابی به ظرفیت پتابیت‌برثانیه در یک سیستم زیر دریایی فرارقاره‌ای، به عنوان یک نقطه عطف فناورانه در تاریخ ارتباطات جهانی به حساب می‌آید.»
ستون فقرات اینترنت در اعماق دریا
کابل‌های زیر دریایی به عنوان یکی از حیاتی‌ترین اجزای زیرساخت اینترنت شناخته می‌شوند. براساس اظهارات اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU)، که نهاد مسئول در زمینه فناوری‌های دیجیتال در سازمان ملل است، این کابل‌ها حدود ۹۹ درصد از ترافیک اینترنت جهانی را به خود اختصاص می‌دهند.
نصب کابل‌های شیشه‌ای ظریف به طول هزاران کیلومتر در بستر اقیانوس خود یک موفقیت مهندسی به شمار می‌آید. چالش بعدی نیز به اندازه کافی مهم است. زیرا کابل باید توانایی انتقال پالس‌های نور فروسرخ، که داده‌ها را حمل می‌کنند، را در فاصله‌های بسیار زیاد بدون افت کیفیت داشته باشد.
معمولاً این مسئولیت بر عهده تکرارکننده‌ها (Repeaters) است. این دستگاه‌ها تقویت‌کننده‌های خاصی هستند که در فواصل معین در طول کابل مستقر می‌شوند و با استفاده از لیزر، سیگنال‌های نوری را تقویت می‌کنند. به گفته نمایندگان متا، برای نصب کابل زیر دریایی با طولی مانند پتال، معمولاً به حدود ۱۰۰ تکرارکننده نیاز است.
پتال تنها یکی از چند پروژه سرمایه‌گذاری متا در زمینه کابل‌های زیر دریایی در سال‌های اخیر به شمار می‌رود. پیش‌تر، پروژه‌های ماریا در ۲۰۱۸، آمیتی در ۲۰۲۳ و آنجانا در ۲۰۲۵ نیز به لیست سرمایه‌گذاری‌های این شرکت اضافه شده بودند. کابل ماریا به عنوان اولین کابل فیبر نوری فراآتلانتیکی متا به حساب می‌آید و دارای ظرفیتی برابر با ۱۹۲ ترابیت‌بر‌ثانیه بود. بر همین اساس، کابل پتال پیش‌بینی می‌شود که بیش از پنج برابر ظرفیت آن را ارائه دهد.
