لحظه تعیینکننده در تاریخ پرسویرنس؛ مریخنورد ناسا اکنون به عنوان رکورددار مسافتپیمایی در منظومه شمسی شناخته میشود

پرسویرنس در تاریخ ۱۸ فوریه سال ۲۰۲۱ بر روی دهانه یزرو مریخ فرود آمد؛ این گودال که دارای قطر تقریبی ۴۸ کیلومتر است، در سالهای آغازین شکلگیری منظومه شمسی، زمانی که مریخ با آب و هوای گرمتر و مرطوبتری مواجه بود، به عنوان مکانی برای یک پهنه آبی شناخته میشد.
بر روی چتر نجات پرسویرنس، طرحی وجود داشت که به کاهش سرعت فضاپیما هنگام ورود به جو مریخ کمک میکرد و حاوی پیامی پنهان بود: «به انجام کارهای بزرگ و جسورانه بپردازید.»
پرواز هلیکوپتر مریخی
یکی از اقدامهای ابتدایی در این مأموریت، فعالیتی بود که تقریبا هیچگونه ارتباطی با رانندگی نداشت.
زیر بدنه پرسویرنس، هلیکوپتر کوچکی به نام اینجنیوتی قرار داده شده بود. پس از فرود این هلیکوپتر بر روی سطح مریخ، برای نخستین بار در تاریخ پروازهای کنترلشده با استفاده از نیروی موتوری، پروازی را در دنیایی دیگر به ثبت رساند. پرسویرنس در نزدیکی اینجنیوتی مستقر گردید تا نظارت بر پروازهای آن را انجام دهد و دادهها را به زمین منتقل کند.
چهار پرواز آزمایشی اینجنیوتی به حدی موفقیتآمیز بود که مدیران مأموریت به این نتیجه رسیدند که این هلیکوپتر باید در ادامه اکتشافات مریخ، پرسویرنس را همراهی نماید. این هلیکوپتر در مجموع ۷۲ پرواز انجام داد تا اینکه در ژانویه ۲۰۲۴، یکی از ملخهای آن دچار آسیب شد.
آزمایش فناوری رانندگی خودکار
پرسویرنس بخش اعظم سال نخست مأموریتش را در کف دهانه یزرو اختصاص داد؛ منطقهای که پر از سنگهایی بود که ناشی از برخورد یک شهابسنگ ذوب شده و سپس سخت شدهاند. همان رویداد، دهانه یزرو را به وجود آورده است.
پرسویرنس نیز همانند برخی از خودروهای جدید طراحی شده در زمین، از فناوری رانندگی خودکار بهرهبرداری میکند تا بتواند بهطور خودکار بهترین مسیر را از نقطه الف به نقطه ب بیابد؛ بدون آنکه لازم باشد برای هر تغییر مسیر و پیچ، منتظر دستورالعملهای جدید از زمین باشد.



