یک ماهواره کهنه شوروی برای بار دوم در مدار زمین نابود شده است

یک ماهواره قدیمی متعلق به دوران شوروی در حال حاضر به قطعات مختلفی تقسیم شده است و این حادثه تازه‌ترین نمونه از مجموعه حوادث مشابهی است که در ماه‌های اخیر رخ داده‌اند. این وضعیت به‌ویژه نشان‌دهنده افزایش احتمال برخورد ماهواره‌ها با زباله‌های فضایی است.

شرکت لئولبز با تخصص در رصد و شناسایی وضعیت محیط فضایی، زمان عبور ماهواره هواشناسی Meteor 2-7 از یکی از پایگاه‌های خود در غرب استرالیا، وقوع یک «رویداد مولد زباله فضایی» را در آن مداری که این ماهواره قرار دارد، رصد کرده است. به گفته این شرکت، در این منطقه حدود «ده‌ها قطعه» شناسایی شده‌اند. ماهواره مذکور در سال ۱۹۸۱ به‌وسیله شوروی به فضا پرتاب گردید.

این حادثه متلاشی شدن متئور ۲-۷ در ادامه چندین مورد دیگر از تجزیه ماهواره‌ها در ماه‌های اخیر به وقوع پیوسته؛ به‌عنوان مثال، ماهواره جاسوسی آمریکایی یواس‌ای ۳۲ (USA 32) که متعلق به دوران جنگ سرد می‌باشد، در سپتامبر ۲۰۲۶ متلاشی شد.

این شرکت در شبکه اجتماعی ایکس اشاره کرده است: «این تازه‌ترین مورد از زنجیره‌ای از حوادثی است که طی شش ماه گذشته شاهد بوده‌ایم.» همچنین، لئولبز تأکید کرد: «این گونه حوادث به وضوح نشان‌دهنده یک روند نگران‌کننده در امنیت و ایمنی فضا هستند و ضرورت پایش مداوم را بیشتر برجسته می‌کنند.»

جیم شل، یک کارشناس پیشرو در زمینه زباله‌های فضایی، در شبکه ایکس اشاره کرد که متئور ۲-۷ پیشتر نیز در ماه مارس ۲۰۰۴ به تکه‌های متعدد تقسیم شده بود. وی گفت که این حادثه در ارتفاع حدود ۸۵۵ کیلومتری زمین رخ داده است و در این ارتفاع، «تراکم زباله‌های فضایی به حداکثر خود می‌رسد».

طبق گزارش لئولبز، در کنار متلاشی شدن ماهواره یواس‌ای ۳۲ در سپتامبر، بدنه یک موشک چینی نیز در اوایل سال ۲۰۲۶ در مدار نزدیک زمین از هم پاشید. همچنین، چهار ماه پیش یک ماهواره استارلینک متعلق به اسپیس‌ایکس نیز با رویدادی مشابه مواجه شده بود.

در ژانویه ۲۰۲۶ نیز یک ماهواره نظامی روسی که برای بازرسی به کار می‌رفت، در مدار زمین‌ثابت دچار تجزیه شد.

کارشناسان به‌مدت سال‌هاست که در مورد خطرات ناشی از افزایش تعداد ماهواره‌ها در مدار هشدار می‌دهند، زیرا این موضوع می‌تواند خطر تصادفات و متلاشی‌شدن فضاپیماها را به‌مراتب افزایش دهد. چنین حوادثی می‌تواند زنجیره‌ای از عواقب ناخوشایند را به همراه داشته باشد، چراکه هرچه تعداد ماهواره‌های آسیب‌دیده بیشتر شود، زباله‌های فضایی بیشتری ایجاد می‌شود و این زباله‌ها دیگر فضاپیماها را نیز تهدید خواهند کرد.