آئودی نوولاری؛ سوپراسپرت تازه نفس با قدرت ۹۸۷ اسب بخار به عنوان جانشین R8

تقریباً دو سال از زمان توقف تولید آئودی R8 میگذرد و در این مدت، تمام اخبار مربوط به نسل سوم این خودرو بهطور رسمی رد شدهاند. اما حالا آئودی یک سوپراسپرت جدید به نام نوولاری (Nuvolari) را معرفی کرده که بسیاری از کارشناسان آن را نسل سوم آئودی R8 میدانند. اگرچه این مدل نام R8 را دوباره زنده نمیکند، اما عنوان تاریخی متفاوت و خاصی را به خود اختصاص داده است.
نوولاری (Nuvolari) نام خود را از راننده افسانهای ایتالیایی «تازیو نوولاری» وام گرفته است که در اواخر دهه ۱۹۳۰ برای اتو یونیون (Auto Union)، که سابقهای مرتبط با آئودی امروزی دارد، در مسابقات قهرمانی قرار گرفت. اکنون اینگولشتات با ارایه یک مدل پرچمدار به یاد او از میراثش تجلیل میکند و زبان طراحی تازهای را که در سال گذشته در کانسپت C نمایان شده بود، به نمایش میگذارد. این سوپراسپرت جدید نه تنها به تولید میرسد، بلکه نسخهای با سقف تارگا نیز روانه بازار خواهد شد. سقف تارگا یک نوع سقف بازشونده خاص است که در نوع خود بین سقفهای فلزی و تاشوندگان قرار دارد.
در زیر کاپوت آئودی نوولاری، یک موتورشکن پلاگین-هیبریدی متشکل از یک پیشرانه ۴.۰ لیتری V8 توئین-توربو قرار دارد. موتور احتراقی تا ۱۰,۰۰۰ دور در دقیقه دور میزند و به همراه سه موتور الکتریکی شارمحور (axial-flux) جمعاً قدرت ۹۸۷ اسب بخار را تولید میکند. جالب است که این عدد دقیقاً معادل قدرت بوگاتی ویرون اصلی در زمان عرضهاش در سال ۲۰۰۵ است.
مشخصات فنی آشنا
اگرچه آئودی به طرز عجیبی به لامبورگینی «تمراریو» (Temerario) اشارهای ندارد، اما ارتباط بین نوولاری جدید و سوپراسپرت لامبورگینی به راحتی قابل تشخیص است. به هر حال، آئودی صاحب لامبورگینی است و هر دو نسل آئودی R8 بر پایه مدلهای گاو خشمگین طراحی شدهاند. نسل اول آئودی R8 همتراز با لامبورگینی گالاردو و نسل دوم آن معادل لامبورگینی هوراکان بوده است. علاوه بر دور خط ردلاین خیرهکننده ۱۰,۰۰۰ دور در دقیقه، خروجی موتور احتراقی با ۷۸۹ اسب بخار و ۷۳۰ نیوتنمتر گشتاور، دقیقاً مشابه با موتور V8 تمراریو است.
نکته قابل توجه این است که قدرت ترکیبی ۹۸۷ اسب بخاری نوولاری، تمراریو را با فاصله ۸۰ اسب بخاری شکست میدهد و عنوان قدرتمندترین آئودی تاریخ را نصیب خود میکند؛ عنوانی که پیش از این در اختیار RS e-tron GT Performance بود. این خودرو همچنین به عنوان سریعترین مدل مجاز برای تردد در خیابان تحت نشان چهار حلقه آئودی، به حداکثر سرعت بیش از ۲۱۷ مایل در ساعت (۳۵۰ کیلومتر در ساعت) خواهد رسید. علاوه بر این، آئودی نوولاری یکی از سریعترینها به شمار میآید و در فقط ۲.۶ ثانیه از صفر تا ۶۲ مایل بر ساعت (۱۰۰ کیلومتر بر ساعت) شتاب میگیرد که یکدهم ثانیه سریعتر از لامبورگینی تمراریو به شمار میرود. این خودرو همچنین از حالت سکون تنها در ۶.۸ ثانیه به ۱۲۴ مایل بر ساعت (۲۰۰ کیلومتر در ساعت) دست مییابد.
باتری نوولاری با ظرفیت ناخالص ۷.۳ کیلووات ساعت، تقریباً دو برابر ظرفیت باتری ۳.۸ کیلووات ساعتی تمراریو است و امکان رانندگی کاملاً الکتریکی را در فواصل کوتاه فراهم میآورد. بدیهی است که قبل از روشن شدن موتور احتراقی، مسافت خیلی زیادی را نمیتوان طی کرد، بهویژه اینکه لامبورگینی تنها میتواند تقریباً پنج مایل (هشت کیلومتر) را در حالت EV (تمام الکتریکی) طی کند تا موتور V8 فعال شود.
رسانههای خودرویی از آئودی درباره ارتباط احتمالی بین مدل نوولاری و لامبورگینی تمراریو سوال کردهاند. آئودی نیز با صدور یک بیانیه رسمی، تأیید میکند که موتور V8 هر دو خودرو مشترک است. با این حال، آئودی نوولاری ویژگیهایی خاص دارد که لامبورگینی تمراریو از آنها بهرهمند نیست.
مدیران آئودی اظهار داشتهاند که مدل نوولاری تجسم واقعی دیانای آئودی است. در طراحی و مهندسی نوولاری، الهاماتی از خودروهای فرمول یک استفاده شده است. آئودی نوولاری با طراحی منحصر به فرد و عملکرد بینظیر از بهترین فناوریها بهره میبرد تا همه اجزا بر اساس ارزشهای خاص آئودی سفارشیسازی شوند. به عنوان مثال، در حالیکه ساختار موتور V8 بدون تغییر باقی میماند، تنظیمات آن به گونهای توسط آئودی اصلاح شده که ویژگیهای متمایزی از این خودرو نمایان شود.
ویژگیهای خاص و جدید آئودی نوولاری چیست؟
نوولاری به مانند R8 پیشین، از ساختار آلومینیومی مستحکم و شناخته شده آئودی به نام Audi Space Frame استفاده میکند، اما برای نخستین بار این شاسی با بدنهای عمدتاً از پلیمر تقویتشده با فیبر کربن (CFRP) ترکیب شده است. تجارب بهدستآمده از فرمول یک به مهندسان کمک کردهاند تا CFRP را برای بهینهسازی وزن، توسعه دهند، هرچند که هنوز وزنی مشخص برای خودرو اعلام نشده است. به عنوان مقایسه، وزن تمراریو پیش از اضافه شدن مایعات ۳۷۲۶ پوند (۱۶۹۰ کیلوگرم) است.
نوولاری نخستین مدل آئودی است که از رینگهای فورجکاری شده با قفل مرکزی بهره میبرد و این رینگها با ترمزهای کربن-سرامیکی که شامل کالیپرهای دهپیستونه در جلو بر روی دیسکهای ۴۲۰ در ۴۰ میلیمتری و کالیپرهای چهارپیستونه در عقب روی دیسکهای ۴۱۰ در ۳۲ میلیمتری هستند، ترکیب شدهاند. این سیستم ترمزها کمی بزرگتر از ترمزهای لامبورگینی تمراریو به نظر میرسند و ادعا میشود که طراحی آنها نیز به مهندسی فرمول یک برمیگردد.
تأثیر فرمول یک در این خودرو تنها به ترمزها ختم نمیشود. آئودی ادعا میکند که آیرودینامیک فعال، از جمله یک بال عقب تطبیقپذیر، از بالاترین سطوح ورزشهای موتوری اقتباس شده است. این عنصر آیرودینامیکی دارای سه حالت است که شامل بسته، داونفورس کم و داونفورس زیاد میشود و به صورت خودکار بسته به حالت رانندگی تنظیم میشود. همچنین راننده میتواند با استفاده از یک کنترلگر چرخشی روی فرمان این تنظیمات را تغییر دهد. این تغییرات در تمامی حالتهای رانندگی به جز حالت E-Hybrid که دارای اولویت رانندگی تمام الکتریکی است، مقرون به صرفه خواهد بود.
حالت خاموش بودن کنترل کشش و سیستم DRS، مشتق شده از فرمول یک، ویژگیهایی است که در چهار حالت رانندگی دیگر شامل گزینههای متوازن (Balanced)، پویا (Dynamic)، پویا پلاس (Dynamic+) و پیست (Track) موجود است. حالت آخر (Track) به راننده اجازه میدهد که سیستم کنترل کشش به طور کامل غیر فعال شود. همچنین، یک سیستم کاهش درگ (DRS) مشابه با خودروهای فرمول یک وجود دارد که راننده قادر است با فشار دادن یک دکمه روی فرمان، آن را برای افزایش حداکثر سرعت فعال کند.
برای تقویت ارتباط با فعالیتهای آئودی در فرمول یک، این خودرو از رنگ تیتانیومی استفاده کرده که پیشتر در کانسپت C مشاهده شده بود. شباهتها با این مدل مفهومی اسپرت تارگا در داخل کابین هم ادامه دارد؛ جایی که نوولاری کنترلهای فیزیکی را با نمایشگرها تلفیق کرده و از عناصر رنگی به عنوان ادای احترام به خودروی مسابقهای Type C اتو یونیون در دهه ۱۹۳۰ بهره میگیرد.
آئودی همچنین متعهد است که با استفاده از متریال باکیفیت، به روزهای اوج خود بازگردد و نوولاری با همراهی کانسپت C (که سال آینده به بازار میآید) آماده است که راه را برای کابینهای باکیفیتتر هموار کند. امید است که این موضوع در آینده به مدلهای پرفروشتری در سریهای “A” و “Q” نیز تسری پیدا کند.
در حالی که لامبورگینی به تولید سوپراسپرتهای تمراریو به تناسب تقاضا ادامه خواهد داد، آئودی تولید نوولاری را به ۴۹۹ دستگاه محدود کرده است. ارائه این خودروها برای نیمه اول سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده و کانسپت C نیز که به آن اشاره شد، در آینده نزدیک به یک مدل تولیدی تبدیل خواهد شد.
ادای احترام بار دیگر به نوولاری
این نخستین باری نیست که آئودی به «تازیو نوولاری» ادای احترام میکند. در نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۰۳، کانسپت نوولاری کواترو (Nuvolari quattro) با یک موتور V10 توئین-توربو، زبان طراحی مدلی را به تصویر کشید که بعدها در خودروهایی مانند نسل اول A5 (که در سال ۲۰۰۷ عرضه شد) به کار رفت. این طرح مفهومی ۶۰۰ اسب بخاری، سالگرد پنجاهمین سال درگذشت این راننده ایتالیایی را گرامی داشت. همچنین در سال ۲۰۱۴، نسل سوم و نهایی TT هم یک نسخه ویژه به نام نوولاری در ایتالیا (زادگاه این راننده افسانهای) دریافت کرد.
آئودی پیشتر به صورت قاطع اعلام کرده بود که جانشینی برای R8 وجود نخواهد داشت، بنابراین این تغییر یک سورپرایز خوشایند به شمار میرود. با وجود اینکه به قیمت رسمی اشارهای نشده اما با توجه به اینکه قیمت پایه تمراریو اندکی کمتر از ۳۰۰ هزار دلار است، نوولاری به احتمال زیاد در محدوده قیمتهای شش رقمی بالا قرار خواهد گرفت. با این حال، پیدا کردن ۴۹۹ خریدار برای این خودرو با توجه به ویژگیهای عملکردی و طراحی آن نباید کار دشواری باشد.
با وجود اینکه یک سوپراسپرت اساساً برای افراد ثروتمند طراحی شده است، اما این خودرو به عنوان یک دکمه ریاستارت برای آئودی عمل میکند، پس از سالهایی که با عملکردی نه چندان درخشان همراه بوده است. این مدل نویدبخش آینده طراحی بیرونی و کیفیت داخلی مدلهای تولید انبوهی است که بعد از نوولاری و کانسپت C به بازار خواهند آمد.
علاوه بر این، این دو خودروی اسپرت با بازگرداندن طراحی جذاب خودروهای دو در، که پیشتر دلتنگ آنها بودیم، به پر کردن خلأ موجود در سبد محصولات این شرکت یاری خواهند رساند.