ماجرای جنجالی کریستا پایک؛ زن قاتلی که از حبس ابد رهایی یافت

کریستا پایک، زن ۵۰ ساله‌ی آمریکایی که قرار بود با تزریق مواد کشنده، اعدام شود، برخلاف پیش‌بینی‌ها زنده ماند. او پس از چند روز بیهوشی در بیمارستان به هوش آمد و حالا، یک ماه بعد از عدم موفقیت در اجرای حکم، از درد شدیدی سخن می‌گوید و بیان کردن جملات برایش به دشواری انجام می‌شود. این واقعه سؤالات جدیدی درباره‌ی شیوه اعدام با تزریق کشنده و عواقب پزشکی آن به وجود آورده است.

طبق گزارش‌های گاردین، پایک در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ در زندان ایالت تنسی آماده‌ی اجرای حکم اعدام شد. او به مدت نزدیک به سه دهه در انتظار این لحظه بود و به گفته‌ی خودش، هرگز فکر نمی‌کرد پس از آن شب زنده بماند. با این حال، روند تزریق داروی کشنده طبق برنامه پیش نرفت و ماموران پس از ناکامی‌های مکرر برای اجرای حکم، او را به بیمارستان منتقل کردند.

پایک در اولین واکنش‌های عمومی‌اش پس از این واقعه در تاریخ ۳۰ اکتبر گفت: «از آن شب حتی یک لحظه هم بی‌درد نبوده‌ام. تمام بدنم، از جمله بازوها، دست‌ها و گلویم، درد می‌کند. هنوز هم به‌سختی می‌توانم صحبت کنم.»

پایک تأکید کرد که رنج او تنها جسمی نیست و صدمات روانی نیز به او وارد شده است. او در اظهاراتی که برای وکلایش نوشت، انتقاداتی جدی نسبت به «بی‌کفایتی» مسئولان در اجرای حکم ابراز کرد.

کریستا پایک در سال ۱۹۹۵، در ۱۸ سالگی، در قتل و شکنجه‌ی هم‌کلاسی‌اش کالین اسلمر، که ۱۹ سال داشت، شرکت کرد. به همین دلیل به مجازات اعدام محکوم و سال‌های زیادی را در زندان گذراند.

در نهایت در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶، مأموران زندان فوق‌امنیتی ریوربند در نشویل تلاش کردند تا حکم اعدام او را با تزریق پنتوباربیتال، که دارویی از دسته باربیتورات‌هاست، اجرا کنند؛ دارویی که با دوزهای بالا می‌تواند به‌طور قابل توجهی فعالیت سیستم عصبی مرکزی و تنفس را سرکوب کند.

پایک در حین تزریق از سوزش شدید در بازوی خود شکایت کرد. وکیلش به این نکته اشاره کرد که تنفس او به تدریج دشوار و صداهایی شبیه خرخر و خفگی از او به‌گوش می‌رسید.

علی‌رغم تزریق دو دوز پنتوباربیتال، پایک زنده ماند. در حدود ساعت ۸:۴۰ شب، فوراً با اورژانس تماس گرفتند و او را برای دریافت درمان‌های پزشکی به بیمارستان منتقل کردند.

مقامات اداره‌ی اصلاح و تربیت تنسی اعلام کردند که تمام مراحل تعیین‌شده در راهنمای اجرای قانونی اعدام را رعایت کرده‌اند؛ ادعایی که با اظهارات وکلای پایک درباره‌ی مشکلات تزریق در تناقض است.

پنتوباربیتال دارویی آرام‌کننده و بیهوش‌کننده است که در دوزهای بالای آن می‌تواند تنفس را به‌طور حاد سرکوب کرده و نهایتاً به مرگ منجر شود. اما تأثیرات این دارو به روش‌های ورود آن به بدن و نحوه‌ی رسیدن آن به گردش خون وابسته است.

وکلای پایک اظهار کرده‌اند که بازوهای او بعد از تزریق دچار سوختگی و تاول شدند. به اعتقاد آن‌ها، ممکن است قسمتی از دارو به‌جای ورود به دستگاه گردش خون در بافت‌های بازو باقی مانده باشد.

البته دلیل دقیق زنده‌ماندن پایک هنوز به‌طور قطع مشخص نگردیده و نیاز به بررسی‌های پزشکی و قضایی برای روشن شدن جوانب این رویداد وجود دارد.

پس از آنکه حکم اعدام او به شکست انجامید، پایک چند روز بیهوش بود و با کمک دستگاه تنفس مصنوعی ادامه حیات می‌داد. به‌گفته‌ی وکلایش، او در نهایت در تاریخ ۶ اکتبر به هوش آمد و پس از حدود ده روز بستری بودن، به بخش مراقبت‌های زندان بازگردانده شد.

پایک اکنون می‌گوید که علاوه بر درد جسمی، دچار انزوا در زندان نیز هست. او که بخش زیادی از زمان محکومیتش را در سلول انفرادی سپری کرده، بیان می‌کند که جدا بودن از سایر زندانیان و محرومیت از ارتباطات انسانی، فشار روانی بیشتری را برای او به همراه داشته است.

وکلای پایک از دادگاه فدرال درخواست کرده‌اند تا شرایطی فراهم شود که او بتواند مانند گذشته با زندانیان دیگر در ارتباط باشد. در بیانیه‌اش، پایک همچنین به درد و رنج خانواده‌ی قربانی اشاره کرده و از کادر پزشکی که جانش را نجات داده‌اند، قدردانی کرد.

زنده‌ماندن پایک به این مفهوم نیست که حکم اعدام او لغو شده است. وکلای او از بیل لی، فرماندار تنسی خواسته‌اند تا مجازات اعدام را به حبس ابد بدون گزینه‌ی آزادی مشروط تغییر دهد، اما فرماندار تاکید کرده است که انتظار دارد حکم پیشین به قوت خود باقی بماند، مگر اینکه دادگاه تصمیم دیگری اتخاذ کند.

پس از این واقعه، فرماندار دستور بررسی مستقل شیوه‌ی اجرای حکم را صادر کرد و اجرای اعدام دیگری که برای سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده بود را به تعویق انداخت. همچنین فرانک استرادا، رئیس اداره‌ی اصلاح و تربیت تنسی نیز پس از این حادثه از سمت خود کناره‌گیری کرد.

پرونده‌ی کریستا پایک به عنوان یکی از موارد مناقشه‌برانگیز اجرای ناموفق حکم اعدام در ایالات متحده شناخته می‌شود. به گزارش آسوشیتدپرس، او نخستین فرد شناخته‌شده است که پس از دریافت داروی کشنده در طی پروتکل کامل تزریق، زنده مانده است.

پایک در پایان بیانیه‌اش می‌گوید که نمی‌داند چرا آن شب زنده مانده و چه آینده‌ای در انتظارش است. او در حال حاضر تمام تلاش خود را برای بهبودی صورت می‌دهد؛ در حالی که حکم اعدام به قوت خود باقی است و تحقیقات درباره‌ی آنچه در اتاق اعدام که بگذشته است، همچنان ادامه دارد.