راهبرد تازه پورشه برای افزایش انحصار؛ ثبت ۲۰ درصد افزایش قیمت در مدل‌های پرچمدار و کاهش تولید
پورشه در قالب برنامه‌های خود به هدف نزدیکی به دنیای برندهای لوکس و انحصاری گام برمی‌دارد و آماده است تا بهای این امتیاز منحصر به فرد را مستقیماً از خریداران دریافت کند. این برند آلمانی در نظر دارد تا میانگین قیمت مدل‌های گران‌قیمت خود را تقریباً ۲۰ درصد افزایش دهد؛ این جهش قیمت باعث خواهد شد که اعداد به بیش از ۳۳۰ هزار یورو (۳۷۰ هزار دلار) در میان‌مدت افزایش یابد، در حالی که قیمت‌های فعلی در حدود ۲۷۰ هزار یورو (۳۰۰ هزار دلار) قرار دارد.
در کنار این افزایش قیمتی، پورشه برنامه دارد تا سهم مدل‌های گران‌قیمت را به ۴۵ درصد از کل محصولات خود برساند. این رویکرد نشان‌دهنده تمرکز قوی‌تر بر روی خودروهای اسپرت تولید محدود، نسخه‌های ویژه و گزینه‌های شخصی‌سازی است و هدف آن عبور از راهبرد قبلی افزایش حجم تولید و فروش در تمام خطوط خودروساز است. در صورت تحقق این طرح، برآورد می‌شود که نقطه تعادل مالی پورشه به فروش سالانه‌ای کمتر از ۲۰۰ هزار دستگاه کاهش یابد؛ رقمی که با رکورد تحویل ۲۷۹,۴۴۹ دستگاه در سال ۲۰۲۵، یک تغییر مسیر اساسی به شمار می‌رود.
سبد محصولات آینده؛ از هایپرکار موتور وسط تا ماکان بنزینی
بر اساس نقشه راه تازه، خودروساز اشتوتگارتی اقدام به تولید نسخه‌های ویژه و سفارشی از پورشه ۹۱۱ و همچنین یک هایپرکار با پیشرانه وسط خواهد کرد. همچنین، مدل‌های پرفروش نیز نادیده نرفته‌اند؛ از جمله راه‌اندازی یک کراس‌اوور بنزینی جدید به عنوان جانشین نسل اول ماکان. مدل‌های ۷۱۸ باکستر و کیمن نیز در روند بازگشت قرار دارند، با این تفاوت که آنها تنها به عنوان خودروهای تمام الکتریکی تولید خواهند شد، چرا که برنامه‌های مربوط به پیشرانه‌های درون‌سوز برای این پلتفرم به طور کامل کنار گذاشته شده است. ساخت یک شاسی‌بلند بزرگ با سه ردیف صندلی نیز هنوز در لیست پروژه‌ها قرار دارد، اما تاکنون مجوز نهایی مدیران را دریافت نکرده است.
رژیم لاغری ساختاری و کاهش شدید هزینه‌ها
حرکت به سمت بخش‌های بالاتر بازار با اقدامات جدی برای کاهش هزینه‌هاهمراه شده است. پورشه تصمیم دارد تا هزینه‌های توسعه محصول را به میزان ۲۰ درصد کاهش دهد و تنوع تیپ‌ها و نسخه‌های ارائه شده را نیز به نسبت مشابه محدود کند. علاوه بر این، هدف‌گذاری شده که هزینه تامین قطعات و مواد در نسل آینده محصولات تا ۱۰ درصد و هزینه‌های گارانتی در میان‌مدت به میزان ۴۵ درصد کاهش یابد.
در بخش منابع انسانی، پورشه با اتحادیه‌های کارگری توافق کرده تا ۹,۰۰۰ شغل را (که تقریباً معادل یک‌پنجم کل نیروی کار است) تا سال ۲۰۳۵ کاهش دهد. این برنامه به معنای کاهش هزینه‌های پرسنلی تا ۳۰ درصد و همچنین کاهش هزینه‌های فروش و توزیع تا ۲۰ درصد در آینده‌ای نزدیک است؛ در عین حال، رده‌های مدیریتی نیز با کاهش عمده‌ای معادل ۴۰ درصد مواجه خواهند شد. هدف نهایی این تغییرات، جایگزینی «ارزش» به جای «حجم» است؛ رویکردی که در صورت موفقیت، می‌تواند سودآوری شرکت را به حالت اول بازگرداند، اما این موضوع ممکن است با خطر از دست دادن بخشی از مشتریان سابق همراه باشد.
معادله پیچیده چین و چالش پیشرانه‌ها
مایکل لایترز، مدیرعامل پورشه، در تلاش است فضایی برای ایجاد شرکتی کوچک‌تر اما با سودآوری بالاتر با شعار «کمتر، اما غنی‌تر» فراهم کند و در این راستا صندوق پیشرانه‌ای منعطف (ترکیبی از بنزینی، پلاگین‌هیبرید و الکتریکی) را برنامه‌ریزی کرده است. با این حال، بازار چین همچنان بزرگ‌ترین چالش پیش‌روی پورشه به شمار می‌رود؛ بازاری که در آن رکود در تقاضا و افزایش رقابت با خودروسازان لوکس داخلی چین، نتایج منفی در آمار تحویل به بار آورده و افزایش قیمت‌ها به تنهایی نمی‌تواند خریداران ثروتمند را به خود جلب کند.
علاوه بر آن، پورشه در حال پیمودن یک مسیر مخاطره‌آمیز در زمینه الکتریکی‌سازی است. همزمانی توسعه و نگهداری سه پلتفرم درون‌سوز، هیبریدی و تمام الکتریکی به منظور جلب نظر مشتریان دائمی و انطباق با قوانین سخت‌گیرانه زیست‌محیطی، مستلزم بودجه‌های کلانی است. چالش اصلی لایترز این خواهد بود که آیا پورشه می‌تواند به ارتقاء قیمت‌ها به سطح ابرخودروهای اختصاصی بپردازد و در عین حال هویت اسپرت و وفاداری مشتریان خود را حفظ کند یا خیر.
