رکورد جدیدی در سیاره سرخ: مریخنورد پرسویرنس ناسا موفق به پیمودن مسیر ماراتن شد
مایمون اضافه کرد که آپورچونیتی به مدت نزدیک به ۱۵ سال در حال حرکت بود؛ در حالی که پرسویرنس هنوز به پایان سال پنجم سفر خود نرسیده است. بنابراین، او امیدوار است که این مریخنورد بتواند رکورد آپورچونیتی را با سرعتی سه برابر بیشتر از آن بشکند.
پرسویرنس به گونهای مهندسی شده است که قادر است روزانه حدود ۲۰۰ متر حرکت کند.
این مریخنورد که در فوریه ۲۰۲۱ به سطح مریخ فرود آمد، نه تنها برای حرکت حدود ۲۰۰ متر در روز طراحی شده، بلکه تواناییهای بیشتری نیز دارد. فقط یک سال پس از آغاز ماموریتش، او در چارچوب «کارزار حرکت سریع پرسویرنس» طی ۲۴ روز، مسافتی معادل پنج کیلومتر را طی کرد.
پرسویرنس همچنین در سال ۲۰۲۵ رکورد جدیدی برای بلندترین فاصله روزانه طی شد؛ در تاریخ ۱۹ ژوئن (۱۵۴۰مین روز مریخی ماموریت) توانست مسافتی حدود ۴۱۱٫۷ متر را طی کند. کلید این موفقیت در قابلیتهای خودران مریخنورد نهفته است.
پیشرفتهترین مریخنورد تاریخ
مایمون بیان کرد: «مریخنوردها در بیشتر از دو دهه گذشته بهطور فعال در حال کاوش بر روی سیاره سرخ بودهاند؛ اما تنها به تازگی، به لطف پیشرفتهای نرمافزاری و سختافزاری در تکنولوژی رانندگی خودکار، پرسویرنس قادر به حرکت مستقل با سرعت نزدیک به حداکثر قابلیتهای مکانیکی خود شده است.»
در حالی که مهندسان ناسا هر روز مسیر حرکت و فعالیتهای علمی مریخنورد را مشخص میکنند، سپس وقتی حرکت شروع میشود، مریخنورد به طور قابل توجهی به طور مستقل عمل کرده و از سیستمهای خودکار برای عبور از موانع غیرمنتظره استفاده میکند. اگرچه مریخنوردهای قبلی تا حدی چنین قابلیتهایی داشتند، اما نمیتوانستند مانند پرسویرنس بهطور پیشگیرانه مسیر را شناسایی کنند. آنها اغلب مجبور بودند به آرامی از میان سنگها، شنزارها و لبههای خطرناک عبور کنند.
مایمون خاطرنشان کرد: «این یک پیروزی مهندسی بزرگ است که جدیدترین مریخنورد ما به سرعت در انجام رانندگی خودکار، حالا این روش تبدیل به روش اصلی ما برای پیمودن مسیرهای طولانی شده است. به واقع، بیش از ۹۰ درصد کل حرکتهای پرسویرنس بهطور اتوماتیک انجام میشود.»
کارشناسان انسانی همچنان موظف هستند تا بهترین و ایمنترین مسیر را برای رسیدن مریخنورد به مقاصد علمی انتخاب کنند؛ اما سیستم ناوبری خودکار به صورت همزمان بررسیهای متعدد را انجام میدهد تا اطمینان حاصل کند که مریخنورد در وضعیت ایمن قرار دارد.
تیم مأموریت از تصاویر ماهوارهای برای طراحی مسیرهای بلندمدت و از تصاویر خود مریخنورد برای مشخص کردن مسیرهای کوتاهتر استفاده میکند. با توجه به فاصله چند دقیقه نوری مریخ از زمین، ارسال دستورات به آن زمانبر است. به همین دلیل، توسعه نرمافزار خودران یک انقلابی بزرگ به شمار میرود. این نرمافزار قادر است خطرات را شناسایی کرده، از مریخنورد محافظت کند و امکان انجام حرکات پیچیدهتر را فراهم آورد.
مسیر پیش رو شاید هموار نباشد، اما پیموده خواهد شد
تابستان گذشته، آزمایشگاه پیشرانش جت تأیید کرد که محرکهای چرخشی (اجزایی که چرخهای مریخنورد را میچرخانند) حداقل به مدت ۶۰ کیلومتر دیگر به کار خود ادامه خواهند داد. بنابراین این مریخنورد بهطور کلی میتواند با اطمینان ۱۰۰ کیلومتر حرکت کند.
تیم مأموریت در حال حاضر مشغول آزمایش سامانههای ترمز است؛ اما حتی اگر مشکلی پیش بیاید، اطمینان دارند که میتوانند بر آن غلبه کنند و مریخنورد را به نزدیکی ظرفیتهایش پیش ببرند تا به تحقیقات علمی شگفتانگیز خود ادامه دهد. مایمون اظهار داشت: «ما از مأموریتهای پیشین درسهای زیادی آموختهایم؛ از جمله اینکه چگونه حتی در صورت خرابی موتورهای مریخنورد به فعالیت ادامه دهیم.»
مریخنورد پرسویرنس تقریباً بهطور مستقل فعالیت میکند و برای عبور از موانع غیرمنتظره در مسیر به سیستمهای خودکارش وابسته است.
مریخنورد اسپیریت یکی از موتورهای خود را از دست داد و مجبور شد یک چرخ را روی سطح مریخ بکشاند؛ اما این عمل در نهایت موجب کشف سیلیکای سفید شد که از بهترین یافتههای علمی این مأموریت به شمار میآید. آپورچونیتی نیز هنگامی که موتور بازویش را از دست داد، ناچار شد با بازوی بازشده به جلو حرکت کند و کیوراسیتی پس از از کار افتادن موتور تغذیه متهاش، ناگزیر به بازطراحی روش حفاری خود گردید.
هر مأموریت مریخنورد پس از بروز مشکلات باقیمانده است و مهندسان انتظار دارند که این سناریو برای پرسویرنس نیز تکرار شود. مایمون بیان کرد: «امیدواریم تا زمانی که میتوانیم در مریخ فعالیت، حرکت، تحقیق و نمونهبرداری کنیم، بتوانیم ادامه دهیم.»
