رئیس اتاق ایران و چین: نیاز به شکستن محاصره / جنگ به هر دو سو ضرر می‌رساند اما ضرر محاصره تنها به ایران می‌رسد
مجید رضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین به خبرنگار ما گفت: بدترین سناریویی که در حال حاضر ممکن است پیش بیاید، این است که تصور کنیم می‌توانیم محاصره دریایی را نادیده بگیریم و با وجود آن، روند مدیریت کشور را ادامه دهیم. این اقدام مشابه کارهایی است که با تحریم‌ها انجام دادیم. به‌جای رفع آنها یا یافتن راهکارهایی برای خنثی کردنشان، به فکر دور زدن تحریم‌ها افتادیم و نتیجه این رویکرد، شکاف‌های بزرگ اقتصادی و رشد فساد بوده است.
او همچنین افزود: تحریم‌ها به‌طرز قابل توجهی هزینه‌های تجاری ما را افزایش داد، به درآمد ملی آسیب رساند و باعث شد که اقتصاد ما به شکل ناپایدار و ضعیفی دچار مشکلات جدی شود. هر چند دور زدن این تحریم‌ها نیازهای کشور را با قیمت‌های بالا تأمین کرد، اما به پیدایش انواع الیگارش‌ها انجامید. در خصوص محاصره، نتایج این رویداد به شکل‌گیری بحران‌های بسیار بزرگ‌تر خواهد انجامید اگر به این باور بیفتیم که می‌توانیم آن را دور بزنیم. باید به هیچ عنوان اجازه ندهیم دشمن و اقتصاد ما به محاصره دریایی عادت کنند.
او افزود: فارغ از اینکه با کدام رویکرد، آیا از طریق مذاکره، خواهش، تهدید یا حتی جنگ، باید این محاصره دریایی را به پایان برسانیم. اثرات این محاصره ممکن است حتی خطرناک‌تر از جنگ باشد؛ به‌طوری که در مدت ۴۰ روز جنگ کشور ما با مشکلات و کمبودهای کمتری روبه‌رو شد نسبت به زمان محاصره دریایی. باید تصوری را در آمریکا ایجاد کنیم که هر گاه بخواهد دست به چنین اقدامی بزند، متوجه شود که تبعات این کار می‌تواند به شدت بر او فشار بیاورد.
عضو اتاق بازرگانی بیان کرد: در چند ماه گذشته، در مقاطعی با جدال جنگی روبرو بودیم و در مقاطعی نیز مذاکره صورت گرفت، اما اکنون در بدترین وضعیت، یعنی نه جنگ و نه صلح قرار داریم. در این شرایط، اقتصاد دچار فرسایش می‌شود. لازم است از ظرفیت‌های حقوقی نیز بهره‌برداری کنیم، هرچند تا به امروز این مسئله را کنار گذاشته‌ایم. برای مقابله با محاصره، باید اقدامات و کارزارهای مختلفی را آغاز کنیم.
او ادامه داد: از شیوه‌های نظامی و زور تا دیپلماسی و گفتگو، همه باید مورد استفاده قرار گیرند. اما نباید فراموش کرد که محاصره می‌تواند آسیب‌زاتر و خطرناک‌تر از جنگ باشد. در شرایطی که محاصره برقرار است، این اقتصاد ماست که دچار فرسایش و نابودی می‌شود و نه اقتصاد ایالات متحده. بنابراین وقتی محاصره‌‌ای وضع می‌شود، به‌طور مؤثر ما را در یک درگیری فرسایشی قرار می‌دهد که تنها خسارت آن نصیب کشور ما خواهد شد.
حریری در خصوص جنگ یادآور شد: در محاصره، ایالات متحده نیروهای دریایی خود را در فاصله‌ای چند صد کیلومتری از سواحل ما مستقر می‌کند، جایی که موشک‌ها و پهپادهای ما به آن نمی‌رسند و پس از آن منتظر می‌ماند تا ما به تنگنا بیفتیم. در حالی که در شروع جنگ، ایالات متحده و متحدانش به‌صورت مستقیم متضرر می‌شوند و به همین دلیل از این گزینه صرف نظر می‌کنند. اگر آمریکا حاضر نشود محاصره را بردارد، باید چنان هزینه‌ای بر آنها تحمیل کنیم که از این ماجرا دست بردارند.
متن کامل این گفتگو را از این جا می توانید بخوانید.
223229
