چگونه باتری سکهای در دو ساعت باعث سوختن گلو میشود؟

باتریهای ریز و دایرهای شکل که در ساعتها، ریموتهای کنترل، اسباببازیها و انواع مختلف وسایل الکترونیکی استفاده میشوند، در صورت بلعیده شدن میتوانند در عرض کمتر از دو ساعت آسیبهای وخیمی به بدن ایجاد کنند.
کمیسیون ایمنی محصولات مصرفی ایالات متحده (CPSC) هشدار میدهد که گیر افتادن باتریهای سکهای در مری، به ویژه در کودکان، ممکن است باعث سوختگیهای شدید بافت، سوراخ شدن مری و حتی مرگ شود.
اما چگونه یک باتری کوچک بدون نشت مواد شیمیایی میتواند چنین خساراتی به بار آورد؟ پاسخ در واکنشهای الکتروشیمیایی نهفته است. زمانی که باتری در مری گرفتار میشود، بزاق و رطوبتهای بافت بدن مانند یک رسانای الکتریکی عمل کرده و مدار را تکمیل میکنند. بدین ترتیب، جریان الکتریکی منجر به تجزیه آب در بافتهای اطراف باتری شده و در نزدیکی قطب منفی آن مادهای قلیایی به نام هیدروکسید تولید میکند.
این نوع باتریها قادرند به شدت خورنده باشند و به سرعت بافتهای زنده را تخریب کنند.
این قلیایی دارای خاصیت خورندگی بالایی است و میتواند بافتهای زنده را به سرعت از بین ببرد. به همین دلیل، صدمات ناشی از باتری تنها به ناحیه تماس محدود نمیشود و ممکن است به لایههای عمیقتر مری نیز آسیب برساند. در موارد حاد، سوختگیها میتوانند به سوراخ شدن مری یا ایجاد ارتباط غیرطبیعی میان مری و نای یا حتی رگهای خونی بزرگ منجر گردند.
از آنجایی که ممکن است کودک در ابتدا هیچ نشانهی خاصی نداشته باشد، خطر بسیار جدیتری وجود دارد. باتریهای لیتیومی سکهای با قطر تقریبی ۲۰ میلیمتر از موارد نگرانکنندهتر به حساب میآیند؛ زیرا احتمال گیر کردن آنها در مری کودکان بیشتر است. حتی باتریهایی که دیگر هیچ شارژی ندارند نیز میتوانند خطرآفرین باشند.
برای پیشگیری از چنین حوادثی، CPSC توصیه میکند که باتریهای یدکی و تمامی وسایلی که محفظه باتری آنها قفل یا پیچ ایمنی ندارند، دور از دسترس کودکان نگهداری شوند. همچنین محفظه باتری در اسباببازیها و ریموتها باید کاملاً محکم باشد و باتریهای مصرفشده فوراً جمعآوری گردند.
اگر مشکوک هستید که کودکی باتری سکهای بلعیده است، بلافاصله باید به اورژانس مراجعه کنید؛ حتی اگر هیچ علائم نگرانکنندهای از ناراحتی وجود نداشته باشد. با توجه به راهنماییهای مرکز ملی کنترل مسمومیت آمریکا، باید برای بررسی محل باتری و خارجکردنش منتظر بروز علائم نمانید.
در شرایط خاصی، به کودکان بالای یک سال میتوان عسل داد تا سرعت آسیب را کاهش دهد؛ اما این اقدام نمیتواند جایگزین مراجعه فوری به اورژانس و خارجکردن باتری شود.



