چرا سرطان روده بزرگ در افراد جوان خطرناک‌تر است؟ محققان به کشف‌های جدیدی دست یافتند
سرطان روده بزرگ در بین افراد جوان معمولاً دارای رفتار تهاجمی‌تری است و درمان آن پیچیدگی‌های بیشتری را به همراه دارد. در حال حاضر، محققان با بررسی ساختار سلولی و فعالیت ژن‌های موجود در تومورها، به تفاوت‌هایی دست یافته‌اند که می‌تواند علت این مقاومت بیشتر سرطان نسبت به درمان را روشن سازد.
از اواسط دهه‌ی ۱۹۹۰، تعداد موارد ابتلا به سرطان روده بزرگ و راست‌روده در افراد زیر ۵۰ سال به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. این بیماری اکنون در ایالات متحده به عنوان اصلی‌ترین علت مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در این گروه سنی شناخته می‌شود و حتی آمار ابتلا در میان کودکان و نوجوانان نیز به‌طور فزاینده‌ای در حال افزایش است.
یک پژوهش تازه نشان می‌دهد که تومورهای سرطان روده بزرگ در بیماران جوان از لحاظ ساختاری و فعالیت ژنتیکی با تومورهای بیماران مسن متفاوت‌اند. این ویژگی‌ها ممکن است به سلول‌های سرطانی کمک کنند تا از حملات سیستم ایمنی فرار کرده، در برابر شیمی‌درمانی مقاوم باشند و به راحتی در بدن پخش شوند.
محققان برای بررسی این تفاوت‌ها، ۱۸۹ نمونه‌ی توموری از بیمارانی با سنین ۲۹ تا بیش از ۹۰ سال را تجزیه و تحلیل کردند. از میان این نمونه‌ها، ۵۴ مورد به افراد زیر ۵۰ سال و ۱۳۵ مورد به بیماران مسن‌تر تعلق داشت. دانشمندان با بررسی RNA سلول‌ها توانستند الگوهای فعالیت ژن‌ها را در گروه‌های سنی مختلف مقایسه نمایند.
سرطان روده بزرگ در جوانان ممکن است به‌دلیل تفاوت‌های ساختاری و مولکولی تومورها، تهاجمی‌تر و مقاوم‌تر به درمان باشد
به گزارش لایوساینس، یکی از یافته‌های مهم این پژوهش، تفاوت در ترکیب سلولی تومورها بود. در بیماران جوان، سلول‌های بافت همبند نسبت به سلول‌های سرطانی بدخیم نقش بیشتری در ساختار تومور ایفا می‌کردند؛ در حالی که این نسبت در بیماران مسن عکس بود.
اگرچه وجود تعداد کمتر سلول‌های بدخیم در نگاه اول می‌تواند مطلوب به نظر برسد، ولی سلول‌های بافت همبند قادرند به رشد و بقای سرطان کمک نموده و ترکیباتی ترشح کنند که فعالیت سیستم ایمنی را تضعیف می‌سازد، به این ترتیب، تومور از حملات سلول‌های دفاعی بدن در امان می‌ماند.
علاوه بر این، بافت همبند می‌تواند به عنوان یک مانع فیزیکی عمل کند و از رسیدن مؤثر داروهای شیمی‌درمانی به سلول‌های سرطانی جلوگیری کند. محققان بر این باورند که این ویژگی یکی از دلایل کاهش پاسخ درمانی در برخی از بیماران جوان است.
ناظر بر فعالیت ژن‌ها نیز تفاوت دیگری را نشان داد. سلول‌های سرطانی بیماران جوان روندهای متفاوتی در ژن‌های مرتبط با تعاملات سلولی داشتند. این تغییرات ممکن است جابه‌جایی سلول‌های سرطانی در بدن را تسهیل کند و به احتمال گسترش سرطان به سایر اندام‌ها بیفزاید.
در دیگر انواع سرطان، الگوهای مشابهی در فعالیت ژن‌ها با افزایش تهاجم تومورها و ریسک متاستاز ارتباط داشته‌اند؛ اما برای اثبات ارتباط مستقیم این مکانیزم در سرطان روده بزرگ جوانان، تحقیقات بیشتری ضروری است.
علاوه بر این، پژوهشگران متوجه شدند که برخی از سلول‌های سرطانی در بیماران جوان، در تولید مولکول‌هایی به نام RNA بلند غیرکدکننده، فعالیت بیشتری دارند. این مولکول‌ها برخلاف RNAهای کدکننده، اطلاعات لازم برای ساخت پروتئین را منتقل نمی‌کنند و عملکرد بسیاری از آن‌ها هنوز به طور کامل توسط دانشمندان مشخص نشده است.
یافته‌ها پایش‌های نشان‌دهنده‌ی فعالیت بالاتر برخی از این مولکول‌ها در تومورهای بیماران جوان بود. محققان نظریه‌پردازی می‌کنند که این مولکول‌ها ممکن است در رفتار غیرمعمول سرطان نقش داشته باشند؛ اما هنوز مبهم است که دقیقاً چگونه بر رشد، مقاومت درمانی یا گسترش تومور تأثیر می‌گذارند.
سلول‌های بافت همبند در تومورهای جوانان می‌توانند با سرکوب فعالیت ایمنی و نیز جلوگیری از نفوذ داروهای شیمی‌درمانی به سلول‌های سرطانی، به حفاظت تومور کمک کنند
آنا اندرسون، پژوهشگر دانشکده‌ی پزشکی هاروارد و یکی از نویسندگان این مطالعه، اظهار می‌دارد که یافته‌های اخیر یک افق جدید برای درک سرطان روده بزرگ در جوانان گشوده‌اند. او و همکارانش در حال حاضر در آزمایشگاه مشغول بررسی RNAهای شناسایی‌شده در سلول‌های سرطانی هستند تا نقش محتمل آن‌ها را تعیین کنند.
یافته‌های جدید به خودی خود، دلایل قطعی تهاجمی‌تر بودن سرطان روده بزرگ در جوانان را شفاف نمی‌سازند و همچنین به ابداع درمان‌های نوین نیز منجر نشده‌اند. این پژوهش از نوع مشاهده‌ای است و برای تایید سازوکارهای پیشنهاد شده نیازمند آزمایش‌های بیشتر است. با این وجود، شناخت تفردهای سلولی و مولکولی تومورها می‌تواند به توسعه درمان‌هایی منجر شود که با ویژگی‌های سرطان در سنین پایین‌تر سازگاری بیشتری داشته باشد.
این تحقیق در ژورنال Nature Medicine به چاپ رسیده است.
