تابش خیره‌کننده در شب‌های سیرا نوادا؛ آزمایش زمین‌شناسی آینه‌های فضایی جنجال‌برانگیز شد
بسیاری از مردم بی‌خبر بودند که این تابش غیرمعمول شبانه، جدیدترین قسمت از طرح یک شرکت برای نصب هزاران آینه بزرگ در مدار زمین است.
در طی اجرای این برنامه که به شبیه‌سازی نمای زمینی فناوری پرداخته شده، چراغ‌های بزرگ و متحرک در نزدیکی کوه ویتنی نصب شد. تابش درخشان این چراغ‌ها باعث ایجاد سردرگمی در بین ساکنین محلی شد و یکی از این افراد آن را «کورکننده» نامید، در حالی که رفلکت اوربیتال درخشندگی این آزمایش را به نور یک ماه کامل تشبیه کرده است. این استارتاپ آمریکایی می‌گوید که نمایش در کالیفرنیا یک شبیه‌سازی واقعی از یکی از کاربردهای فناوری خود است که شامل کمک به گروه‌های جست‌وجو و نجات و دیگر سازمان‌های امدادی در تاریکی شب می‌باشد.
اما کاربرد این پروژه تنها به عملیات امدادی محدود نمی‌شود. تابش نور خورشید به محصولات زراعی، جایگزینی چراغ‌های خیابانی معیوب و حتی تأمین انرژی خورشیدی برای وظایف نظامی از دیگر ایده‌های مطرح شده توسط رفلکت اوربیتال محسوب می‌شوند. تمامی خدمات ارائه شده باید تنها از طریق یک اپلیکیشن و با لمس ساده انجام شوند.
با این حال، ائتلافی از فعالان محیط زیست و اخترشناسان به شکایت از رفلکت اوربیتال و کمیسیون ارتباطات فدرال پرداخته‌اند. آنها بر این باورند که تغییر نامناسب در مرز شب و روز می‌تواند خواب انسان‌ها، حیات وحش، و امکان مشاهده ستارگان از زمین را تحت تأثیر قرار دهد.
یان هاسلمن، وکیل ارشد گروه محیط زیستی ارث‌جاستیس، اظهار می‌دارد: «این پروژه سؤالاتی بی‌پاسخ و پیامدهای قابل توجهی را به همراه دارد. تمام حیات روی زمین بر اساس الگوی شب و روز تکامل یافته و شواهد زیادی وجود دارد که دستکاری این الگو اقدام عاقلانه‌ای نیست.»
در اوت ۲۰۲۶، چهار گروه نماینده ارث‌جاستیس از کمیسیون ارتباطات فدرال درخواست کردند تا مجوز صادر شده را دوباره بررسی کند. این درخواست به نگرانی‌های مربوط به باز شدن آسمان به روی ماهواره‌های انعکاسی مربوط می‌شود؛ فضاپیماهایی که به ارتفاعی تقریباً ۶۴۵ کیلومتری از سطح زمین صعود کرده و سپس نور را به سمت پایین منعکس می‌کنند.
پرندگان، حشرات و پستانداران به تغییر الگوی قابل پیش‌بینی بین روز و شب برای تأمین غذا، پناهگاهی برای خود و جفت‌گیری وابسته‌اند. هرگونه اختلال در این چرخه طبیعی می‌تواند عواقب خطرناکی برای برخی گونه‌ها به همراه داشته باشد. اخترشناسان نیز هشدار داده‌اند که نور شدید شبانه ممکن است آلودگی نوری موجود را افزایش دهد و رقابت برای اضافه کردن ماهواره‌های بیشتر به مدار را تسریع کند.
همچنین اسپیس‌ایکس برنامه دارد تا یک میلیون مرکز داده فضایی در اطراف زمین مستقر کند. افزایش تعداد ماهواره‌ها می‌تواند باعث جلوگیری از رویت ستاره‌ها شود و زباله‌های فضایی بیشتری ایجاد کند که احتمالاً به عنوان آلودگی به زمین سقوط خواهند کرد. به همین دلیل منتقدان، طرح رفلکت اوربیتال را جزئی از تغییرات بزرگتری می‌دانند که ممکن است آسمان شب و محیط فضایی نزدیک زمین را دگرگون کند.
نگرانی‌های پزشکی نیز به احتمال اختلال در ریتم شبانه‌روزی بدن انسان اشاره دارند. تغییر در مرز شب و روز می‌تواند به سلامت خواب افراد آسیب برساند. نگاه مستقیم به نور شدید و غیرعادی در شب، همانند خیره‌شدن به خورشید در زمان خورشیدگرفتگی، می‌تواند به چشم انسان آسیب وارد کند.
تغییر در مرز شب و روز می‌تواند بر خواب انسان‌ها، حیات وحش و توانایی دیدن ستاره‌ها تأثیرگذار باشد.
در عوض، رفلکت اوربیتال ادعا می‌کند که فناوری پیشنهادی به نفع محیط زیست خواهد بود. هدایت نور خورشید به سمت پنل‌های خورشیدی در شب می‌تواند باعث افزایش تولید انرژی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی شود. با این حال، تعدادی از دانشمندان اقلیم نسبت به دستکاری در انرژی خورشیدی منتقل شده به زمین هشدار داده‌اند.
پیشنهادات مربوط به مهندسی زمین خورشیدی نیز با انتقادات جدی روبرو شده‌اند. در چنین طرح‌هایی، ذراتی در جو منتشر می‌شوند تا به‌جای هدایت نور خورشید به زمین، مقداری از آن را منحرف کنند. دیوید هو، دانشمند اقلیم در دانشگاه هاوایی، بیان می‌کند: «گرمایش جهانی به دلیل عدم توازن تابشی زمین ناشی از حجم عظیم گازهای گلخانه‌ای آزاد شده در جو رخ می‌دهد. برخی افراد همین حالا شروع به تبلیغ ایده‌ی نادرست نصب آینه‌های فضایی از زمین کرده‌اند تا با بازتاب نور خورشید، گرمایش جهانی را کاهش دهند. تصور کنید کسی بخواهد آینه‌ها را به گونه‌ای تنظیم کند که زمین گرم‌تر شود.»
رفلکت اوربیتال اعلام کرده است که رصدخانه‌های نجومی، پارک‌های ملی و مناطق غنی از حیات وحش از محدوده عملیاتی آن خارج خواهند شد. سخنگوی شرکت در پایان اظهار داشت: «ما از نظارت و قانون‌گذاری خوشحال خواهیم شد. ما معتقدیم که مسئولیت ما این است که در کنار دولت‌ها، دانشمندان و نهادهای ناظر حرکت کنیم، نه اینکه پیش از آنها جلو برویم.»
