شایعات درباره تولید بوگاتی توربیون با گیربکس دستی قوت گرفت

بوگاتی همواره شهرت خود را بر اساس دستیابی به کارایی خودروها در حد مرزهای دیوانگی استوار کرده، اما مدیریت جدید این برند به نام میت ریماک رویکردی نوین برای آینده بوگاتی در نظر دارد. مدیرعامل بوگاتی بیان کرده است که مدل توربیون با موتور V16 کازوورث، صرفاً یک هایپرکار نیست، بلکه بستری برای آفرینش امکانات جدیدی برای کارخانه مولشایم محسوب می‌شود.

مدل‌های آینده، چه به عنوان نسخه‌های جانبی و چه به عنوان مدل‌های مستقل، ممکن است سبک‌تر و جذاب‌تر باشند؛ به عبارت دیگر، احتمالاً بخش‌های هیبریدی و گیربکس دوکلاچه حذف شده و به جای آن یک پیشرانه درون‌سوز خالص با گیربکس دستی سه‌پداله معرفی شود. ریماک در گفت‌وگویی با مجله تاپ‌گیر بر این نکته تاکید کرد که بوگاتی اکنون از قید و بندهای شرکتی گروه فولکس‌واگن آزاد شده و می‌تواند به شکل متفاوت و خلاقانه‌ای اندیشید. هنگامی که از او درباره احتمال استفاده از گیربکس دستی پرسیده شد، او با شور و شوق پاسخ داد: «مسئله‌ای در این مورد وجود ندارد. قطعاً.»

مشتری‌های ثروتمند به دنبال بوگاتی دنده‌ای هستند!

اگرچه این پاسخ به معنای تایید نهایی تولید یک هایپرکار سه‌پداله نیست، اما صرفاً مطرح کردن این ایده کافی است تا ثروتمندان چک‌های سفید امضا را به سمت دفتر ریماک روانه کنند. مدل «استاندارد» توربیون حتی پیش از شروع تولید به خوبی فروخته شد؛ بنابراین تصور این که یک نسخه خالص و دستی به یک موفقیت فوری تبدیل خواهد شد، دشواری ندارد. حذف سه موتور الکتریکی، گیربکس دوکلاچه و به ویژه پکیج باتری ۲۵ کیلووات‌ساعتی، به طرز چشمگیری وزن خودرو را کاهش می‌دهد و تجربه‌ای رانندگی بی‌نظیر را نوید می‌دهد. کلکسیونرها برای به‌دست آوردن چنین خودرویی صف خواهند کشید، چرا که ارزش یک توربیون دستی در ۲۰ تا ۳۰ سال آینده به مراتب بیش از نسخه هیبریدی خواهد بود.

خود پیشرانه به تنهایی دلیلی موجه برای پیاده‌سازی این پروژه است. موتور ۸.۳ لیتری V16 تنفس طبیعی بوگاتی بدون هیچ گونه کمک الکتریکی، ۹۸۶ اسب بخار قدرت و ۹۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و شتاب دور موتور آن به ۹۰۰۰ دور بر دقیقه می‌رسد. این خروجی شگفت‌انگیز به طور کامل برای قرار دادن یک توربیون دستی در موقعیتی بی‌رقیب کافی است، حتی در غیاب موتورهای الکتریکی که بتوانند گشتاور مورد نیاز در دورهای پایین را تأمین کنند.

چالش پیش روی بوگاتی

بزرگ‌ترین چالش فنی در این راه، طراحی یک گیربکس دستی خاص است که بتواند این قدرت شگفت‌انگیز را تحمل کند. افزودن پدال سوم در این سطح از عملکرد به مراتب پیچیده‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. با این حال، ساخت یک پیشرانه V16 تنفس طبیعی برای یک خودرو در جاده نیز در ابتدا ایده‌ای جنون‌آمیز به حساب می‌آمد، اما بوگاتی این کار را به سرانجام رساند. بنابراین، توسعه یک گیربکس دستی برای آن غیر ممکن به نظر نمی‌رسد و اگر برندی در دنیا وجود داشته باشد که بتواند فقط به خاطر «جذابیت فنی» چنین پروژه‌ای را شروع کند، قطعاً آن برند بوگاتی خواهد بود.

بوگاتی هنوز برنامه دقیق خود را برای ساخت توربیون سبک‌وزن با گیربکس دستی اعلام نکرده است. با این حال، با توجه به این که ریماک یک ماشین‌باز واقعی است و به خوبی می‌داند که هایپرکارهای تمام‌الکتریکی فروش قابل توجهی در بازار ندارند، تولید یک توربیون «آنالوگ» به نظر کاملاً معقول می‌رسد.

این موتور عظیم V16 توربیون، به تنهایی دهن‌کجی قابل توجهی به روند کاهش سایز موتور در صنعت خودروسازی به شمار می‌رود. در حالی که سایر خودروسازان با استفاده از توربوشارژرها سرمایه بیشتری از موتورهای کوچکتر استخراج می‌کنند، بوگاتی در مسیر مخالف حرکت کرده و یک موتور تنفس طبیعی با بیشترین تعداد سیلندر در تاریخ خودروهای جاده‌ای تولید کرده است. ترکیب این پیشرانه با یک گیربکس دستی، این روحیه سرکش را یک قدم پیش‌تر می‌برد.

در عرصه هایپرکارها که گیربکس‌های اتوماتیک به خاطر تعویض دنده‌های سریع به یک استاندارد غیرقابل انکار تبدیل شده‌اند و خودروسازان به‌طور وسواس‌گونه‌ای در پی کاهش صدم‌های ثانیه در شتاب‌گیری و زمان‌گیری پیست هستند، یک توربیون دستی به دنبال سریع‌تر شدن خودرو نیست؛ بلکه هدف آن ایجاد ارتباطی مستقیم و خالص میان راننده و پیشرانه است، به‌طوری‌که هر تعویض دنده به یک رویداد هیجان‌انگیز تبدیل شود و راننده را به عنوان جزئی اساسی در فرآیند رانندگی درگیر کند.