اولین فیلم تولید شده با فناوری هوش مصنوعی، ضربه‌ای سخت را تجربه کرد
نخستین فیلم بلند ساخته‌شده با فناوری هوش مصنوعی در کشور چین، از زمان اکران خود در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ (۱ آبان) موفق به کسب درآمدی معادل حدود ۱۸۱ هزار دلار گردید. علی‌رغم اینکه بیش از ۱۰ هزار پرده برای نمایش فیلم Sanxingdui: Future Past در روز نخست تعیین شده بود، این میزان دسترسی موفق نشد تا تعداد زیادی از تماشاگران را به سالن‌های سینما بکشد.
این درآمد ثبت‌شده به معنای کمتر از ۲۰ دلار برای هر پرده نمایشی است. اگر بخواهیم این عدد را با بودجه‌ی اعلام‌شده ۱٫۵ میلیون دلاری مقایسه کنیم، می‌توان دریافت که بونا فیلم گروپ برای جبران هزینه‌های تولید با چالش‌های جدی روبروست. همچنین، فروش گیشه به‌طور مستقیم و کامل به تهیه‌کننده تخصیص داده نمی‌شود و سهم سینماداران و سایر حلقه‌های توزیع، فاصله‌ی درآمد واقعی پروژه را از هزینه‌های تولید افزایش می‌دهد.
فیلمی از فناوری با تلاش انسانی قابل‌توجه
برچسب «به‌طور کامل ساخته‌شده با هوش مصنوعی» ممکن است این تصور را ایجاد کند که فرآیند تولید به صورت سریع و تقریباً خودکار انجام شده است، اما واقعیت به‌این‌صورت نبوده است. بونا اعلام کرده که در طی دو سال نزدیک به ۱۰۰ نفر روی این پروژه فعالیت داشته‌اند. در حالی که چهره‌ها، صداها و تصاویر بازیگران توسط هوش مصنوعی ایجاد شده‌اند، اما هدایت خلاقانه، انتخاب خروجی‌ها و هماهنگی تولید به‌طور قابل‌توجهی به نیروی انسانی نیاز داشته است.
جیانگ دفو، مدیرعامل بونا فیلم گروپ، با اشاره به فروش ضعیف بلیت‌ها، چالش جذب مخاطب برای یک فیلم مبتنی بر هوش مصنوعی را پذیرفت. وی در گفت‌وگویی با رسانه سینمایی چینی یولی عنوان کرد: «ما نخستین کسانی هستیم که تلاشی انجام داده‌ایم، اقدامات لازم برای دریافت مجوز اکران سینمایی را انجام داده‌ایم و اکنون با آزمون مخاطب مواجه شده‌ایم. به نظر من، این کار اصلاً ساده نیست.»
بیانات جیانگ دفو بیانگر جنبه آزمایشی این پروژه است، اما نتایج فروش گیشه مرز روشنی را بین موفقیت‌های فنی و پذیرش تجاری ترسیم می‌کند. توانایی تولید شخصیت، صدا و محیط با استفاده از مدل‌های مولد به هیچ وجه به این معنا نیست که داستانی خلق شده که مردم حاضر باشند برای تماشایش هزینه کنند.
پیروزی نقص‌های انسانی بر تولیدات ماشینی
شکست اولیه فیلم Sanxingdui: Future Past در کنار موفقیت غیرمنتظره‌ی Niu Lai جنبه‌های بیشتری را نمایان می‌سازد. این فیلم توسط یک مادر و پسر با صرف هزینه‌ای حدود ۲۰۰ دلار ساخته شده است. انیمیشن خام و عملکردهای آماتوری آن تقریباً نقطه مقابل تصاویری بود که مدل‌های مولد قادر به تولید با ظاهری غیرطبیعی هستند.
نقاط ضعف مشهود Niu Lai به جای اینکه فیلم را ناکارآمد کند، به یکی از ویژگی‌های خاص آن تبدیل شد. تلاش واقعی سازندگان توانست توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی را به خود جلب کند و صحنه‌های فیلم به میم‌های پرطرفدار تبدیل شدند و این موج کنجکاوی، تماشاگران را به سالن‌های سینما کشاند. در نهایت فروش این فیلم به حدود ۱۰ میلیون دلار رسید و نسبت درآمد به بودجه آن را به یکی از سودآورترین آثار تاریخ تبدیل کرد.
با این حال، نمی‌توان به‌راحتی این دو تجربه را همسان دانست. یکی پروژه‌ای صنعتی با انتشار گسترده و دیگری پدیده‌ای کوچک بود که به واسطه‌ی گردش محتوای کاربران به موفقیت رسید. با این وجود، تضاد میان آن‌ها نشان‌دهنده عاملی است که فناوری هنوز قادر به تضمین آن نیست. مخاطب ممکن است نقص‌های فنی را بپذیرد، به شرطی که در پس اثر جنبه‌های انگیزشی، شخصیت و روایت‌های انسانی را مشاهده کند.
نظر شما درباره‌ی آینده فیلم‌هایی که با هوش مصنوعی ساخته می‌شوند چیست؟
