شناسایی یک نوع سلول ایمنی که می‌تواند کشنده‌ترین نوع سرطان ریه را از بین ببرد

سرطان ریه سلول کوچک (SCLC) به شمار یکی از انواع سرطان‌های به شدت تهاجمی محسوب می‌شود و تنها درصدی کمتر از هفت از بیماران مبتلا به آن، برای مدت پنج سال پس از تشخیص، زنده می‌مانند. یکی از عواملی که درمان این نوع سرطان را دشوار می‌سازد، قابلیت سلول‌های سرطانی در گریز از تشخیص سیستم ایمنی بدن است و همین امر باعث می‌شود برخی از روش‌های ایمنی‌درمانی نتایج محدودی ارائه دهند.

به نقل از ساینس‌آلرت، یک گروه بین‌المللی از محققان به رهبری دانشمندان مؤسسه تحقیقات پزشکی والتر و الیزا هال (WEHI) در استرالیا، به این نتیجه رسیدند که نوعی سلول ایمنی معروف به سلول T گاما دلتا قادر است تا سلول‌های سرطان ریه سلول کوچک را شناسایی کرده و نابود نماید. آزمایش‌ها همچنین به وضوح نشان دادند که ترکیب این سلول‌ها با دو داروی موجود، توانایی آن‌ها در مبارزه با سرطان را به طور قابل‌ملاحظه‌ای افزایش خواهد داد.

سرنخ اولیه این تحقیق از بررسی اطلاعات دو کارآزمایی بالینی بزرگ به نام‌های IMpower133 و CASPIAN استخراج شد. محققان دریافتند بیمارانی که تومورهایشان حاوی تعداد بیشتری از سلول‌های T گاما دلتا بودند، معمولاً پاسخ مثبت‌تری به ایمنی‌درمانی نشان می‌دهند.

کیت ساترلند، یک زیست‌شناس مولکولی و یکی از محققان این مطالعه، اعلام می‌کند که این یافته‌ها از قوی‌ترین شواهد موجود در زمینه حضور سلول‌های T گاما دلتا در تومورهای مرتبط با سرطان ریه سلول کوچک به شمار می‌روند و احتمالاً می‌توانند به مبارزه با این بیماری کمک کنند.

اولین دارو، تارلاتاماب (Tarlatamab) نام دارد که به‌خصوص برای درمان سرطان ریه سلول کوچک به کار می‌رود. این دارو به این نحو عمل می‌کند که سلول‌های ایمنی را به سلول‌های سرطانی نزدیک‌تر کرده و در نتیجه تماس بیشتری بین آن‌ها ایجاد می‌کند که این امر به نابودی تعداد بیشتری از سلول‌های تومور کمک می‌نماید.

داروی دومی که به بررسی شده است، زولدرونات (Zoledronate) نام دارد و پیش‌تر برای درمان مشکلات مربوط به پوکی استخوان و بیماری‌های استخوانی مرتبط با سرطان تأیید شده است. محققان متوجه شدند که این دارو می‌تواند به افزایش تعداد سلول‌های T گاما دلتا کمک کرده و توانایی این سلول‌ها را برای شناسایی سلول‌های سرطانی تقویت نماید.

یکی از ویژگی‌های برجسته زولدرونات، توانایی آن در کمک به سلول‌های ایمنی برای شناسایی تومورهایی است که عموماً از دید سیستم ایمنی دور می‌مانند. این قابلیت به نوعی می‌تواند در آینده موجب بهبود پاسخ‌های بیماران به شیوه‌های ایمنی‌درمانی گردد.

محققان همچنین فرض می‌کنند که ممکن است بتوان سلول‌های T گاما دلتا را از بیماران خارج نموده، در محیط آزمایشگاه تعداد آن‌ها را افزایش داد و سپس مجدداً به بدن بیمار برای تقویت توانایی دفاعی او تزریق کرد.

جین انگ، از محققان مؤسسه WEHI می‌گوید که برای بیمارانی که تعداد کمتری از سلول‌های T گاما دلتا دارند، داروهایی نظیر زولدرونات می‌تواند به عنوان یک روش برای تقویت پاسخ ایمنی در برابر سرطان قلمداد گردد.

یافته‌های این مطالعه همچنین حاکی از آن هستند که شمار سلول‌های T گاما دلتا در تومور و وجود مولکولی به نام BTN2A1 ممکن است به شناسایی میزان پاسخ بیماران به ایمنی‌درمانی کمک کند. این مولکول در فرآیند شناسایی سلول‌های هدف توسط سیستم ایمنی نقش ایفا می‌کند و احتمالاً در آینده می‌تواند به‌عنوان نشانگری در انتخاب روش درمانی مناسب مورد استفاده قرار گیرد.

با اینکه نتایج به‌دست آمده نویدبخش هستند، اما این روش هنوز بر روی بیماران مبتلا به سرطان ریه تست نشده است. اطلاعات کنونی حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌های کارآزمایی‌های گذشته و آزمایش‌های سلولی است و محققان در مراحل آتی باید تأثیرگذاری این رویکرد را ابتدا در مدل‌های حیوانی و سپس در کارآزمایی‌های بالینی مورد بررسی قرار دهند.

ساترلند اظهار می‌کند که دانشمندان سال‌هاست از توانایی سرطان ریه سلول کوچک برای پنهان شدن از سیستم ایمنی آگاهی دارند، ولی اکنون به سلولی دست یافته‌اند که به نظر می‌رسد می‌تواند این مانع دفاعی را از سر راه بردارد.

این تحقیق در نشریه Cancer Cell منتشر شده است.