زوزه موتورهای رپتور در پایگاه پرتاب؛ استارشیپ در آستانه پرواز پانزدهم قرار دارد

اعتماد اسپیسایکس به قابلیتهای خود در کنترل هر دو بخش سوپر هوی و استارشیپ به روشنی در حال رشد است؛ بهویژه پس از اجرای سه پروازی که این شرکت در سال ۲۰۲۶ انجام داده است. آخرین مأموریت این شرکت، یعنی پرواز چهاردهم که در تاریخ ۲۸ سپتامبر (۶ مهر) صورت گرفت، برای نخستین بار موفق به قرار دادن استارشیپ در مدار زمین شد و با موفقیت ۲۶ ماهواره نسل جدید استارلینک V3 را در این مدار مستقر کرد.
پرواز چهاردهم اولین مأموریتی است که استارشیپ توانست محمولههای عملیاتی را به مدار زمین ارسال کند. ماهوارههای استارلینک V3 به اندازهای بزرگ هستند که در موشک فالکون ۹ که پرچمدار و پرکاربرد اسپیسایکس است، جا نمیگیرند.
با این حال، پرواز چهاردهم بدون چالشهایی همراه بود. یکی از موتورهای رپتور در مرحله فوقانی در هنگام صعود بهطور زودهنگام خاموش شد که این موضوع اسپیسایکس را وادار به پایان رساندن مأموریت زودتر از برنامهریزیشده کرد. با این وجود، فضاپیما توانست بازگشت کنترلشدهای به جو زمین انجام داده و حدود سه ساعت پس از برخاستن در اقیانوس آرام فرود بیاید.
هرچند اسپیسایکس هنوز بهطور رسمی محمولهی پرواز پانزدهم را تأیید نکرده، احتمال دارد که استارشیپ در این مأموریت نیز گروهی دیگر از ماهوارههای استارلینک V3 را به همراه داشته باشد. یکی از دلایل اصلی تلاش این شرکت برای عملیاتیکردن منظم استارشیپ، ارتقاء شبکه جهانی استارلینک از طریق استفاده از ماهوارههای پرسرعت V3 به شمار میآید.
تکمیل فرایند ساخت استارشیپ برای پروژه آرتمیس ناسا نیز از اهمیت خاصی برخوردار است. این سری از قراردادها به اسپیسایکس اجازه میدهد نسخهای اصلاحشده از مرحله فوقانی استارشیپ را طراحی کند تا بتواند فضانوردان را به سطح ماه منتقل نماید.
پرواز آزمایشی پانزدهم استارشیپ امید است که در اواخر آبان یا اوایل آذر برگزار شود
اخیراً ناسا زمانبندی مراحل کلیدی که اسپیسایکس باید با استارشیپ دنبال کند تا نسخه ماهنشین این فضاپیما برای حمل فضانوردان مجوز بگیرد، بهروزرسانی کرده است. یکی از مهمترین مراحل این برنامه، پروازی آزمایشی است که در تابستان سال آینده بهعنوان بخشی از مأموریت آرتمیس ۳ انجام خواهد شد.
در مأموریت آتی آرتمیس، فضانوردان از طریق فضاپیمای اوراین ناسا به مدار زمین منتقل خواهند شد. این فضاپیما در طول مأموریتی نزدیک به دو هفتهای احتمالاً به دو ماهنشین متصل خواهد شد. علاهبر این، ناسا فضاپیمای بلومون متعلق به شرکت بلو ارجین را نیز بهعنوان گزینه دیگری برای ماهنشین در این طرح انتخاب کرده است.
اسپیسایکس همچنین در تلاش است پیش از بازگشت برنامهریزیشده فضانوردان ناسا به ماه انجام دهد و قصد دارد یک فرود آزمایشی بدون سرنشین روی ماه را برای مأموریت آرتمیس ۴ انجام دهد. این مأموریت برای سال ۲۰۲۸ برنامهریزی شده است، اما هنوز مشخص نیست کدام ماهنشین برای این مأموریت انتخاب خواهد شد. اسپیسایکس و بلو ارجین همچنان در رقابت برای انجام نخستین فرود سرنشیندار در برنامه آرتمیس به سر میبرند.
اسپیسایکس امیدوار است تا پایان سال ۲۰۲۶ به موفقیتهای دیگری فراتر از پرواز پانزدهم نیز دست یابد؛ از جمله نخستین پرتاب استارشیپ از فلوریدا و به احتمال زیاد نخستین پرواز مجدد یک بوستر سوپر هوی نسل V3.
آزمایش موتورهای بوستر شماره ۲۲ آغازگر یک سری از آزمایشات برای آمادهسازی پرواز پانزدهم خواهد بود. در صورتی که هیچ مشکل غیرمنتظرهای پیش نیاید، این پرواز ممکن است در میانه تا پایان نوامبر (اواخر آبان تا اوایل آذر) انجام شود.


