۱۰۰۰ تومان پرداخت کنید و «کد» دریافت کنید برای خرید ۲۵ لیتر بنزین آزاد/ روش تازه فروش در ۵۴ جایگاه چه تمایزی با خرید سنتی دارد؟

برای افرادی که به جایگاه‌هایی مراجعه می‌کنند که طرح شناسه‌دار کردن کارت‌های سوخت اضطراری در آنها فعال شده، پرداخت یک هزار تومان به‌منظور دریافت کارت اضطراری الزامی است. این هزینه به‌جز هزینه خرید بنزین معادل ده هزار تومان در نظر گرفته شده است. به این ترتیب، به ازای هر بار که کارت سوخت به مشتریان ارائه می‌شود، جایگاه‌ها مبلغ یک هزار تومان به عنوان هزینه ارسال رمز دریافت می‌کنند. مشتریان می‌توانند در هر بار سوخت‌گیری با کارت جایگاه تا سقف بیست و پنج لیتر بنزین خریداری کنند.

قبلاً رمز کارت‌های جایگاه‌ها عدد ۱۱۱۱ بود، اما در چارچوب طرح شناسه‌دار کردن کارت‌های اضطراری، این رمز به‌صورت توکن در هر بار ارسال می‌گردد.

توکن چیست؟

توکن به عنوان یک ابزار دیجیتال برای تأیید هویت، دسترسی به سهمیه و انجام فرآیند سوخت‌گیری عمل می‌کند؛ به‌عبارتی، این یک روش برای استفاده از سهمیه‌ای است که در سامانه سوخت به فرد یا وسیله نقلیه تخصیص داده شده است. در حال حاضر، این شیوه به‌طور آزمایشی در تعدادی از جایگاه‌های سوخت در حال اجراست. در این جایگاه‌ها، در مواقعی که راننده به هر دلیلی قادر به دسترسی به کارت سوخت شخصی خود نباشد و ناچار باشد از کارت‌های اضطراری جایگاه برای سوخت‌گیری استفاده کند، او می‌تواند با دریافت یک توکن (رمز)، عملیات سوخت‌گیری را انجام دهد.

در این راستا، کارت اضطراری جایگاه نه تنها به عنوان وسیله‌ای برای دسترسی موقت به نازل سوخت عمل می‌کند، بلکه توکن به‌عنوان واسطه‌ای عمل می‌کند که امکان شناسایی و ثبت سهمیه و تراکنش‌های سوخت‌گیری راننده را در سامانه فراهم می‌کند. به زبان ساده، در مدل سنتی، کارت سوخت مانند کلید ورود به سهمیه بنزین است؛ اما در مدل نوین، این کلید به شکل دیجیتال درآمده و از طریق توکن، کارت بانکی یا اپلیکیشن تلفن همراه دراختیار مصرف‌کننده قرار می‌گیرد. به همین دلیل، آنچه در حال تغییر است تنها خود سهمیه نیست، بلکه شیوه‌های دسترسی، احراز هویت و استفاده از آن است. برای روشن‌تر شدن موضوع، می‌توان توکن را به‌عنوان مجوزی دیجیتال برای دسترسی و بهره‌برداری از سهمیه سوخت تعریف کرد.

هدف از شناسه‌دار کردن کارت‌های اضطراری چیست؟

در اوایل سال جاری، شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی اعلام کرد که قصد دارد تراکنش‌هایی که از کارت‌های اضطراری جایگاه‌های سوخت انجام می‌شود را شناسه‌دار کند. در آن زمان مشخص شد که این طرح نخست در تهران و در دو جایگاه سوخت به‌صورت پایلوت پیاده‌سازی خواهد شد. هدف این اقدام، قابل ردیابی بودن کارت اضطراری سوخت عنوان شده تا در مواقعی که فرد به جایگاه مراجعه کرده و از کارت اضطراری استفاده می‌کند، مشخص شود که چه شخصی و با چه مشخصاتی از این کارت بهره‌برداری کرده است.

شیوه فروش بنزین چه تفاوتی دارد؟

در قالب این طرح، فرآیند سوخت‌گیری با کارت اضطراری در جایگاه‌ها با دستگاه‌های پوز جدید انجام می‌شود. ابتدا متقاضی کارت بانکی خود را در پوز قرار می‌دهد و پس از دقت در انتخاب لیتراژ مورد نیاز، مقدار سوخت مورد نظر را به متصدی اعلام می‌کند. پس از آن، رمز کارت بانکی وارد شده و بلافاصله یک رمز چهار رقمی تولید خواهد شد. در مرحله بعد، کارت سوخت اضطراری جایگاه به دستگاه معرفی شده و رمز چهار رقمی وارد می‌شود. این روش نوین فقط برای تولید رمز کارت اضطراری استفاده می‌شود و فرآیند سوخت‌گیری هوشمند تنها با یک رمز انجام می‌پذیرد.

به گفته مدیر سامانه هوشمند سوخت، طرح شناسه‌دار کردن کارت‌های اضطراری در برخی جایگاه‌های تهران به مرحله اجرا درآمده و تا سه ماه آینده به طور سراسری در کشور اجرایی خواهد شد.

دستاورد اجرای طرح جدید چیست؟

این طرح بیانگر این واقعیت است که مشخص می‌شود هر فرد چه مقدار بنزین را با استفاده از کارت‌های اضطراری خریداری کرده است. پیش از این، تنها سهمیه‌ای که در کارت‌های سوخت وجود داشت، قابلیت ردیابی داشت؛ اما اکنون با ترکیب خرید بنزین با کارت بانکی، میزان بنزینی که هر فرد در ماه خریداری می‌کند، قابل شناسایی است.

این اطلاعات همچنین به سیاستگذاران کمک می‌کند تا اطلاعات لازم برای بهبود سیاست‌ها را جمع‌آوری نمایند. به عبارت دیگر، در طرح جدید، خرید بنزین برای شهروندان آسان‌تر نمی‌شود بلکه اطلاعات مربوط به هویت خریداران در دسترس دولت قرار می‌گیرد. به این ترتیب، سهمیه سوخت که قبلاً قابل شناسایی تنها برای هر کارت بود، با اجرای این طرح به‌طور جامع برای هر فرد قابل پیگیری خواهد بود.

نظارت بر مصرف سوخت با توجه به اعلام شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، سهم سوخت‌گیری با کارت‌های اضطراری برند جایگاه‌ها حدود چهل درصد از کل مصرف بنزین کشور را شامل می‌شود.

۲۲۳۲۲۳