این تصویر دیجیتال نخستین در تاریخ به شمار می‌آید

در سال ۱۹۵۷، زمانی که دوربین‌های دیجیتال و گوشی‌های هوشمند هنوز وجود نداشتند، یک دانشمند آمریکایی به نام راسل کرش اولین گام‌ها را در دنیای تصویربرداری دیجیتال برداشته و تصویر پسر سه‌ماهه‌اش را به فرمت دیجیتال تبدیل کرد. این عکس سیاه‌و‌سفید، به‌خصوص با وضوح پایینش در مقایسه با استانداردهای امروز، به یکی از نقاط عطف قابل توجه در تاریخ فناوری کامپیوتر و پردازش تصویر تبدیل شد.

این تصویر تنها دارای وضوح ۱۷۶ در ۱۷۶ پیکسل بود که در مجموع به ۳۰ هزار و ۹۷۶ پیکسل می‌رسید. اما ارزش این اثر به قدرت یا وضوح جزئیات چهره نوزاد مربوط نمی‌شود؛ بلکه این حقیقت را به نمایش می‌گذارد که می‌توان برای نخستین بار یک تصویر عادی را به داده‌هایی تبدیل کرد که توانایی ذخیره و تحلیل آنها توسط کامپیوتر وجود دارد.

راسل کرش، در آن زمان در مؤسسه ملی استانداردها و فناوری (NIST) که پیشتر به‌عنوان اداره‌ی ملی استانداردهای آمریکا شناخته می‌شد، مشغول به کار بر روی پروژه‌های کامپیوتری بود. او و همکارانش در جست‌وجوی راهی بودند تا بدانند آیا قابلیت تحلیل اطلاعات بصری توسط رایانه وجود دارد یا خیر.

تیم کرش برای این منظور یک اسکنر مکانیکی با استوانه‌ای چرخان طراحی کرده و آن را به کامپیوتر SEAC متصل نمودند؛ یک رایانه‌ی بزرگ که برای پردازش اطلاعات به‌کار می‌رفت. این اسکنر قادر بود با بررسی تغییرات نور بر روی سطح عکس، اطلاعات را به داده‌های دیجیتال تبدیل کند.

تصویری که از این آزمایش به‌دست آمد، پرتره‌ای از والدن، پسر سه‌ماهه‌ی کرش بود. در مقایسه با عکس‌های امروزی، این تصویر فاقد جزئیات و به‌صورت سیاه‌و‌سفید بود، و محدودیت‌های حافظه‌ی رایانه دست به دامن انتخاب وضوح ۱۷۶ در ۱۷۶ پیکسل شده بود.

کرش از دوربین دیجیتال بهره نبرد؛ او به‌جای آن، یک عکس چاپی را اسکن کرده و به داده‌های قابل‌تحلیل برای کامپیوتر تبدیل نمود. از این‌رو، این دستیابی را باید به‌عنوان یکی از اولین مراحل کلیدی در تاریخ تصویربرداری دیجیتال در نظر گرفت، نه به‌عنوان اختراع دوربین دیجیتال به معنای مدرن.

امروزه عکس‌ها فراتر از مجموعه‌ای از نقاط رنگارنگ برای نمایش روی صفحه‌نمایش تلقی می‌شوند؛ چراکه کامپیوترها توانایی تحلیل اطلاعات تصویری، تشخیص الگو و استفاده از آن‌ها برای انجام وظایف پیچیده را دارند. با این حال، در دهه‌ی ۱۹۵۰، تبدیل یک تصویر به داده‌های کامپیوتری به‌عنوان دستاوردی بزرگ و قابل‌توجه به شمار می‌رفت.

تحقیقات کرش و همکارانش نقش بسزایی در شکل‌گیری حوزه‌ی پردازش دیجیتال تصویر ایفا نمود؛ حوزه‌ای که بعداً در تکنولوژی‌هایی نظیر تصویربرداری ماهواره‌ای، سی‌تی‌اسکن پزشکی، تشخیص الگو و عکاسی دیجیتال تبدیل به عامل کلیدی گردید. در این فرآیند، تصویر به مجموعه‌ای از مقادیر عددی تبدیل می‌شود تا کامپیوتر بتواند آن را ذخیره یا بازسازی کرده و یا تحلیل کند.

این تصویر در سال ۲۰۰۳ به دلیل اهمیت تاریخی‌اش به فهرست ۱۰۰ عکس تأثیرگذار تاریخ مجله‌ی لایف راه یافت. عکسی که در ابتدا تنها به‌عنوان یک آزمایش علمی آغاز شده بود، به نمادی از آغاز دورانی تبدیل شد که در آن تصاویر دیگر تنها بر روی کاغذ یا فیلم ثبت نمی‌شدند، بلکه می‌توانستند به داده‌هایی برای پردازش در کامپیوتر تبدیل شوند.