قطعه‌ای بزرگ از یک موشک چینی در یک مزرعه آمریکایی یافت شده است
تقریباً یک ماه پیش، یک موشک چینی از یک پایگاه دورافتاده در بیابان گُبی راهی فضا شد و ۱۰ ماهواره را به مدار فرستاد و بعد از آن، موتور خود را دوباره فعال کرد و به‌سمت مسیری حرکت کرد که منجر به سقوط بقایای آن در بالای منطقه غرب میانه آمریکا گردید.
مدت پرواز این موشک در تاریخ ۱۵ سپتامبر بین ۷۵ تا ۸۰ دقیقه به طول انجامید و قبل از اینکه یک دور کامل زمین را بپیماید، دوباره به جو بازگشت. تصاویری که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، نشان‌دهنده رگه‌هایی از بقایای داغ بود که از آسمان فرود می‌آمدند و به‌سمت شمال و از بالای ایالت کانزاس به سمت مینه‌سوتا حرکت می‌کردند. این نمایش در شب همچنین در افق غربی ایالت ویسکانسین مشاهده گردید.
زمان، مکان و زاویه دقیق سقوط این بقایا برای متخصصان این امکان را فراهم کرد تا آن‌ها را به پرتاب موشک «ژوچوئه 2E» مربوط بدانند؛ موشکی که توسط شرکت چینی لنداسپیس ساخته شده و قادر به حمل محموله‌های با وزن متوسط است. این موشک کمتر از دو ساعت قبل از سقوط، از منطقه پرتاب تجاری دونگ‌فنگ، واقع در شمال غرب چین و نزدیک به مرکز پرتاب ماهواره جیوچوان، به فضا فرستاده شده بود.
از بیابان گُبی تا مینه‌سوتا
سقوط بقایای این موشک چینی تا چند روز پیش تقریباً فراموش شده بود تا اینکه یک کشاورز در یک منطقه روستایی از مینه‌سوتا، در حین آماده‌سازی زمینش برای برداشت پاییزه ذرت، با یک شیء غیرمعمول مواجه شد: جسمی فلزی به شکل دایره با قطر تقریبی ۳٫۳۵ متر که در میان ساقه‌های ذرت در شهرک اسکات، در قسمت غربی مرکز ایالت مینه‌سوتا، روی زمین افتاده بود.
آنچه شیء کشف‌شده در مینه‌سوتا را منحصر به فرد می‌کند، ابعاد بزرگ آن است
اداره کلانتری شهرستان استیونز در تاریخ ۱۴ اکتبر، از طریق یک تماس تلفنی درباره کشف این شیء عجیب مطلع شد. این اداره در فیسبوک اعلام کرد که مأموران پس از بازدید از محل، تأیید کردند که این جسم فلزی از فضا آمده است.
مقامات انتظامی اظهار داشتند که بقایای سقوط‌کرده هیچ‌گونه خطری برای ساکنان ایجاد نمی‌کردند؛ اما اگر این شیء در منطقه‌ای پرجمعیت‌تر فرود آمده بود، ممکن بود وضعیت به شکل دیگری رقم بخورد.
زباله‌های فضایی معمولاً هنگام خروج از مدار تجزیه می‌شوند و قطعات موشک‌ها یا ماهواره‌های قدیمی ممکن است در اثر حرارت شدید هنگام ورود مجدد به جو، جان سالم به در ببرند و به زمین بیفتند. تا به‌حال، هیچ‌کس به‌دلیل سقوط زباله‌های فضایی با آسیب جدی مواجه نشده است؛ هرچند چند مورد خسارت به اموال گزارش شده است.
بر اساس قوانین بین‌المللی، کشوری که جسمی را به فضا پرتاب می‌کند، مسئول جبران خسارات ناشی از آن در سطح زمین خواهد بود.
ابعاد غیرمعمول شیء کشف‌شده در مینه‌سوتا آن را از بسیاری از اجسامی که در طول ورود مجدد به جو زنده می‌مانند، متمایز می‌کند. نکته جالب دیگر این است که به احتمال قوی، این قطعه به موشکی تعلق دارد که در همان روزی که به فضا پرتاب شد، سقوط کرده است. قطر مرحله بالایی موشک ژوچوئه 2E حدود ۳٫۳۵ متر است و کاملاً با ابعاد شیء کشف‌شده در مینه‌سوتا سازگاری دارد.
موشک ژوچوئه 2E که در تاریخ ۱۵ سپتامبر از چین پرتاب گردید، ۱۰ ماهواره را در مدار برای شبکه ارتباطی چیان‌فان به نام «هزار بادبان» مستقر ساخت. این شبکه رقیب چینی منظومه ماهواره‌ای استارلینک اسپیس‌ایکس به شمار می‌رود. چین از سال ۲۰۲۴ به این سو، در طول مجموعه‌ای از مأموریت‌ها، ۲۵۸ ماهواره چیان‌فان را به فضا فرستاده است. این کشور می‌خواهد در آغاز، یک منظومه از ۱۲۹۶ ماهواره را تکمیل کند و در آینده تعداد ماهواره‌های این شبکه را به بیش از ۱۵ هزار فروند برساند.
موشک ژوچوئه 2E که با سوخت متان کار می‌کند، حدود نیم‌ساعت پس از برخاستن، ۱۰ ماهواره چیان‌فان را در مداری دایره‌ای و قطبی، در ارتفاع تقریبی ۹۰۰ کیلومتر قرار داد. این موشک از چین به‌سمت جنوب حرکت کرده و از بالای جنوبگان عبور نموده و سپس در مسیر شمالی، قاره آمریکا را گذراند. مرحله بالایی موشک پس از رهاسازی بارها، موتور خود را روشن کرد تا سرعتش را کاهش دهد و از مدار خارج گردد.
موشک چینی و چالش‌های آن
عموماً خارج‌کردن مرحله استفاده‌شده یک موشک از مدار پس از اتمام مأموریت، اقدامی مثبت و مسئولانه به شمار می‌آید که برای کاهش تولید زباله‌های فضایی جدید صورت می‌گیرد. اما موشک‌های چینی پیش‌تر در این زمینه مشکلاتی داشته‌اند؛ از جمله بازگشت کنترل‌نشده به جو و تجزیه در مدار نزدیک زمین. موشک‌های آمریکایی که به مدار نزدیک زمین فرستاده می‌شوند، معمولاً سوخت کافی برای هدایت کنترل‌شده مراحل مصرف‌شده خود به‌منظور دفع ایمن را ذخیره می‌کنند.
در پرواز قبلی خود در ماه ژوئن، مرحله بالایی موشک ژوچوئه 2E به هنگام اتمام مأموریت، متلاشی شد و ده‌ها قطعه زباله فضایی را در ناحیه‌ای پرتردد از مدار نزدیک زمین به جا گذاشت. ایستگاه فضایی بین‌المللی و بخش عمده‌ای از شبکه اینترنت ماهواره‌ای استارلینک نیز در همان ناحیه مداری قرار دارند. خبر خوب این بود که ارتفاع مدار موشک به‌قدری پایین بود که بیشتر بقایا طی چند ماه به زمین سقوط خواهند کرد.
شرکت لنداسپیس، تولیدکننده موشک‌های ژوچوئه، هنوز به‌طور علنی سقوط قطعات در مینه‌سوتا را تأیید نکرده است. روش مرسوم برای دفع مراحل مصرف‌شده موشک‌ها این است که مسیر بازگشت آن‌ها به سمت اقیانوس هدایت شود. بنابراین، به‌نظر می‌رسد که حادثه ۱۵ سپتامبر احتمالاً نتیجه یک مانور ناموفق برای خارج‌کردن موشک از مدار بوده است.
