اتصال دوباره تکههای تاریخ؛ بازسازی دستنوشتههای لئوناردو داوینچی به شکل آرشیو آنلاین
در صفحهای دیگر، طراحی یک دستگاه تولید سوزن دوباره به قطعهای که پیشتر از آن جدا شده بود متصل شده است. نکته جالب این است که در پشت این طرح، تصویر دو اژدهای پیچان نیز دیده میشود که احتمالاً بخشی از طراحیهای دیگر لئوناردو بوده است.
لئوناردو داوینچی که چپدست بود، در بسیاری از یادداشتها و طراحیهای خود از شیوه نوشتار آینهای استفاده میکرد؛ به این معنا که نوشتهها از راست به چپ و بهصورت وارونه نوشته میشدند. این ویژگی امروز یکی از نشانههای شناختهشده دستنوشتههای او محسوب میشود.
پژوهشگران میگویند ابزار جدید فرصتهای بیسابقهای برای مطالعه دقیقتر آثار داوینچی فراهم کرده و میتواند آغاز دورهای تازه در بررسی میراث هنری، علمی و مهندسی او باشد.
براساس تاریخنگاری موجود، لئوناردو داوینچی در سال ۱۵۱۹ درگذشت. در دهههای پس از مرگ او، مجموعه گسترده دستنوشتهها و طرحهایش بهتدریج توسط افراد مختلف تفکیک شد. بخشی از این آثار بعدها در قالب مجموعه قوانین آتلانتیک (مجموعهای ۱۲ جلدی از نوشتهها و نقاشیهای لئوناردو داوینچی که حالتی اطلسوار دارد) در میلان نگهداری و بخش دیگری به مجموعه سلطنتی بریتانیا منتقل شد.
به گفته پژوهشگران، این پراکندگی تاریخی عمدتاً نتیجه اقدامهای پومپئو لئونی، مجسمهساز ایتالیایی بود که آثار لئوناردو را براساس موضوع از هم جدا کرد. بعدها بخشی از این مجموعه به کنت گالهآتسو آرکوناتی فروخته شد و او نیز آن را در سال ۱۶۳۷ به کتابخانه آمبروزیانا اهدا کرد. بخش دیگر آثار هنریتر نیز حدود سال ۱۶۷۰ به مجموعه سلطنتی بریتانیا رسید.
پروژه لئوناردوتکا که از سال ۲۰۱۷ آغاز شده است، اکنون تلاش میکند این پراکندگی تاریخی را بهصورت دیجیتال اصلاح کند. به گفته مدیران موزه گالیله، این طرح نمونهای مهم از نقش مؤسسات علمی در مدیریت و حفاظت از میراث دیجیتال است و نشان میدهد که ابزارهای دیجیتال میتوانند به بازسازی و فهم بهتر تاریخ علم و هنر کمک کنند.
