تبعات آسیبهای جنگ اخیر در صنعت انرژی، کشور را به زمستانی دشوار خواهد کشاند
تحلیل کارشناس انرژی:
یک متخصص در حوزه انرژی با بیان زمان ظهور اثرات اصلی خسارات ناشی از جنگ بر ناحیه انرژی، خاطرنشان کرد: تاثیر واقعی آسیبهای وارده به تأسیسات گازی در طول زمستان خود را نمایان میسازد و احتمال میرود که کشور با سرما و چالشهای جدی مواجه گردد.
بورس نیوز:
سید احسان حسینی، کارشناس انرژی و سردبیر خط انرژی، در گفتوگوی خود با خبرنگار بورسنیوز، در مورد مشکل ناترازی انرژی در کشور و افق پیش روی تابستان و زمستان تاکید کرد: بزرگترین آسیبی که در جریان جنگ اخیر به زیرساختهای انرژی کشور وارد گردید، شامل حمله به چهار پالایشگاه گازی در میدان پارس جنوبی است. این میدان، بزرگترین میدان گازی جهان میباشد که به طور مشترک بین ایران و قطر واقع شده و ایران تقریباً سهچهارم از تمام گاز تولیدی خود را از این میدان به دست میآورد.
وی با اشاره به ابعاد خسارتهای ناشی از این حملات بر ظرفیت تولید گاز کشور، افزود: بر اثر این حملات، تقریبا یکسوم از ظرفیت تولید گاز ایران در میدان پارس جنوبی نابود شده است. این مقدار معادل تقریباً ۲۳۰ میلیون مترمکعب در روز ارزیابی میشود. وزارت نفت در تلاش است تا قسمتی از این ظرفیت را به مدار تولید بازگرداند و طبق پیشبینیهای شده، تا پایان شهریورماه امکان بازگشت حدود ۸۰ میلیون مترمکعب در روز وجود خواهد داشت؛ اما حتی در این صورت، هنوز حدود ۱۵۰ میلیون مترمکعب در روز کسری تولید گاز باقی خواهد ماند.
حسینی در خصوص تابستان آینده اظهار داشت: اگرچه در تابستان امکان وقوع خاموشیها وجود دارد، ولی این خاموشیها لزوماً به دلیل تبعات جنگ و صدمات وارده به تأسیسات گازی نیست. زیرا در فصل تابستان، مصرف گاز در بخش خانگی، که بزرگترین مصرفکننده گاز کشور به شمار میرود، به طرز چشمگیری کاهش مییابد؛ چرا که نیازی به گرمایش نمیباشد. در این شرایط، تأمین سوخت برای نیروگاهها از طریق گاز و سوخت مایع امکانپذیر است و مشکل اصلی خاموشیهای تابستانی، به جای کمبود سوخت، به ناترازی در حوزه برق برمیگردد.
وی همچنین خاطرنشان کرد که علت خاموشیهای تابستانی به ساختار ناتراز برق بستگی دارد و ادامه داد: خاموشیهای تابستان بیشتر ناشی از این واقعیت است که توسعه نیروگاهها با رشد مصرف برق همخوانی ندارد یا مصرف برق به درستی بهینهسازی نشده است؛ بنابراین مشکل تابستان، ناترازی برق است که سالهای گذشته نیز وجود داشته و امسال نیز طبق روال معمول با برنامههای خاموشی مواجه خواهیم شد.
این کارشناس حوزه انرژی در تشریح زمان بروز اثرات واقعی خسارات جنگ بر بخش انرژی تأکید کرد: اثر واقعی آسیبهای واردشده به تأسیسات گازی، در زمستان نمایان خواهد شد؛ زمانی که مصرف گاز افزایش مییابد و در عین حال، برخی از واحدهای گازی کشور نیز از مدار خارج شدهاند. در سالهای قبلی نیز کشور با کمبود گاز در زمستان روبرو بود، اما امسال، کمبود قبلی با کسری جدیدی ناشی از کاستی در تولید گاز همراه خواهد شد و احتمال دارد که کشور با زمستانی دشوار روبهرو شود.
حسینی همچنین با اشاره به برآورد کسری سوخت نیروگاهها در زمستان گفت: بر اساس برآوردههای انجامشده، زمستان حدود ۷۰ میلیون مترمکعب گاز یا معادل آن، تقریباً ۷۰ میلیون لیتر سوخت مایع در روز برای تأمین نیاز سوخت نیروگاهها کسری خواهیم داشت. اگر این سوخت به نیروگاهها تحویل داده نشود، احتمال دارد که کشور در زمستان با حدود چهار ساعت خاموشی مواجه گردد؛ موضوعی که سال گذشته به این صورت وجود نداشت.
وی در خصوص امکان جبران این کسری از طریق واردات انرژی بیان کرد: دولت عملاً گزینههای محدودی برای جبران این کمبود دارد. گاز مورد نیاز در دسترس نمیباشد و تعمیر واحدهای آسیبدیده نیز فرآیند کوتاهمدتی نیست و ممکن است چهار تا پنج سال به طول بینجامد. از سوی دیگر، واردات سوخت مایع نیز با موانع جدی روبرو است؛ زیرا یا به منابع ارزی احتیاج دارد، یا با محدودیتهای حملونقل دریایی به دلیل محاصره در دریا مواجه میشود و حتی اگر ارز تأمین شود و موانع واردات رفع گردد، لجستیک انتقال روزانه حدود ۷۰ میلیون لیتر گازوئیل در کشور نیز موجود نیست.
سید احسان حسینی، کارشناس حوزه انرژی و سردبیر خط انرژی، در گفتوگو با خبرنگار بورسنیوز، در مورد وضعیت ناترازی انرژی کشور و افق پیش روی تابستان و زمستان تاکید کرد: بزرگترین آسیبی که در جریان جنگ اخیر به زیرساختهای انرژی کشور وارد گردید، شامل حمله به چهار پالایشگاه گازی در میدان پارس جنوبی است. این میدان، بزرگترین میدان گازی جهان میباشد که به طور مشترک بین ایران و قطر واقع شده و ایران تقریباً سهچهارم از تمام گاز تولیدی خود را از این میدان به دست میآورد.
وی با اشاره به ابعاد خسارتهای ناشی از این حملات بر ظرفیت تولید گاز کشور، افزود: بر اثر این حملات، تقریبا یکسوم از ظرفیت تولید گاز ایران در میدان پارس جنوبی نابود شده است. این مقدار معادل تقریباً ۲۳۰ میلیون مترمکعب در روز ارزیابی میشود. وزارت نفت در تلاش است تا قسمتی از این ظرفیت را به مدار تولید بازگرداند و طبق پیشبینیهای شده، تا پایان شهریورماه امکان بازگشت حدود ۸۰ میلیون مترمکعب در روز وجود خواهد داشت؛ اما حتی در این صورت، هنوز حدود ۱۵۰ میلیون مترمکعب در روز کسری تولید گاز باقی خواهد ماند.
حسینی در خصوص تابستان آینده اظهار داشت: اگرچه در تابستان امکان وقوع خاموشیها وجود دارد، ولی این خاموشیها لزوماً به دلیل تبعات جنگ و صدمات وارده به تأسیسات گازی نیست. زیرا در فصل تابستان، مصرف گاز در بخش خانگی، که بزرگترین مصرفکننده گاز کشور به شمار میرود، به طرز چشمگیری کاهش مییابد؛ چرا که نیازی به گرمایش نمیباشد. در این شرایط، تأمین سوخت برای نیروگاهها از طریق گاز و سوخت مایع امکانپذیر است و مشکل اصلی خاموشیهای تابستانی، به جای کمبود سوخت، به ناترازی در حوزه برق برمیگردد.
وی همچنین خاطرنشان کرد که علت خاموشیهای تابستانی به ساختار ناتراز برق بستگی دارد و ادامه داد: خاموشیهای تابستان بیشتر ناشی از این واقعیت است که توسعه نیروگاهها با رشد مصرف برق همخوانی ندارد یا مصرف برق به درستی بهینهسازی نشده است؛ بنابراین مشکل تابستان، ناترازی برق است که سالهای گذشته نیز وجود داشته و امسال نیز طبق روال معمول با برنامههای خاموشی مواجه خواهیم شد.
این کارشناس حوزه انرژی در تشریح زمان بروز اثرات واقعی خسارات جنگ بر بخش انرژی تأکید کرد: اثر واقعی آسیبهای واردشده به تأسیسات گازی، در زمستان نمایان خواهد شد؛ زمانی که مصرف گاز افزایش مییابد و در عین حال، برخی از واحدهای گازی کشور نیز از مدار خارج شدهاند. در سالهای قبلی نیز کشور با کمبود گاز در زمستان روبرو بود، اما امسال، کمبود قبلی با کسری جدیدی ناشی از کاستی در تولید گاز همراه خواهد شد و احتمال دارد که کشور با زمستانی دشوار روبهرو شود.
حسینی همچنین با اشاره به برآورد کسری سوخت نیروگاهها در زمستان گفت: بر اساس برآوردههای انجامشده، زمستان حدود ۷۰ میلیون مترمکعب گاز یا معادل آن، تقریباً ۷۰ میلیون لیتر سوخت مایع در روز برای تأمین نیاز سوخت نیروگاهها کسری خواهیم داشت. اگر این سوخت به نیروگاهها تحویل داده نشود، احتمال دارد که کشور در زمستان با حدود چهار ساعت خاموشی مواجه گردد؛ موضوعی که سال گذشته به این صورت وجود نداشت.
وی در خصوص امکان جبران این کسری از طریق واردات انرژی بیان کرد: دولت عملاً گزینههای محدودی برای جبران این کمبود دارد. گاز مورد نیاز در دسترس نمیباشد و تعمیر واحدهای آسیبدیده نیز فرآیند کوتاهمدتی نیست و ممکن است چهار تا پنج سال به طول بینجامد. از سوی دیگر، واردات سوخت مایع نیز با موانع جدی روبرو است؛ زیرا یا به منابع ارزی احتیاج دارد، یا با محدودیتهای حملونقل دریایی به دلیل محاصره در دریا مواجه میشود و حتی اگر ارز تأمین شود و موانع واردات رفع گردد، لجستیک انتقال روزانه حدود ۷۰ میلیون لیتر گازوئیل در کشور نیز موجود نیست.
