عواقب غیرقابل پیش بینی ممنوعیت موبایل در مدارس ایالات متحده: دانشآموزان دوباره ارتباط رو در رو Establish میکنند
“`html
تعداد زیادی از مدارس در ایالات متحده، به علاوه کشورها و بهویژه ایران، تصمیم به ممنوعیت استفاده از تلفن همراه برای دانشآموزان خود گرفتهاند؛ تصمیمی که بحثهای فراوانی را به همراه داشته و نتایج آن بهتازگی در حال ظاهر شدن است. در ایالت نیویورک، کتی هوکول، فرماندار، به همراه قانونگذاران در بودجه سال گذشته، طرح ممنوعیت تلفنهای همراه را تصویب کردند تا بتوانند به افزایش تمرکز دانشآموزان در کلاسهای درسی و کاهش حواسپرتیهای دیجیتال کمک کنند.
پایگاه خبری گاتامیست در گزارشی با گروهی از دانشآموزان در خصوص تجربه آنها از اجرای این قانون به گفتوگو پرداخته و نتایج جالبی بهدست آورده است: تأثیر اصلی ممنوعیت گوشی نه در راستای کاهش وابستگی به شبکههای اجتماعی یا موانع اینترنتی، بلکه در افزایش تعاملات واقعی بین دانشآموزان بروز کرده است. در واقع، کنار گذاشتن تلفن همراه منجر به گفتگوهای رودررو بین دانشآموزان شده و برخی از آنها اذعان کردهاند که این تغییر، فضای مدارس را از هر زمان دیگری پر سروصدا کرده است؛ چه مثبت و چه منفی.
جیمنا گارسیا، دانشآموز ۱۵ ساله دبیرستانی در کوئینز، درباره این موضوع بیان کرد: «قبلاً گاهی اوقات در زمان ناهار در سالن چرت میزدم، اما اکنون بهخاطر صدای زیاد نمیتوانم این کار را انجام دهم. ولی خب، حالا خیلی جالبتر است!»
وضعیت جدید به طرز مشخصی با ترمهای قبلی متفاوت است؛ زمانی که دانشآموزان سکوت مطلق برقرار کرده و با سرهای خمیده بر روی صفحه تلفنهایشان غذا میخوردند و در سالن ناهار، ساکتی برقرار بود که حتی اگر سوزنی بر زمین میافتاد، صدای آن به گوش میرسید.
آلیسا کو، رئیس ۱۷ ساله شورای دانشآموزی آن مدرسه، اظهار داشت: «واقعاً خوشحالم که ممنوعیت گوشی باعث شده بچهها بیشتر با هم ارتباط برقرار کنند و دوستیهای جدید شکل بگیرد، زیرا بسیاری از آنها از تلفنهایشان برای فرار از تعاملات استفاده میکردند.»
برترین نتیجه عدم استفاده از گوشی، افزایش تعاملات واقعی میان دانشآموزان است
این قانون جدید، البته با چند مورد استثنا برای دانشآموزانی با شرایط خاص مانند معلولیت یا آنهایی که در حال یادگیری زبان انگلیسی و نیازمند برنامههای ترجمهاند، شامل تمامی دستگاههای متصل به اینترنت در ساعتهای مدرسه میشود. تا به امروز، مشابه این محدودیتها در ۳۱ ایالت آمریکا، از جمله واشنگتن دیسی، به اجرا درآمده است.
در این میان، برخی والدین نیز نگرانیهای خود را ابراز کردهاند؛ از اینکه در مواقع اضطراری نمیتوانند با فرزندانشان تماس بگیرند تا اینکه تمایل دارند بر آنها نظارت مداوم داشته باشند. با این حال، معلمان بهطور کلی از این قانون حمایت کرده و بر این باورند که تلفن همراه در سالهای اخیر به منبعی دائمی برای حواسپرتی و کاهش تمرکز در فضای آموزشی تبدیل شده است.
علاوه بر این، نتایج یک نظرسنجی که توسط اتحادیه معلمان ایالت نیویورک انجام شده، امیدوارکننده بهنظر میرسد: ۸۹ درصد از معلمان بیان کردند که سیاستهای جدید به بهبود فضای مدرسه کمک کرده، ۷۶ درصد اعلام کردند که میزان مشارکت دانشآموزان در کلاس بیشتر شده و ۷۷ درصد هم از افزایش تعاملات اجتماعی مثبت در کلاسها و راهروها خبر دادند.
یکی از دانشآموزان نیویورکی در این باره گفت: «الان که کامپیوتر داریم، باید واقعاً پژوهش انجام دهم و نمیتوانم بهطور مستقیم به سراغ هوش مصنوعی بروم!»
با این حال، همه افراد از این تغییر احساس رضایت نمیکنند. اناکشی باروا، دانشآموز ۱۴ ساله، در انتقاد از این سیاست گفت: «احساس میکنم میان دانشآموزان و معلمان اعتماد وجود ندارد. بهجای ممنوعیت گوشی، باید بر روی ایجاد این اعتماد کار کنیم.»
بهجای آن، یک تحولی جالب در مدارس شکل گرفته است: بازگشت به فعالیتهای آنالوگ. تبادل یادداشتهای کاغذی در کلاس، نوشتن کارت و گرفتن عکسهای پولاروید دوباره در روابط بین دانشآموزان رونق یافته است. آلیسا کو در پایان گفت: «خاطرات زیادی در دبیرستان وجود دارد که میخواهیم ثبتشان کنیم. حالا دیوار اتاقم پر از عکسهای پولاروید است.»
“`
