بدون حضور کارگران، تغییر ممکن نیست/نظام مالیاتی در جهان به وسیله کارگران شکل گرفته است

احمد میدری در نهمین همایش ملی کار که در سالن تلاش وزارت کار برگزار شد، تصریح کرد: در گردهمایی گرامیداشت هفته کارگر که به محضر مقام معظم رهبری برگزار گردید، ما اعلام کردیم که کارگران موتور محرکه سیاست‌ها و تشکل‌های کارگری، عامل پیشرفت و نیروی پویا هستند. تمامی بشریت در تاریخ معاصر بر سر سفره‌ی کارگران نشسته‌اند، چراکه ارائه آموزش رایگان و بهداشت عمومی مناسب در اکثریت کشورهای جهان، حاصل تلاش‌های کارگران بوده است.

وی افزود: در جنگ‌های جهانی اول و دوم که ویژگی‌های خاص خود را داشت، کارگران و اقشار آسیب‌پذیر تأکید کردند که به رغم مشارکت در جنگ، بعد از آن نیز باید مساوی باشیم. آنان پس از خاتمه جنگ خواستار رهایی از بیکاری، بیماری، بی‌سوادی و عدم آینده‌نگری بودند و این حقوقی است که باید به رسمیت شناخته شود.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی تأکید کرد: با توجه به فرهنگی که شکل گرفته و با حمایت طبقه متوسط دانشگاهی، مفهوم آموزش تحول یافته و مسائلی چون بازنشستگی و بیمه اجتماعی به میان آمد. آموزش که در ابتدا به ۱۰ درصد جامعه محدود بود، امروزه به ۹۰ درصد جامعه گسترش یافته است و دولت‌ها در این راستا ابتکاراتی به خرج داده، مالیات‌هایی را دریافت و هزینه‌ها را مدیریت کرده‌اند. پیش از اینکه آموزش و بهداشت و بازنشستگی به عنوان خدمات عمومی شناخته شوند، دولت‌ها ۸۰ درصد مالیات‌ها را دریافت می‌کردند؛ اما این خواسته موجب شد نظام مالیاتی به ۴۰ درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) مالیات بگیرد و کارگران نقش مهمی در شکل‌گیری چنین سیستمی ایفا کردند که سبب شد آموزش از یک کالای گران‌قیمت به کالایی قابل دسترس‌تر تبدیل شود.

میدری در ادامه، بر این نکته تأکید کرد که تحقق برخی از اهداف و شعارها در کشور، مستلزم وجود یک نیروی اجتماعی به عنوان پشتیبان است و اظهار داشت: در ایران، برخی شعارها وجود دارند که باید توسط تشکل‌های کارگری حمایت شوند تا نتایج مثبت به همراه داشته باشند. سال‌هاست که درباره بهبود محیط کسب و کار صحبت می‌کنیم، ولی تغییرات ملموسی را مشاهده نمی‌کنیم.

وی در ادامه گفت: در بسیاری از شعارهایی که مطرح کردیم، شاهد عدم تغییر هستیم؛ دلیل اصلی این مسأله این است که هر گونه تحول نیازمند وجود یک قدرت و نیرو است. این نیروی محرکه نمی‌تواند صرفاً کارفرمایان و سرمایه‌داران باشد و دولت نیز به تنهایی قادر به ایجاد تغییرات نیست، زیرا تحول، مستلزم تحولات در عادات اجتماعی است. تغییرات زمانی محقق می‌شوند که احساس و همراهی قلبی مردم پشت آن‌ها باشد.

وی اظهار داشت: این تغییرات تنها با حضور هنرمندان، شاعران، نویسندگان و دانشجویان به انجام خواهد رسید. هیچ نویسنده‌ای به نفع سرمایه‌داران نمی‌نویسد، هرچند که سرمایه‌داران کارآفرینی می‌کنند، ولی تعداد نویسندگانی که به نفع آنان قلم بزنند بسیار محدود است. در کشورهای دیگر نیز داستان‌ها به تصویر کشیدن قهرمانان از میان کارگران و اقشار آسیب‌پذیر است.

وزیر کار تأکید کرد: تا زمانی که احساس جمعی در زمینه بهبود محیط کسب و کار وجود نداشته باشد، تغییراتی رخ نخواهد داد. وقتی درباره مسکن کارگری بحث می‌کنیم، اگر تشکل‌های کارگری در مورد ویژگی‌های آن صحبت کنند و دانشگاهیان راهکارهایی ارائه دهند، دولت و سیستم اداری شروع به تغییرات می‌کنند و راه‌حل‌هایی ارائه خواهد شد که پیش از آن نمی‌توانستند به آنها دست یابند.

وی متذکر شد: هنگامی که کارگران نادیده گرفته شوند، تبعات آن بر روی تمام اقشار جامعه تأثیر می‌گذارد. در زمان‌هایی که دولت درآمد نفتی خوبی داشت، به‌طور قطع واردات به تولید آسیب رساند. اما چرا در ایران هیچ بحران اجتماعی پیش نیامده است؟ زیرا وقتی ۱۰۰۰ کارخانه دچار زیان شدند، دولت به آن‌ها کمک کرد و آن‌ها نیز کالاهای چینی را با بسته‌بندی ایرانی عرضه کردند، که نتیجه آن بیکاری تدریجی کارگران ایرانی بود.

میدری اشاره کرد: در دهه ۵۰، هر بار که درآمد نفتی در ایران خوب بود، صنعت‌زدایی در کشور افزایش یافت؛ زیرا کارگران و کشاورزانی که زیان می‌دیدند، به حاشیه شهرها مهاجرت می‌کردند. امروز شعار سه‌جانبه‌گرایی به همین علت مطرح است که بگوییم تغییر بدون وجود کارگران امکان‌پذیر نیست. همایش ملی کار در پی دستیابی به نتیجه از طریق نزدیک‌کردن کارگران و کارفرمایان به یکدیگر است. صرفاً ابراز خواسته‌ها به تنهایی ما را به جایی نخواهد رساند، بلکه باید از طریق همکاری کارگران و کارفرمایان به عنوان عوامل تغییر، عمل کنیم.