تصمیم نهایی پورشه؛ سوپراسپرت تازه Mission S به دلیل عدم تقاضا، الکتریکی نخواهد بود

شرکت پورشه، هرچند با مدل‌هایی همانند تایکان و ماکان به‌طور مؤثر در مسیر الکتریکی‌سازی پیش می‌رود، اما برای مدل سوپراسپرت پرچمدار آینده‌اش مرز روشنی تعیین کرده است: این خودرو به‌طور کامل الکتریکی نخواهد بود، زیرا این بخش هیچ تقاضایی برای آن نشان نمی‌دهد.

این یک تحلیل بسیار صریح و صادقانه از سوی خودروسازی است که قبلاً با مدل‌های تایکان، ماکان و کاین به دنیای خودروهای تمام‌الکتریکی وارد شده و همچنین برنامه دارد از سال آینده مدل‌های ۷۱۸ باکستر و کیمن را بدون موتورهای درون‌سوز به بازار عرضه کند. با این حال، به نظر می‌رسد پورشه تفکیکی اساسی میان «فروش خودروهای برقی به عموم» و «متقاعد کردن خریداران سوپراسپرت‌ها به کنار گذاشتن کامل موتورهای درون‌سوز» قائل است. در این پروژه خاص، که نماد مهندسی پورشه به شمار می‌آید، درخواست‌های مشتریان بر ترند الکتریکی‌سازی اولویت دارد.

انعطاف در پیشرانه؛ حفظ صدای اگزوز

خبر خوب برای علاقه‌مندان به اصالت این است که پورشه در پلتفرم جدید Mission S میزان بالایی از انعطاف‌پذیری ارائه کرده است. زیرساخت این خودرو قادر به حمایت از موتورهای درون‌سوز سنتی، سیستم‌های هیبریدی و پلاگین‌هیبرید خواهد بود تا مهندسان امکان تطبیق پیشرانه با انتظارات مرتبط با یک سوپراسپرت را داشته باشند. البته، یک بسته کاملاً متکی به باتری در فاز فعلی طرح وجود ندارد.

این رویه نشان می‌دهد که پورشه می‌خواهد با خیال راحت به ساخت مجموعه‌ای از خودروها بپردازد، که از یک اسپرت سبک‌وزن با موتور بنزینی تا یک خودرو الکتریکی پیچیده‌تر را شامل می‌شود. این تصمیم در زمانی که اکثر خودروسازان سرمایه‌گذاری‌های سنگینی در زمینه مدل‌های پرفورمنس الکتریکی انجام می‌دهند، بسیار جالب توجه است و نشان می‌دهد که مهندسان زوفنهاوزن قصد ندارند فناوری الکتریکی را به مشتریانی که هنوز به صدای موتور، واکنش سریع پدال گاز و ویژگی‌های مکانیکی علاقه‌مند هستند، تحمیل کنند.

بحران مشترک در صنعت؛ از لامبورگینی تا پاگانی و ریماک

پورشه تنها برندی نیست که در تمایل خریداران متمول به سوپراسپرت‌های الکتریکی تردید دارد. استفان وینکلمن، مدیرعامل لامبورگینی، چندی پیش خودروهای الکتریکی را به‌عنوان یک «سرگرمی گران‌قیمت» توصیف کرده و بیان داشت که «بازار و پایگاه مشتریان هنوز آماده این تغییر نیستند». این خودروساز ایتالیایی نیز از برنامه‌های اولیه‌اش برای تولید کانسپت لانزادور به‌عنوان یک خودرو کاملاً الکتریکی عقب‌نشینی کرد و تصمیم گرفت این گرندتورر را با موتور هیبریدی بازسازی کند.

شرکت پاگانی نیز با همین چالش روبه‌رو شده است. این خودروساز ایتالیایی سال‌ها را صرف تحقیق و توسعه نسخه الکتریکی مدل یوتوپیا کرد، اما در نهایت به‌طور کامل این پروژه را کنار گذاشت. دلایل این تصمیم، به‌گفته مدیران پاگانی، کاملاً روشن است: «ما ایده را به نمایندگی‌ها و مشتریان خود ارائه دادیم، اما هیچ‌کس کوچک‌ترین علاقه‌ای نشان نداد.»

درس تلخ ریماک؛ شتاب دیوانه‌وار کافی نیست

ویدیویی که به‌تازگی از میت ریماک در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، مثالی تلخ و روشنگر از چالش‌های پیش‌روی هایپرکارهای الکتریکی در سال ۲۰۲۶ است. ریماک اعتراف کرد که تا کنون تنها ۷۱ دستگاه از مدل نورا را فروخته است؛ عددی که به‌طور مشهودی با هدف‌گذاری تولید ۱۵۰ دستگاهی این شرکت فاصله دارد.

به رغم مشخصات فنی خیره‌کننده و رکوردهای شگفت‌انگیز شتاب، تقاضا برای این هایپرکار الکتریکی بسیار کمتر از توقع بوده است. این آمار به‌خوبی نشان می‌دهد که شتاب خیره‌کننده و فناوری پیشرفته، همیشه برای متقاعد کردن خریداران متمول به صرف میلیون‌ها دلار برای خودرویی که فاقد روح و صدای موتور درون‌سوز است، کافی نیست.

در نهایت، تمامی این برندها با یک واقعیت واحد مواجهند: ساخت یک سوپراسپرت الکتریکی یک مسأله است و جذب مشتریانی که مایل به خرید آن باشند، داستانی کاملاً متفاوت است. تا زمان تغییر این روند، خودروسازان برای تصمیمات خود در زمینه خاموش کردن غرش موتورهای بنزینی و جایگزینی آنها با سکوت الکتریکی، بارها تأمل خواهند کرد.