فاصله‌هایی که نیاز به کاهش دارند؛ به مناسبت روز جهانی عصای سفید | یادداشت شاهین طبری
مدت‌هاست که درباره چگونگی آموزش، توانمندسازی و ایجاد فرصت‌های شغلی برای افرادی که دارای معلولیت هستند، بحث می‌شود. اما به نظر من، مشکل اصلی همیشه محدودیت مهارت‌ها یا نواقص در دسترسی به آموزش نیست. بخش قابل توجهی از این چالش، ناشی از فاصله‌های نامحسوس میان افراد است؛ این فاصله‌ها از جهل، قضاوت‌های نادرست و عدم آشنایی با یکدیگر به وجود آمده‌اند.
ما بعضی اوقات آن‌قدر بر توانمندسازی افراد دارای معلولیت تمرکز می‌نماییم که فراموش می‌کنیم خود جامعه نیز نیاز به آموزش، آگاهی و تغییر دیدگاه دارد. نباید انتظار داشته باشیم فقط افرادی که دارای معلولیت هستند خود را برای حضور در جامعه آماده کنند؛ بلکه باید جامعه نیز آماده پذیرش برابری و مشارکت مؤثر همه افراد باشد.
من به این عقیده‌ام که جامعه‌ای فراگیر، تنها با وضع قوانین و ایجاد زیرساخت‌ها شکل نمی‌گیرد. شروع این فرآیند باید با شناخت یکدیگر، گوش دادن به تجربیات متنوع و کنار گذاشتن قضاوت‌های نابه‌جا آغاز شود.
شاید برای ایجاد جامعه‌ای که در آن همه از فرصت‌های برابر برای زندگی، کار و مشارکت برخوردار باشند، پیش از هر چیز باید این فاصله‌های نامرئی را کاهش دهیم.
