پیشتازی چری بر هوندا و مزدا؛ ظهور یک خودروساز بزرگ چینی در بریتانیا

تا حدود دوازده ماه پیش، نام چری در میان خریداران بریتانیا چندان آشنا نبود و این خودروساز چینی جایگاه پررنگی در بازار نداشت. اما روند تغییرات ظرف فقط چند هفته، شکل کاملاً متفاوتی گرفت؛ زیرا این برند در ماه گذشته موفق شد ۳۲۱۲ دستگاه خودرو را در بریتانیا به فروش برساند و همین رکورد باعث شد از مجموع فروش هوندا و مزدا که روی هم ۲۹۱۲ دستگاه بودند، جلو بزند.

طبق داده‌های منتشرشده از سوی انجمن تولیدکنندگان و فروشندگان خودرو، چری در ماه ژوئیه توانست به سهم ۲ درصدی از کل بازار دست پیدا کند؛ رکوردی که قوی‌ترین عملکرد این برند از زمان آغاز تحویل خودرو به مشتریان در سپتامبر سال گذشته به شمار می‌رود. جالب‌تر اینکه این برند حتی از سیتروئن، داچیا و سوزوکی—سه خودروسازی که دهه‌هاست در بریتانیا حضور دارند—فروش بیشتری ثبت کرده است.

برای درک بهتر میزان رشد، مقایسه با سیتروئن جالب توجه است؛ برندی که از سال ۱۹۱۹ تاکنون در بازار بریتانیا فعال بوده. در حالی که چری از ابتدای سال تا کنون ۲۱۱۹۱ دستگاه خودرو را ثبت‌نام کرده، در همان بازه زمانی سیتروئن به رقم ۱۸۳۲۴ دستگاه رسیده است.

استراتژی ساده اما مؤثر چری

نکته مهم این است که طیف محصولات چری در بریتانیا خیلی گسترده نیست و تقریبا همه‌چیز به چهار مدل شاسی‌بلند تیگو محدود می‌شود؛ خودروهایی که همگی با قیمت‌هایی پایین‌تر از رقبای مطرح اروپایی و ژاپنی عرضه می‌شوند. همچنین خبری از تنوع عجیب در بدنه نیست: نه سدان وارد لیست می‌شود، نه هاچبک، و نه حتی یک خودروی برقی. در واقع، چری تنها روی شاسی‌بلندهایی تمرکز کرده که هم قیمت‌شان برای مشتری جذاب است و هم می‌توانند خیلی سریع به دست خریداران برسند.

اما ریشه ماجرا فقط خود چری نیست؛ این داستان تا حد زیادی به دو شریک دیگر در خانواده برندهای این شرکت برمی‌گردد. چری در بریتانیا علاوه بر نام اصلی، دو برند خواهر یعنی اومودا و جیکو را هم مدیریت می‌کند. اومودا و جیکو در ماه ژوئیه به ترتیب ۳۴۰۳ و ۵۵۰۲ دستگاه خودرو روانه بازار بریتانیا کردند. مجموع فروش این سه برند در همان ماه به ۱۲۱۱۷ دستگاه می‌رسد.

وقتی نوبت به یکی از رقبای جدی‌تر چری می‌رسد، می‌توان به تویوتا اشاره کرد که در ماه ژوئیه ۶۶۵۳ دستگاه فروش داشته است. در ادامه، گزارش عملکرد فولکس‌واگن به عنوان پرفروش‌ترین برند همیشگی در بریتانیا، از فروش ۱۴۰۵۴ دستگاه خودرو در این ماه حکایت دارد. در مجموع، نتیجه کاملاً روشن است: سه برند چینی (چری، اومودا و جیکو) که حدود یک سال پیش حتی نامشان در نمایشگاه‌های بریتانیا هم خیلی شنیده نمی‌شد، اکنون تقریبا هم‌سطح فولکس‌واگن فروش دارند.

جیکو ۷؛ تیمو رنج‌رووری که به صدر جدول فروش بریتانیا رسید

اگر بخواهیم مهم‌ترین عامل پیشروی چری را نام ببریم، بی‌تردید باید روی جیکو تمرکز کرد. جیکو ۷ که به دلیل شباهت ظاهری چشمگیر به لندروور، لقب تیمو رنج‌روور (Temu RangeRover) را گرفته، در مسیر موفقیت خود یک اتفاق ویژه را رقم زده است: این خودرو نخستین محصول چینی است که توانسته در ماه مارس به صدر جدول فروش ماهانه بریتانیا برسد. در ابتدا تصور می‌شد این موفقیت فقط یک موج مقطعی باشد، اما با ادامه روند فروش مشخص شد ماجرا کوتاه‌مدت نبوده است!

جیکو ۷ در حال حاضر در رتبه سومِ جدول تجمعی فروش از ابتدای سال قرار دارد. در ماه ژوئیه، این مدل در جایگاه چهارم ایستاد و جیکو ۵ نیز به‌عنوان برادر کوچک‌تر، رتبه هفتم را به خود اختصاص داد. حالا دو مدل از برندی که بسیاری از بریتانیایی‌ها حتی یک سال پیش نام آن را هم نشنیده بودند، در کنار فورد پوما و نیسان قشقایی به جمع ده خودروی پرفروش بریتانیا راه پیدا کرده‌اند.

الگوی تکراری فروش چری در جهان

این شیوه پیشروی برای بسیاری از علاقه‌مندان به اخبار صنعت خودرو و دنبال‌کنندگان این حوزه، کاملاً آشناست. خودروسازان چینی پیش‌تر هم دقیقا چنین مسیر مشابهی را در جنوب‌شرق آسیا، استرالیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه تجربه کرده‌اند. ایده اصلی این است که با شاسی‌بلندهایی روانه بازار شوند که از نظر ظاهری گران‌تر از قیمت واقعی‌شان به نظر می‌رسند، سپس قیمت‌گذاری را پایین‌تر از رقبا انجام دهند و هم‌زمان، سرعت فروش را بالا ببرند؛ آن هم پیش از آنکه رقیب‌های محلی فرصت سازمان‌دهی و واکنش جدی پیدا کنند. بریتانیا هم جدیدترین صحنه این روند شد؛ البته این بازی خیلی دوام نداشت و بازار به‌سرعت واکنش نشان داد.

جیم فارلی، مدیرعامل فورد، حتی برای کارکنانش هم هشدار داده که برندهای چینی احتمالا طی پنج تا ده سال آینده—حتی با وجود تعرفه‌ها و محدودیت‌های نظارتی—راه خودشان را به بازار آمریکا باز خواهند کرد. رشد چری در بریتانیا، این هشدار را ملموس‌تر و جدی‌تر جلوه می‌دهد. چری برای دیده شدن، سراغ برنامه‌های پرزرق‌وبرق موتوراسپرت یا کمپین‌های تبلیغاتی با حضور سلبریتی‌ها نرفت؛ در عوض، تنها قیمت‌های رقابتی و شاسی‌بلندهایی با طراحی جذاب کافی بود تا مشتریان بریتانیایی به محصولات این برند جذب شوند.

چری در آستانه جهشی بزرگ‌تر با فریلندر

بریتانیا از نظر اندازه بازار، در مقایسه با آمریکا بسیار کوچک‌تر است و همچنین با محدودیت‌های سنگینی مثل تعرفه‌های بالای ۱۰۰ درصد روبه‌رو نیست؛ تعرفه‌هایی که اکنون به‌عنوان سپر، از صنعت خودروی دیترویت محافظت می‌کنند. با این حال، برندهای جاافتاده ژاپنی و اروپایی به دلیل داشتن مشتریان وفادار و شبکه نمایندگی‌های گسترده، پشتوانه‌ای در برابر برندهای چینی به شمار می‌آیند. حتی خودروسازان آمریکایی هم دقیقا روی همین مزیت‌ها حساب باز کرده‌اند تا راه نفوذ برندهای چینی را کندتر کنند.

با وجود همه این‌ها، به نظر می‌رسد پیشروی چری چندان قابل متوقف شدن نباشد. خودروی تازه این برند که فریلندر نام دارد، ظاهرا روی پلتفرم چری احیا شده و هدف‌گذاری آن نیز به بازارهای صادراتی گره خورده است—هنوز وارد بازار بریتانیا نشده، اما زمان حضورش نزدیک است. اگر این مدل همان سیاست قیمت‌گذاری تهاجمی را اجرا کند و به نمایندگی‌های بریتانیا برسد، سهم بازار چری در سال آینده دیگر با رقم ۲ درصد فعلی قابل مقایسه نخواهد بود.