مردان ۷ سال پیش از زنان به بیماریهای قلبی عروقی مبتلا میگردند
تحقیقات جدید حاکی از آن است که مردان به طور میانگین هفت سال زودتر از زنان به بیماریهای قلبی و عروقی دچار میشوند، اما علل دقیق این تفاوت هنوز بهطور کامل روشن نشده است. بهویژه، این تفاوت عمدتاً به بیماری عروق کرونری قلب مستند میشود که ناشی از تجمع پلاک در عروق قلب است و در مردان تقریباً یک دهه زودتر از زنان شایع میگردد.
بیماریهای قلبی و عروقی شامل طیف وسیعی از مشکلات نظیر بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی و سکته مغزی میشوند و هنوز هم بهعنوان عامل اصلی مرگ و میر در مردان و زنان در ایالات متحده شناخته میشوند، هرچند که زمان بروز آنها در دو جنس متفاوت است.
این تحقیق بر اساس دادههای پروژه CARDIA انجام شده، که در آن بیش از ۵ هزار بزرگسال آمریکایی از سالهای ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ تا ۲۰۲۰ تحت نظر قرار گرفتهاند.
به گزارش لایوساینس، شرکتکنندگان در ابتدای این مطالعه بین ۱۸ تا ۳۰ سال سن داشتند و اطلاعات سلامتی آنها از طریق معاینات پزشکی و پرسشنامهها در زمان شروع مطالعه و سپس در سالهای دوم، پنجم، هفتم، دهم، پانزدهم، بیستم، بیستوپنجم و سیام گردآوری شد. این روش طولانیمدت و استفاده از جمعیتی نسبتاً بزرگ، امکان مطالعه تغییرات سلامتی قلب را از اوایل بزرگسالی تا میانسالی فراهم میکند.
خطر ابتلا به بیماری قلبی از حدود سن ۳۵ سالگی در مردان بیشتر از زنان بهچشم میخورد
پژوهشگران متوجه شدهاند که از سن ۳۵ سالگی، تفاوت در خطر ابتلا به بیماریهای قلبی بین مردان و زنان شروع میشود. از این سن به بعد، مردان به طور مداوم در معرض خطر بیشتری قرار دارند. این مسئله حتی پس از در نظر گرفتن عوامل شناختهشدهای مانند شاخص توده بدن، فشار خون، قند خون، سطح فعالیت بدنی، سیگار کشیدن، کیفیت رژیم غذایی و میزان کلسترول LDL (بد) همچنان صادق است. این موضوع نشان میدهد که ممکن است عوامل بیولوژیکی یا اجتماعی دیگری نیز موجب آسیبپذیری بیشتر مردان نسبت به بیماری قلبی در سنین پایینتری شود.
تا سن ۵۰ سالگی، تقریباً ۵ درصد از مردان به نوعی از بیماریهای قلبی دچار بودند، در حالی که این میزان در زنان تا حدود سن ۵۷ سالگی مشاهده نمیشود. بیشترین تفاوت بین دو جنس در بیماری عروق کرونری وجود داشت؛ مردان حدود ۱۰ سال زودتر از زنان به دو درصد خطر ابتلا به این نوع بیماری رسیدند. با این حال، هنگام بروز سکته مغزی یا نارسایی قلبی، تفاوتهای چشمگیری میان مردان و زنان مشاهده نگردید و ریسک این مشکلات در طول مراحل بزرگسالی تا حد زیادی شبیه به یکدیگر بود.
با این حال، این مطالعه دارای محدودیتهایی است. بهویژه، عوامل همچون بارداری، یائسگی یا بیماریهای خاصی که عمدتاً زنان را تحت تأثیر قرار میدهند، در این تحقیق مورد توجه قرار نگرفتهاند. همچنین، تغییرات در روشهای درمان، ابزارهای تشخیصی و دستورالعملهای مربوط به سلامت عمومی در طی ۳۰ سال تحقیق میتواند بر زمان شناسایی و درمان بیماری تأثیرگذار باشد. بنابراین، این تحقیق نمیتواند بهطور قطعی علل بروز زودهنگام بیماری قلبی در مردان را مشخص کند، بلکه صرفاً ارتباط بین جنس و ریسک بیماری قلبی را نشان میدهد.
پژوهشگران همچنین به این نکته اشاره کردند که تفاوت در استفاده از خدمات بهداشتی پیشگیرانه ممکن است در پیدایش این اختلاف نقش داشته باشد. به عنوان مثال، زنان در سنین ۱۸ تا ۴۴ تقریباً چهار برابر مردان از مراقبتهای پیشگیرانه پزشکی بهرهمند میشوند که قسمتی از آن ناشی از مراجعه منظم برای مراقبتهای زنان و زایمان است. افزایش دسترسی و تشویق مردان جوان به دریافت مراقبتهای پیشگیرانه میتواند فرصتی کلیدی برای کاهش خطر بیماریهای قلبی در سنین پایین باشد.
متخصصان تأکید دارند که رابطه بین جنسیت و خطر بیماریهای قلبی پیچیدگیهای خاص خود را دارد و در طول زندگی تغییر مییابد. اگرچه مردان در سنین جوانتر آسیبپذیری بیشتری دارند، اما خطر ابتلا به بیماری قلبی در زنان پس از یائسگی و کاهش هورمون استروژن محافظ بهطرز قابل توجهی افزایش مییابد. از این رو، این مطالعه نشان نمیدهد که یکی از جنسیتمها به طور کلی در معرض خطر بیشتری است، بلکه زمانهای اوج خطر را در طول زندگی مشخص میکند.
در نهایت، تمامی متخصصان سلامت تأکید میکنند که بیماریهای قلبی حتی هنوز بهعنوان عامل اصلی مرگ و ناتوانی در مردان و زنان مطرح هستند و تمامی افراد باید مراقبتهای قلبی منظم را دنبال کرده و سبک زندگی سالمی شامل تغذیه مناسب، فعالیت بدنی مرتب و اجتناب از سیگار را رعایت کنند.
این تحقیق در ژورنال Journal of the American Heart Association به چاپ رسیده است.
