یافتن کهنترین هنر صخرهای جهان؛ نشانهای از ۶۷ هزار سال پیش از انسان خردمند در اندونزی
قدمت یازده اثر نقاشی غار در جزایر اقماری سولاوسی با استفاده از تحلیل ایزوتوپهای اورانیوم در لایههای نازک کربنات کلسیم مشخص شده است. این لایههای معدنی طی قرنها و در فضای مرطوب غارهای آهکی بر روی آثار هنری شکل گرفتهاند. دقت بالای این متد به پژوهشگران این امکان را داد تا تسلسل زمانی دقیقی از نقاشیهای باستانی ایجاد کنند و تصویر دست در غار متاندونو را به عنوان قدیمیترین اثر بشری در این دسته معرفی نمایند.
روش بهکاررفته در اثر نشاندهنده این است که هنرمند با تغییرات جزئی در چرخش دست هنگام پاشش رنگ، توانسته انگشتان را نازکتر یا شبیه به چنگال به نمایش بگذارد؛ تکنیکی که تا حدود بیست هزار سال پیش در غارهای سولاوسی کاربرد داشت. این تصویر باستانی احتمالاً نمایانگر تفاوتهای موجود در مهارتهای هنری نئاندرتالها و انسانهای مدرن اولیه است. در حالی که طرحهای دستی نئاندرتالها با قدمت ۶۶هزار سال در اسپانیا به دست آمدهاند، مسیر تکامل هنر در انسانهای خردمند به وضوح فراتر رفته و از این الگوهای ابتدایی به خلق شاهکارهایی نظیر غار شووه در فرانسه که مملو از نقاشیهای پیچیده با قدمت ۳۷هزار سال است، انجامیده است.
واکنشهای جامعه علمی به این کشف جدید متفاوت بوده است. برخی باستانشناسان این دستاورد را نشانهای از توانایی انسانهای اولیه در دریانوردی با قایق یا کلک میدانند؛ در حالی که کارشناسان دیگری به این نتیجهگیری معترضاند. آنها استدلال میکنند که ممکن است این آثار توسط گروههای انسانی دیگر خلق شده باشد و سفر میان جزایر لزوماً نشاندهنده دریانوردی هدفمند نیست، چرا که ممکن است افراد، مانند سایر پستانداران، با شنا کردن یا استفاده از بقایای شناور در دریا به این جزایر رسیده باشند.
نتایج این تحقیقات در نشریه علمی نیچر منتشر شده است.
