تحلیل مک‌بوک نئو؛ طراحی عالی و بهینه، اما با محدودیت‌های موجود

در قسمت چپ بدنه، تنها دو درگاه USB-C و یک جک ۳٫۵ میلی‌متری هدفون قابل مشاهده است و به نظر می‌رسد که خبری از درگاه شارژ MagSafe نیست. نکته قابل توجه این است که دو درگاه USB-C عملکرد مشابهی را ارائه نمی‌دهند و هیچ علامتی برای متمایز کردن آن‌ها به چشم نمی‌خورد. یکی از پورت‌ها از استاندارد USB 3 با سرعت ۱۰ گیگابیت‌برثانیه پشتیبانی کرده و برای انتقال سریع اطلاعات یا ارسال خروجی تصویر طراحی شده است؛ در حالی که پورت دیگر با استفاده از استاندارد قدیمی USB 2 با سرعت ۴۸۰ مگابیت‌برثانیه عمل می‌کند. جالب اینکه اگر SSD اکسترنال به پورت USB 2 متصل شود، سیستم‌عامل پیغامی را نمایش می‌دهد که از کاربر می‌خواهد برای تجربه‌ای بهتر و سریع‌تر، آن را به درگاه دیگر منتقل کند.

مک‌بوک نئو از فناوری تاندربولت نیز پشتیبانی نمی‌کند و تنها قادر است تصویر را به یک مانیتور خارجی با کیفیت 4K و نرخ تازه‌سازی ۶۰ هرتز منتقل نماید؛ این محدودیت برای کاربرانی که به طور معمول فلش، ماوس یا یک مانیتور را به لپ‌تاپ متصل می‌کنند، مشکلی جدی ایجاد نخواهد کرد.

مک‌بوک نئو با نمایشگر ۱۳ اینچی Liquid Retina که از پنل IPS LCD برخوردار است، وضوح ۲۴۰۸ در ۱۵۰۶ پیکسل و تراکم پیکسلی نسبتاً خوبی معادل ۲۱۶ پیکسل‌براینچ را ارائه می‌دهد. این نمایشگر زیر یک لایه شیشه‌ای حفاظتی قرار دارد که در میان هم‌رده‌های ویندوزی دارای قیمت مشابه، ویژگی‌ای نسبتاً نادر به شمار می آید؛ اما به نظر می‌رسد فاصله میان پوشش شیشه‌ای و پنل نمایشگر در این مدل، بیشتر از نمونه‌های موجود در مک‌بوک پرو و مک‌بوک ایر است و همین مسئله منجر به کاهش شفافیت در نمایشگر نئو نسبت به مدل‌های گران‌قیمت‌تر می‌شود.