پردازنده جدید Arm هوش مصنوعی را به دستگاه‌های کوچک می‌آورد

شرکت بریتانیایی Arm از پردازنده جدیدی به نام Cortex-M42 رونمایی کرده که برای اجرای محاسبات هوش مصنوعی در دستگاه‌های کوچک و کم‌مصرف طراحی شده است. این پردازنده که ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ معرفی شد، قرار است به سازندگان تراشه کمک کند قابلیت‌هایی مانند تشخیص فرمان صوتی، تحلیل اطلاعات حسگرها و شناسایی نشانه‌های خرابی تجهیزات را به محصولاتی اضافه کنند که از نظر قیمت، فضای مدار و ظرفیت باتری محدودیت دارند.

Arm اعلام کرده Cortex-M42 نسبت به پردازنده Cortex-M33 در شرایط مشخص می‌تواند تا سه برابر توان محاسبات برداری و تا دو برابر بهره‌وری انرژی در این محاسبات داشته باشد. این پیشرفت با استفاده از فناوری Arm Helium و معماری Armv8.1-M به دست آمده است.

نکته مهم آن است که Cortex-M42 یک تراشه آماده برای نصب مستقیم در ساعت هوشمند یا ربات نیست. Arm طراحی هسته پردازنده را به شرکت‌های نیمه‌رسانا ارائه می‌کند و سازندگان می‌توانند از آن برای ساخت ریزکنترل‌کننده‌ها و تراشه‌های اختصاصی خود استفاده کنند.

بنابراین معرفی این پردازنده به معنی عرضه فوری یک محصول مصرفی با آن نیست. زمان ورود نخستین دستگاه‌های مجهز به Cortex-M42 به بازار به برنامه تولید شرکت‌هایی بستگی خواهد داشت که از طراحی جدید استفاده می‌کنند.

چرا دستگاه‌های کوچک به پردازنده‌های هوش مصنوعی نیاز دارند؟

وقتی از هوش مصنوعی صحبت می‌شود، معمولاً نام سرورهای قدرتمند و پردازنده‌های گرافیکی بزرگ به ذهن می‌رسد. این تجهیزات برای آموزش و اجرای مدل‌های سنگین استفاده می‌شوند و مصرف برق و ظرفیت پردازشی بالایی دارند.

اما همه کاربردهای هوش مصنوعی به چنین منابعی نیاز ندارند.

برای مثال، یک ساعت هوشمند ممکن است فقط لازم باشد الگوی مشخصی را در اطلاعات حسگر حرکت تشخیص دهد. یک هدفون نیز شاید به پردازنده‌ای نیاز داشته باشد که فرمان صوتی کوتاهی را شناسایی کند.

در محیط صنعتی، یک حسگر می‌تواند تغییرات لرزش موتور را بررسی کند و در صورت مشاهده رفتار غیرعادی، هشدار بدهد.

این وظایف در بسیاری از موارد با مدل‌های کوچک‌تر و محاسبات محدودتر قابل انجام هستند.

با این حال، دستگاه‌های کوچک معمولاً محدودیت‌های جدی دارند. باتری آن‌ها ظرفیت زیادی ندارد، فضای مدار محدود است و افزایش قیمت قطعات ممکن است بر امکان فروش محصول تأثیر بگذارد.

به همین دلیل، استفاده از پردازنده‌های بزرگ برای چنین تجهیزاتی همیشه اقتصادی یا عملی نیست.

Cortex-M42 برای پاسخ به همین نیاز معرفی شده است: انجام محاسبات هوشمند در بخش‌هایی از دستگاه که به هزینه، اندازه و مصرف انرژی حساس هستند.

Cortex-M42 چه تفاوتی با پردازنده گوشی دارد؟

پردازنده‌های مورد استفاده در گوشی‌های هوشمند معمولاً برای اجرای سیستم‌عامل‌های پیچیده، برنامه‌های متعدد و فعالیت‌های پردازشی سنگین طراحی شده‌اند.

این پردازنده‌ها می‌توانند از چندین هسته قدرتمند، حافظه‌های بزرگ و شتاب‌دهنده‌های اختصاصی استفاده کنند.

اما Cortex-M42 متعلق به خانواده متفاوتی از پردازنده‌های Arm است.

خانواده Cortex-M بیشتر در ریزکنترل‌کننده‌ها و سیستم‌های تعبیه‌شده کاربرد دارد.

ریزکنترل‌کننده تراشه‌ای است که معمولاً پردازنده، حافظه و امکانات ارتباطی موردنیاز برای کنترل یک دستگاه را در مجموعه‌ای فشرده ترکیب می‌کند.

برای مثال، یک حسگر بی‌سیم ممکن است از ریزکنترل‌کننده برای دریافت اطلاعات، اجرای محاسبات ساده و ارسال نتیجه استفاده کند.

در چنین کاربردهایی، هدف اصلی اجرای برنامه‌های سنگین رایانه شخصی نیست.

در عوض، پایداری عملکرد، مصرف انرژی پایین و هزینه ساخت اهمیت زیادی دارند.

Cortex-M42 تلاش می‌کند توان پردازشی موردنیاز برای برخی فعالیت‌های یادگیری ماشین را به این گروه از محصولات اضافه کند.

این پردازنده قرار نیست جایگزین پردازنده مرکزی گوشی یا تراشه‌های پرقدرت مراکز داده شود؛ بلکه برای وظایف کوچک‌تر و تخصصی‌تر طراحی شده است.

فناوری Arm Helium چگونه کار می‌کند؟

یکی از ویژگی‌های اصلی Cortex-M42 استفاده از فناوری Arm Helium است.

Helium مجموعه‌ای از قابلیت‌های پردازش برداری برای بعضی پردازنده‌های خانواده Cortex-M است که اجرای محاسبات تکراری را کارآمدتر می‌کند.

فرض کنید یک دستگاه باید اطلاعات هزار نمونه صوتی را بررسی کند.

در یک روش معمولی، پردازنده می‌تواند عملیات موردنظر را روی هر نمونه به‌صورت جداگانه انجام دهد.

اما با استفاده از دستورهای برداری، امکان اجرای یک نوع عملیات روی چند داده در یک دستور فراهم می‌شود.

این شیوه با مفهوم SIMD یا «یک دستور، چند داده» ارتباط دارد.

چنین قابلیتی برای پردازش سیگنال‌های صوتی، داده‌های حسگر و بخشی از محاسبات شبکه‌های عصبی مناسب است.

Arm با استفاده از Helium می‌خواهد این نوع عملیات را در پردازنده‌ای کوچک و کم‌مصرف سریع‌تر انجام دهد.

البته همه برنامه‌ها به یک اندازه از پردازش برداری بهره نمی‌برند.

اگر نرم‌افزاری بیشتر شامل تصمیم‌های شرطی و عملیات ساده کنترلی باشد، ممکن است مزیت آن نسبت به اجرای محاسبات عددی بسیار متفاوت باشد.

به همین دلیل، اعداد عملکردی Arm باید در محدوده محاسبات برداری تفسیر شوند.

سه برابر توان بیشتر دقیقاً به چه معناست؟

Arm می‌گوید Cortex-M42 در مقایسه با Cortex-M33 می‌تواند تا سه برابر توان محاسبات برداری ارائه دهد.

این ادعا به ظرفیت اجرای دسته مشخصی از محاسبات مربوط است.

برای مثال، در پردازش یک سیگنال صوتی ممکن است مجموعه‌ای از عملیات ریاضی روی نمونه‌های متعدد انجام شود.

اگر نرم‌افزار بتواند از دستورهای برداری پردازنده استفاده کند، اجرای این بخش از کار ممکن است نسبت به طراحی قدیمی‌تر سریع‌تر باشد.

اما این نتیجه به معنی آن نیست که ساعت هوشمند مجهز به Cortex-M42 در همه فعالیت‌ها سه برابر سریع‌تر از ساعتی با Cortex-M33 خواهد بود.

سرعت نهایی دستگاه به عوامل دیگری مانند فرکانس پردازنده، ظرفیت حافظه، طراحی نرم‌افزار و سایر اجزای سخت‌افزاری وابسته است.

همچنین ممکن است بعضی برنامه‌ها اصلاً از تمام قابلیت‌های برداری استفاده نکنند.

بنابراین مقایسه رسمی Arm بیشتر برای سازندگان تراشه و توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای تعبیه‌شده اهمیت دارد.

برای مصرف‌کننده، نتیجه واقعی باید در قالب محصول نهایی و با آزمایش عملکرد آن مشخص شود.

مصرف انرژی کمتر چه تأثیری بر عمر باتری دارد؟

یکی دیگر از ادعاهای Arm، افزایش بهره‌وری انرژی محاسبات برداری تا دو برابر نسبت به Cortex-M33 است.

بهره‌وری انرژی به این موضوع اشاره دارد که پردازنده برای انجام مقدار مشخصی از کار محاسباتی چه مقدار انرژی مصرف می‌کند.

اگر پردازنده‌ای بتواند یک وظیفه را با انرژی کمتری انجام دهد، سازنده دستگاه ممکن است فرصت بیشتری برای مدیریت مصرف باتری داشته باشد.

برای مثال، یک حسگر پوشیدنی ممکن است در طول روز بارها اطلاعات حرکت را بررسی کند.

اگر بخش پردازش این اطلاعات کم‌مصرف‌تر شود، می‌تواند به کاهش انرژی مصرفی کمک کند.

اما عمر باتری فقط به پردازنده وابسته نیست.

نمایشگر، ارتباط بی‌سیم، حسگرها و نحوه استفاده کاربر نیز در مصرف انرژی نقش دارند.

در بعضی دستگاه‌ها، روشن بودن نمایشگر یا ارسال اطلاعات از طریق شبکه ممکن است سهم بیشتری از مصرف برق داشته باشد.

همچنین افزایش بهره‌وری پردازنده به معنی دو برابر شدن خودکار عمر باتری نیست.

مقدار واقعی صرفه‌جویی به نوع وظایف پردازشی و طراحی محصول بستگی خواهد داشت.

تشخیص فرمان صوتی بدون ارسال صدا به اینترنت

یکی از کاربردهایی که Arm برای Cortex-M42 مطرح کرده، تشخیص کلمات کلیدی در دستگاه‌های کوچک است.

بسیاری از تجهیزات هوشمند باید بتوانند عبارت مشخصی را تشخیص دهند تا فعالیت اصلی خود را آغاز کنند.

برای مثال، یک دستگاه ممکن است منتظر فرمان کوتاهی باشد و پس از شنیدن آن، سامانه اصلی پردازش صوت را فعال کند.

اجرای چنین قابلیتی در خود دستگاه می‌تواند در بعضی شرایط نیاز به ارسال مداوم اطلاعات صوتی به سرور را کاهش دهد.

همچنین اگر فرایند تشخیص اولیه به اینترنت وابسته نباشد، دستگاه می‌تواند در شرایط قطع ارتباط نیز واکنش نشان دهد.

با این حال، اجرای محلی تشخیص کلمه کلیدی به معنی آن نیست که تمام قابلیت‌های دستیار صوتی بدون اینترنت کار خواهند کرد.

ممکن است پس از شناسایی فرمان اولیه، بخش دیگری از پردازش همچنان از خدمات ابری استفاده کند.

همچنین کیفیت تشخیص گفتار به مدل نرم‌افزاری، میکروفون و شرایط محیط وابسته است.

Cortex-M42 سخت‌افزاری را برای اجرای کارآمدتر چنین وظایفی فراهم می‌کند، اما خود پردازنده به‌تنهایی یک دستیار صوتی کامل نیست.

کاربرد پردازنده جدید در ربات‌های صنعتی

Arm رباتیک و هوش مصنوعی فیزیکی را نیز از حوزه‌های مرتبط با Cortex-M42 معرفی کرده است.

در یک ربات صنعتی، بخش‌های مختلف ممکن است داده‌های حسگر تولید کنند.

برای مثال، حسگری در نزدیکی موتور می‌تواند اطلاعات لرزش یا دما را ثبت کند.

این داده‌ها ممکن است برای بررسی سلامت تجهیزات یا تشخیص رفتار غیرعادی استفاده شوند.

اگر تحلیل اولیه در نزدیکی همان حسگر انجام شود، لازم نیست تمام اطلاعات خام به رایانه مرکزی منتقل شوند.

این روش می‌تواند در بعضی طراحی‌ها حجم داده‌های انتقالی را کاهش دهد و پاسخ‌گویی سامانه را بهتر کند.

Arm می‌گوید Cortex-M42 می‌تواند برای پردازش اطلاعات حسگر موتور و مفصل ربات به کار رود.

یکی از کاربردهای احتمالی، تشخیص نشانه‌های فرسودگی تجهیزات است.

با این حال، شرکت تصریح کرده که نمونه کاربرد مطرح‌شده به کنترل حرکت حساس به ایمنی مربوط نیست.

بنابراین نباید از معرفی پردازنده نتیجه گرفت که Cortex-M42 به‌تنهایی برای فرمان دادن به تمام حرکات حساس یک ربات تأیید شده است.

چنین کاربردهایی به طراحی و ارزیابی ایمنی کل سامانه نیاز دارند.

نگهداری پیش‌بینانه ماشین‌آلات با کمک پردازنده کوچک

یکی از کاربردهای احتمالی Cortex-M42 در صنعت، نگهداری پیش‌بینانه است.

در روش‌های سنتی، ممکن است تجهیزات صنعتی براساس برنامه زمانی مشخص بررسی یا سرویس شوند.

اما بعضی قطعات ممکن است زودتر از موعد فرسوده شوند و بعضی دیگر مدت طولانی‌تری بدون مشکل کار کنند.

نگهداری پیش‌بینانه تلاش می‌کند با استفاده از داده‌های عملکرد دستگاه، نشانه‌های احتمالی خرابی را شناسایی کند.

برای مثال، افزایش غیرعادی لرزش یک موتور ممکن است نشانه تغییر وضعیت یکی از اجزای مکانیکی باشد.

یک حسگر متصل می‌تواند این اطلاعات را ثبت کند و الگوریتمی کوچک الگوی داده‌ها را بررسی کند.

اگر تغییرات از محدوده تعیین‌شده خارج شوند، سامانه می‌تواند هشدار بدهد.

اجرای بخشی از تحلیل روی ریزکنترل‌کننده ممکن است نیاز به ارسال مداوم داده خام را کاهش دهد.

با این حال، تشخیص ناهنجاری با تشخیص قطعی علت خرابی تفاوت دارد.

ممکن است یک تغییر غیرعادی به دلایل مختلف رخ دهد.

بنابراین نتایج چنین سامانه‌هایی باید در چارچوب طراحی و شرایط واقعی تجهیزات تفسیر شوند.

چرا Cortex-M42 برای سازندگان تراشه جذاب است؟

یکی از ویژگی‌های مهم Cortex-M42، طراحی فشرده آن است.

Arm اعلام کرده این هسته از ساختار مبتنی بر گذرگاه AHB استفاده می‌کند.

AHB یکی از رابط‌های رایج در معماری‌های داخلی سامانه‌های مبتنی بر Arm است و برای ارتباط بخش‌های مختلف مدار کاربرد دارد.

استفاده از ساختاری آشنا می‌تواند فرایند توسعه تراشه را برای شرکت‌هایی که تجربه کار با خانواده Cortex-M دارند ساده‌تر کند.

Arm همچنین گفته Cortex-M42 می‌تواند مسیر ارتقای مناسبی برای طراحی‌های مبتنی بر Cortex-M4 و Cortex-M33 باشد.

این نکته برای شرکت‌های نیمه‌رسانا اهمیت اقتصادی دارد.

سازنده‌ای که پیش‌تر روی یک خانواده ریزکنترل‌کننده سرمایه‌گذاری کرده، ممکن است نخواهد برای افزودن قابلیت هوش مصنوعی تمام ساختار محصول خود را تغییر دهد.

داشتن مسیر ارتقای نسبتاً سازگار می‌تواند بخشی از هزینه و زمان توسعه را کاهش دهد.

البته انتقال از یک پردازنده به پردازنده دیگر بدون بررسی نرم‌افزار و مدار امکان‌پذیر نیست.

سازنده همچنان باید طراحی جدید را آزمایش و سازگاری اجزای مختلف را بررسی کند.

دستورهای سفارشی Arm چه کاربردی دارند؟

Cortex-M42 از قابلیت Arm Custom Instructions پشتیبانی می‌کند.

این ویژگی به سازندگان تراشه امکان می‌دهد در چارچوب امکانات تعریف‌شده، پردازنده را برای برخی وظایف تخصصی بهینه کنند.

برای مثال، ممکن است یک شرکت تراشه‌ای برای پردازش اطلاعات حسگر طراحی کند که عملیات ریاضی مشخصی در آن بارها تکرار می‌شود.

در چنین شرایطی، وجود قابلیت سفارشی‌سازی می‌تواند به بهینه‌سازی اجرای بعضی عملیات کمک کند.

اما پشتیبانی از دستورهای سفارشی به این معنی نیست که هر برنامه‌نویس معمولی می‌تواند آزادانه معماری هر دستگاهی را تغییر دهد.

این امکانات عمدتاً در اختیار شرکت‌هایی قرار می‌گیرند که هسته پردازنده را در طراحی تراشه خود به کار می‌برند.

همچنین توسعه دستورهای سفارشی ممکن است به ابزارهای نرم‌افزاری و آزمایش‌های تخصصی نیاز داشته باشد.

مزیت نهایی آن به نوع کاربرد و کیفیت پیاده‌سازی بستگی خواهد داشت.

تفاوت Cortex-M42 با Cortex-M52 چیست؟

Arm پیش‌تر پردازنده Cortex-M52 را نیز برای کاربردهای هوش مصنوعی در دستگاه‌های کوچک معرفی کرده بود.

اکنون با اضافه شدن Cortex-M42، شرکت گزینه دیگری برای سازندگان تراشه فراهم کرده است.

تفاوت اصلی این دو محصول به جایگاه آن‌ها در مجموعه طراحی‌های Arm مربوط می‌شود.

Cortex-M42 برای کاربردهایی معرفی شده که هزینه و فضای تراشه اهمیت ویژه‌ای دارند.

در مقابل، سایر اعضای خانواده Cortex-M می‌توانند بسته به نیاز طراح، امکانات یا ظرفیت پردازشی متفاوتی فراهم کنند.

بنابراین انتخاب میان این هسته‌ها فقط با مقایسه عدد مدل انجام نمی‌شود.

شرکت سازنده باید حجم محاسبات، مصرف انرژی، فضای مدار و ابزارهای نرم‌افزاری موردنیاز را بررسی کند.

در بعضی دستگاه‌ها، یک هسته کوچک با پردازش برداری مناسب ممکن است کافی باشد.

در محصولات پیچیده‌تر نیز ممکن است استفاده از پردازنده قدرتمندتر یا شتاب‌دهنده هوش مصنوعی اختصاصی توجیه داشته باشد.

Arm می‌خواهد با ارائه طراحی‌های متنوع، انتخاب‌های بیشتری در اختیار سازندگان قرار دهد.

آیا Cortex-M42 به شتاب‌دهنده هوش مصنوعی جداگانه نیاز دارد؟

یکی از پرسش‌های مهم درباره پردازنده‌های کوچک هوش مصنوعی این است که آیا برای اجرای مدل‌های یادگیری ماشین حتماً به شتاب‌دهنده اختصاصی نیاز دارند.

پاسخ به نوع مدل و میزان محاسبات بستگی دارد.

Cortex-M42 با استفاده از فناوری Helium می‌تواند برخی محاسبات مرتبط با یادگیری ماشین را روی خود پردازنده با کارایی بالاتر اجرا کند.

این قابلیت ممکن است برای مدل‌های کوچک تشخیص الگو یا پردازش سیگنال کافی باشد.

اما مدل‌هایی که به حجم بسیار زیادی از محاسبات نیاز دارند، ممکن است همچنان از شتاب‌دهنده‌های اختصاصی بهره ببرند.

Arm در مجموعه فناوری‌های خود پردازنده‌هایی مانند Cortex-M55 و Cortex-M85 و همچنین واحد پردازش عصبی Ethos-U85 را ارائه می‌کند.

این محصولات برای نیازهای متفاوت طراحی شده‌اند.

بنابراین Cortex-M42 قرار نیست جایگزین تمام شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی شود.

مزیت احتمالی آن این است که بعضی قابلیت‌های هوشمند را می‌توان بدون افزودن سخت‌افزار پردازشی بزرگ‌تر اجرا کرد.

مدل تجاری Arm چگونه است؟

Arm برخلاف بسیاری از شرکت‌های سازنده تراشه، معمولاً پردازنده‌هایی مانند Cortex-M42 را به‌صورت یک تراشه مستقل تولید و به مصرف‌کننده نهایی نمی‌فروشد.

مدل اصلی کسب‌وکار شرکت بر ارائه مالکیت فکری و مجوز استفاده از طراحی پردازنده استوار است.

شرکت‌های نیمه‌رسانا می‌توانند با دریافت مجوز، هسته Arm را در تراشه اختصاصی خود استفاده کنند.

سپس بسته به کاربرد، بخش‌هایی مانند حافظه، کنترل‌کننده ارتباطی و مدارهای جانبی را به طراحی اضافه کنند.

این تراشه نهایی ممکن است در کارخانه یک تولیدکننده دیگر ساخته شود و بعد به شرکت سازنده دستگاه فروخته شود.

به همین دلیل، میان تاریخ معرفی یک هسته پردازنده و عرضه نخستین محصولات مجهز به آن فاصله وجود دارد.

در اطلاعیه ۱۰ نوامبر، Arm نام یک ساعت هوشمند یا ربات مشخص با Cortex-M42 را اعلام نکرده است.

همچنین قیمت مصرف‌کننده یا زمان عرضه یک تراشه نهایی برای این پردازنده مشخص نشده است.

برنامه Flexible Access چه کمکی به شرکت‌ها می‌کند؟

Arm اعلام کرده Cortex-M42 را به مجموعه فناوری‌های قابل دسترسی از طریق برنامه‌های Flexible Access و Total Access اضافه می‌کند.

Flexible Access برای کمک به شرکت‌هایی طراحی شده که می‌خواهند محصولات جدید مبتنی بر فناوری Arm را بررسی و توسعه دهند.

در این برنامه، شرکت‌های واجد شرایط می‌توانند پیش از انتخاب نهایی طراحی، به مجموعه‌ای از فناوری‌ها و ابزارهای توسعه با هزینه اولیه کمتر یا در بعضی شرایط بدون هزینه اولیه دسترسی پیدا کنند.

این روش ممکن است به شرکت‌های کوچک‌تر کمک کند چند گزینه پردازشی را بررسی کنند.

براساس اطلاعات Arm، این برنامه در نوامبر ۲۰۲۶ دارای ۳۱۹ عضو فعال بوده است.

همچنین بیش از ۵۰۰ طراحی متمایز در چارچوب فعالیت اعضای آن به مرحله Tape-out رسیده‌اند.

Tape-out در صنعت نیمه‌رسانا به مرحله‌ای گفته می‌شود که طراحی برای ورود به فرایند ساخت تراشه نهایی می‌شود.

این عدد به معنی تولید ۵۰۰ مدل دستگاه مصرفی مجهز به Cortex-M42 نیست.

آمار اعلام‌شده مربوط به کل برنامه Flexible Access و فعالیت‌های آن تا زمان انتشار خبر است.

برنامه Total Access چه تفاوتی دارد؟

برنامه دیگر Arm با نام Total Access بیشتر برای شرکت‌های نیمه‌رسانا و تولیدکنندگان بزرگ‌تری طراحی شده که به مجموعه گسترده‌ای از فناوری‌ها و پشتیبانی تخصصی نیاز دارند.

این برنامه به مشتریان اجازه می‌دهد از منابع مختلف طراحی و توسعه Arm در پروژه‌های متعدد استفاده کنند.

طبق اعلام شرکت، Total Access تاکنون ۶۰ شریک داشته و از زمان راه‌اندازی در بیش از ۶۰۰ پروژه مورد استفاده قرار گرفته است.

در اینجا نیز باید میان تعداد پروژه‌ها و تعداد محصولات عرضه‌شده تفاوت گذاشت.

ممکن است یک پروژه هنوز در مرحله طراحی باشد یا بعداً به محصول تجاری تبدیل شود.

Arm با افزودن Cortex-M42 تلاش می‌کند انتخاب‌های بیشتری در اختیار هر دو گروه مشتریان قرار دهد.

این اقدام می‌تواند برای شرکت‌هایی مهم باشد که به دنبال ساخت نسل جدیدی از ریزکنترل‌کننده‌های دارای قابلیت هوش مصنوعی هستند.

چه زمانی دستگاه‌های مجهز به Cortex-M42 وارد بازار می‌شوند؟

در زمان معرفی Cortex-M42، Arm تاریخ مشخصی برای عرضه نخستین محصول تجاری مجهز به این هسته اعلام نکرده است.

این موضوع با مدل کسب‌وکار شرکت ارتباط دارد.

ابتدا سازندگان تراشه باید طراحی را بررسی کنند و در صورت مناسب بودن، آن را در محصولات خود به کار ببرند.

سپس مراحل توسعه مدار، آزمایش و ساخت نمونه‌های اولیه انجام می‌شود.

پس از آن نیز ممکن است شرکت سازنده دستگاه به زمان بیشتری برای آماده کردن محصول نهایی نیاز داشته باشد.

بنابراین معرفی یک پردازنده جدید با عرضه فوری ساعت هوشمند یا حسگر صنعتی متفاوت است.

همچنین Arm هنوز نتایج آزمایش مستقل از محصولات واقعی مبتنی بر Cortex-M42 ارائه نکرده است.

ارقام عملکرد اعلام‌شده مبنای اولیه‌ای برای شناخت توانایی پردازنده هستند، اما تجربه عملی استفاده در دستگاه‌های مختلف باید بعداً بررسی شود.

پردازش هوش مصنوعی به دستگاه‌های بیشتری منتقل می‌شود

رونمایی Cortex-M42 نشان‌دهنده روندی است که در آن بخشی از پردازش هوش مصنوعی از سرورهای بزرگ به تجهیزات کوچک منتقل می‌شود.

در این مدل، لازم نیست همه داده‌های حسگر برای تحلیل اولیه به مرکز داده ارسال شوند.

دستگاه می‌تواند بعضی وظایف را در همان محل تولید اطلاعات انجام دهد و در صورت نیاز، فقط نتیجه را به سامانه مرکزی بفرستد.

چنین رویکردی ممکن است در بعضی کاربردها به کاهش حجم ارتباطات، مدیریت بهتر مصرف انرژی و پاسخ‌گویی سریع‌تر کمک کند.

با این حال، پردازش محلی همیشه بهترین انتخاب نیست.

بعضی فعالیت‌ها همچنان به منابع محاسباتی قدرتمند یا اطلاعات گسترده‌تری نیاز دارند.

اهمیت Cortex-M42 در فراهم کردن گزینه‌ای تازه برای وظایفی است که می‌توان آن‌ها را با پردازنده کوچک‌تر انجام داد.

Arm با ترکیب فناوری Helium، طراحی فشرده و پشتیبانی از دستورهای سفارشی تلاش کرده اجرای بعضی محاسبات مرتبط با هوش مصنوعی را در این گروه از دستگاه‌ها کارآمدتر کند.

در حال حاضر، خبر قطعی معرفی یک طراحی جدید پردازنده است که طبق اعلام سازنده در محاسبات برداری نسبت به Cortex-M33 پیشرفت داشته است.

اینکه پردازنده جدید چه زمانی وارد دستگاه‌های مصرفی شود و در عمل چه مقدار بهبود عملکرد یا عمر باتری ایجاد کند، به تصمیم سازندگان تراشه و نتایج آزمایش محصولات نهایی بستگی خواهد داشت.

منبع: Arm Newsroom، Edge AI and Vision Alliance، IT之家