کشاورز مصری دو تندیس عظیم از رامسس دوم کشف کرد

در شمال مصر، مردی که مشغول کشاورزی در زمین خود بود، به‌طور ناگهانی با بقایای دو مجسمه بزرگ از رامسس دوم، یکی از شناخته‌شده‌ترین فراعنه تاریخ باستان مصر، روبه‌رو شد. تحقیقات ابتدایی حاکی از آن است که یکی از این مجسمه‌ها در زمان ساخت به ارتفاع تقریباً ۸٫۵ متر می‌رسیده است.

به‌نقل از لایوساینس، این کشف در روستای بهبیت‌الحجاره واقع در شمال مصر صورت گرفته است. خالد الشحات، یکی از اهالی این روستا، پس از پیدایش بقایای مجسمه‌ها در زمین خود، سریعاً موضوع را به وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر گزارش داد. مقامات مصری نیز به‌سرعت گروهی از باستان‌شناسان را برای تحقیق و کاوش به محل اعزام کردند.

رامسس دوم به مدت ۶۶ سال، از حوالی سال ۱۲۷۹ تا ۱۲۱۳ قبل از میلاد، بر مصر حکمرانی کرد و به یکی از طولانی‌ترین دوران‌های سلطنت در تاریخ این سرزمین تبدیل شد. قلمرو او در دوران حکمرانی‌اش تا قسمت‌هایی از سوریه کنونی گسترش یافت. علاوه بر این، رامسس دوم به فرمان ساخت معابد و بناهای یادبودی که هنوز هم در گوشه و کنار مصر قابل مشاهده‌اند، اقدام کرد.

باستان‌شناسان همچنین در بخشی از ستون پشتی مجسمه، کتیبه‌ای به خط هیروگلیف یافتند که یکی از نام‌های سلطنتی رامسس دوم را در بر دارد. این نام، «هور-کا-ناخت-مری-ماعت» به معنای «گاو نیرومند، محبوب راستی و حقیقت» است.

در مصر باستان، فراعنه معمولاً چندین نام سلطنتی داشتند، یکی از آن‌ها «نام هوروسی» بود که به هوروس، خدای آسمان در باورهای مصریان اشاره دارد.

مجسمه دومی که ارتفاعی در حدود ۲٫۴ متر دارد، به احتمال زیاد نمایانگر رامسس دوم است. در این مجسمه، فراعون سربند نِمِس را بر سر دارد که یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای ظاهری فرمانروایان مصر باستان به شمار می‌رفته است.

در نزدیکی مجسمه دوم، تکه‌ای از سنگ گرانیت صورتی کشف شد که شامل دو کتیبه هیروگلیف بود. این نوشته‌ها نام رامسس دوم را ثبت کرده و او را با عناوین «پادشاه مصر علیا و سفلی» و «پسر رع» معرفی می‌کنند. رع، خدای خورشید در دین باستانی مصر به شمار می‌رفت.

مکان کشف این مجسمه‌ها از لحاظ باستان‌شناسی نیز حائز اهمیت است. روستای بهبیت الحجاره به‌خاطر بقایای معبد ایزیس، الهه مرتبط با شفا و جادو در مصر باستان، شناخته می‌شود. هر دو مجسمه تازه در قسمت غربی این معبد پیدا شده‌اند.

محمود امام، مصرشناس دانشگاه قاهره، به‌یادآوری می‌پردازد که قبلاً نیز قطعات معماری با نام رامسس دوم در همین ناحیه شناسایی شده بودند. او که در کاوش اخیر حضور نداشته، پیش‌تر با همکارانش یافته‌های این منطقه را بررسی کرده بود.

امام و تیم تحقیقاتی‌اش در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، از کشف دو قطعه معماری در نزدیکی معبد ایزیس خبر دادند. یکی از این قطعات احتمالاً بخشی از قسمت علیا یک مجسمه بوده و دیگری جزئی از بالای یک دیوار به شمار می‌رفته که هر دو نام رامسس دوم را در خود داشتند.

امام تأکید می‌کند که برای درک بیشتر تاریخ اولیه این محوطه، انجام تحقیقات باستان‌شناسی اضافی ضروری است؛ به‌ویژه اینکه توسعه مناطق شهری، بقایای تاریخی بهبیت الحجاره را تحت‌فشار قرار می‌دهد.

هنوز اطلاعاتی دقیق در خصوص وضعیت محافظت از مجسمه‌ها و برنامه‌های آتی باستان‌شناسان در دست نیست. اما کشف اخیر می‌تواند به پژوهشگران کمک کند تا درک بهتری از فعالیت‌های ساختمانی رامسس دوم و تاریخ این محوطه باستانی به‌دست آورند.