تحول در نیازهای مسکن / علت ناتوانی خانه‌های بزرگ در پاسخگویی به نیازهای بازار / سرزعیم: نسل آینده به نوعی متفاوت از مسکن نیاز دارد
علی سرزعیم در جلسه‌ای که به بررسی نتایج ابتدایی طرح جامع مسکن اختصاص داشت، بر تغییرات ساختاری در تقاضای مسکن تأکید ورزید.
بر اساس گزارش اقتصاد آنلاین، وی اظهار داشت که افزایش روند زندگی تک‌نفره به دلیل طلاق و تجرد قطعی، رشد جمعیت سالمند و احساس تنهایی در میان بخشی از سالمندان و کاهش رغبت زوج‌ها به فرزندآوری به‌واسطه شرایط اقتصادی، از جمله تغییرات عمده‌ای هستند که باید در سیاست‌های مربوط به مسکن مدنظر قرار گیرند. این تغییرات به معنای دگرگونی در نوع مسکنی است که جامعه به آن نیاز دارد.
سرزعیم همچنین بیان کرد که خانوارهای کوچک‌تر، به‌ویژه در حال حاضر که اوضاع اقتصادی به چالش کشیده شده، به شدت به واحدهای کوچک‌متراژ نیازمند هستند؛ به‌خصوص در مناطقی که به هسته‌های شهری و شبکه‌های حمل‌ونقل عمومی دسترسی خوبی دارند.
این نظر درواقع به یکی از برآورده‌های سنتی در زمینه سیاستگذاری مسکن که بر این اساس استوار است که افزایش عرضه هر نوع واحد مسکونی می‌تواند به نیازهای بازار پاسخ دهد، چالشی جدی وارد می‌کند. در شرایطی که قدرت خرید خانوارها در حال کاهش است، تولید واحدهای بزرگ‌تر و گران‌تر لزوماً نمی‌تواند به معنای افزایش دسترسی خانوارها به مسکن باشد.
علاوه بر این، سرزعیم بر اهمیت بررسی‌های محلی در بازار مسکن تأکید کرد و گفت: چالش‌های مربوط به مسکن در مناطق مختلف کشور متفاوت است و نمی‌توان برای تمامی شهرها و مناطق یک راهکار واحد ارائه نمود.
او در عین حال تأکید کرد که وضعیت اراضی و ساختمان‌ها، انتخاب مکان برای شهرها و شهرک‌های جدید و روابط آن‌ها با شهرهای مادر باید به‌طور خاص متناسب با شرایط هر منطقه مورد مطالعه قرار گیرد.
وی همچنین به کاهش درآمد سرانه و محدودیت منابع دولت و سیستم بانکی به‌عنوان دیگر موانع اصلی در سیاستگذاری مسکن اشاره کرد.
در این راستا، سیاست‌های مسکن در آینده باید به‌طور همزمان به سه سؤال پاسخ دهد: خانوارها به چه نوع مسکنی نیاز دارند، توانایی پرداخت آن‌ها چقدر است و این مسکن در کدام نقطه باید واقع شود.
به دلیل تغییرات جمعیتی و اقتصادی، بازار مسکن دیگر یک بازار با تقاضای واحد نیست؛ منزل مناسب برای خانوارهای آینده لزوماً همان مسکنی نیست که برای خانوارهای گذشته طراحی شده بود.
۲۱۷
