استارشیپ نسل ۳ از راه رسید؛ اسپیس ایکس بلندترین موشک تاریخ را روی سکوی پرتاب قرار داد

شنبه، گروه‌های زمینی در استاربیس مرحله فوقانی استارشیپ را روی بوستر سوپرهوی قرار دادند و برای نخستین بار یک استارشیپ نسل سوم کاملاً مونتاژشده را سرهم کردند. این موشک ۱۲۴ متر ارتفاع دارد که چندمتر بلندتر از نسخه قبلی محسوب می‌شود.

روز دوشنبه، تیم پرتاب اسپیس‌ایکس پس از متوقف‌کردن تلاش قبلی برای سوخت‌گیری در شنبه‌شب به‌دلیل مشکل فنی، بیش از پنج‌هزار تن متان فوق‌سرد و اکسیژن مایع را در هر دو مرحله موشک بارگیری کرد. این تمرین پرتاب پس از آزمایش روشن‌کردن ۳۳ موتور رپتور بوستر در ۶ مه انجام شد؛ نخستین باری که اسپیس‌ایکس مجموعه کامل موتورهای ارتقایافته رپتور ۳ را هم‌زمان روشن کرد.

بیشتر بخوانید

انتظار می‌رود موشک هنگام برخاستن حدود ۱۸ میلیون پوند نیروی رانش تولید کند؛ رقمی که طبق مشخصات منتشرشده قبلی اسپیس‌ایکس، حدود ۱۰ درصد بیشتر از نسل قبلی بوسترهای سوپرهوی است. مقیاس پروژه حیرت‌آور است. برای مثال، در نسخه ۳، لوله انتقال داخلی که سوخت متان را از بالای بوستر به محفظه موتورها هدایت می‌کند تقریباً هم‌اندازه مرحله اول فالکون ۹ است؛ موشکی که حدود ۳٫۷ متر قطر دارد.

پرواز پیش‌رو همچنین نخستین برخاست از سکوی پرتاب جدید استاربیس خواهد بود؛ سکویی که حدود ۳۰۰ متر در غرب محل پرتاب تمام آزمایش‌های قبلی استارشیپ قرار دارد. این مأموریت دوازدهمین پرواز آزمایشی کامل استارشیپ و نخستین پرواز از اکتبر ۲۰۲۵ خواهد بود؛ آن هم پس از تأخیرهایی که در آماده‌سازی نسخه ۳ برای نخستین پرتابش رخ داد.

مانند بیشتر پروازهای قبلی استارشیپ، مرحله فوقانی موشک قرار است کمی بیش از یک ساعت پس از آغاز مأموریت، به‌صورت کنترل‌شده در اقیانوس هند فرود آبی انجام دهد. در پروازهای آینده استارشیپ V3، اسپیس‌ایکس تلاش خواهد کرد فضاپیما را برای گرفتن توسط بازوهای مکانیکی برج پرتاب، به استاربیس بازگرداند؛ کاری که این شرکت پیش‌تر با بوستر عظیم سوپرهوی انجام داده بود.

یکی از تغییراتی که اسپیس‌ایکس در پرتاب پیش‌رو اعمال می‌کند، مسیر پروازی جنوبی‌تر بر فراز خلیج مکزیک است؛ به‌طوری که موشک به‌جای عبور از تنگه فلوریدا، از میان سواحل شمال‌شرقی شبه‌جزیره یوکاتان و غربی‌ترین نقطه کوبا عبور خواهد کرد.

چه چیزهایی هنوز پیش از آمادگی استارشیپ V3 برای پرواز باقی مانده‌اند؟ از طرف اسپیس‌ایکس، کارکنان باید تجهیزات مربوط به سامانه خودانهدامی موشک را نصب کنند؛ موادی انفجاری که درصورت انحراف موشک از مسیر پروازی تعیین‌شده، آن را نابود می‌کنند. این کار نیازمند جدا کردن فضاپیما از بوستر خواهد بود. همچنین مجوز پرتاب از سوی اداره هوانوردی فدرال آمریکا هنوز صادر نشده است.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا