ارائه ارز تولیدکنندگان فولاد در تالار دوم
طبق گزارش نبض بورس، به دنبال توافق تازهای که بین وزارت صنعت، معدن و تجارت و بانک مرکزی به امضا رسید، صادرکنندگان محصولات زنجیره فولاد قادر خواهند بود که بخشی از ارز حاصل از صادرات خود را در تالار دوم مرکز مبادله ارز و طلا به فروش برسانند؛ این امکان پیش از این وجود نداشت و ارز صادراتی حتماً باید در تالار اول عرضه شود.
این توافق به گونهای طراحی شده که عرضه ارز صادراتی به شکل پلکانی و با توجه به مبلغ ارزشافزوده هر حلقه از زنجیره صورت گیرد. بر اساس دستورالعمل جدید:
-
محصولات نوردی نظیر مقاطع طویل، ورقهای سرد و پوششدار:
۸۰ درصد ارز صادراتی در تالار دوم و ۲۰ درصد در تالار اول -
شمش و اسلب فولادی:
۶۰ درصد ارز در تالار دوم -
آهن اسفنجی:
۵۰ درصد ارز در تالار دوم -
گندله سنگآهن:
۳۰ درصد ارز در تالار دوم -
کنسانتره سنگآهن:
۲۰ درصد ارز در تالار دوم
این تقسیمبندی به این معناست که هر چه محصول خامتر باشد، سهم کمتری از ارز صادراتی آن در تالار دوم عرضه میشود.
مزایای پیادهسازی مدل پلکانی عرضه ارز
قبل از اجرای این سیاست، همه شرکتهای فعال در زنجیره فولاد ملزم به عرضه ۱۰۰ درصد ارز صادراتی در تالار اول بودند. نرخ در تالار اول، نرخ رسمی محسوب میشود و معمولاً پایینتر از بازار آزاد است و به گفته فعالان صنعت، این امر سبب کاهش انگیزه برای صادرات و پیچیدگی بیشتر در تعهدات ارزی میشد.
حالا با فراهم شدن امکان عرضه درصدی از ارز در تالار دوم که نرخ آن بر اساس تحولات روز و شرایط عرضه و تقاضا تعیین میشود، پیشبینی میشود که جذابیت صادرات افزایش یابد.
نظر فعالان صنایع معدنی
محمدمسعود سمیعینژاد، رئیس هیئت عامل ایمیدرو این مدل را یک اقدام سودمند توصیف کرده و گفت:
با ارائه پلکانی ارز در تالار دوم، بازگشت ارز حاصل از صادرات اقتصادیتر میشود و استفاده از کارتهای بازرگانی یکبار مصرف که مانع بازگشت ارز بود، عملاً منتفی خواهد شد.
وی تأکید کرد که از این به بعد، خود کارخانه یا شرکتهای بازرگانی معرفیشده باید تعهد بازگشت ارز را به بانک مرکزی ارائه دهند.
بهرام سبحانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران نیز معتقد است که این تصمیم میتواند بخشی از نارضایتی فولادسازان نسبت به عدم توازن در مقررات ارزی را برطرف کند و فضایی برای افزایش صادرات فراهم آورد.
تأثیر این تصمیم بر بازار سرمایه چیست؟
این تصمیم میتواند از چند جنبه بر بورس و سهام مرتبط با زنجیره فولاد تأثیر بگذارد:
۱. افزایش سودآوری شرکتهای فولادی و معدنی
شرکتها اکنون قادرند بخشی از ارز صادراتی خود را در نرخهای نزدیک به بازار آزاد (تالار دوم) عرضه کنند.
این بدان معناست که:
-
افزایش درآمد ریالی
-
بهبود حاشیه سود
-
تقویت جریان نقدینگی شرکتها
این موضوع بهویژه برای شرکتهای صادراتمحور همچون فولادسازان، سنگآهنیها و شرکتهای نوردی اهمیت دارد.
۲. رشد احتمالی قیمت سهام گروههای مرتبط
با افزایش سودآوری، انتظار میرود تقاضا برای سهام شرکتهای مرتبط بالاتر رود. معمولاً گروههای زیر بیشتر تحت تأثیر قرار میگیرند:
معمولاً در دورههای افزایش نرخ ارز و تسهیل صادرات، این گروهها بازدهی خوبی را ثبت میکنند.
۳. افزایش شفافیت و کاهش ریسک مقرراتی
بازار سرمایه همیشه نسبت به سیاستهای ارزی حساس است.
-
از ابهام در بازگشت ارز میکاهد.
-
ریسک ناشی از الزامات سختگیرانه قبلی را کاهش میدهد.
-
باعث افزایش اطمینان سهامداران نسبت به پایداری صادرات میشود.
۴. احتمال افزایش رقابت و ظرفیت صادراتی
زمانی که صادرات برای شرکتها جذابتر شود:
-
فروش محصولات داخلی تحت فشار مازاد عرضه کاهش مییابد.
-
حاشیه سود افزایش مییابد.
-
ارزشگذاری شرکتها در بازار سرمایه بهبود مییابد.
۵. اثر روانی مثبت بر کلیت بازار
بورس تهران به شدت به گروههای شاخصساز همچون فولاد، سنگآهن و شیمیاییها وابسته است. افزایش انگیزه صادرات و بهبود سودآوری این شرکتها قادر است شاخص کل را در مسیر رشد قرار دهد.
در نهایت، این تصمیم تأثیر مثبت و قابل توجهی بر سودآوری و ارزش سهام شرکتهای مرتبط در بازار سرمایه خواهد داشت.
کدام نمادها از این تصمیم بهرهمند خواهند شد؟
نمادهایی که در این گروهها قرار دارند:
۱. شرکتهای تولیدکننده مقاطع نوردی
۲. تولیدکنندگان شمش و اسلب فولادی
۳. تولیدکنندگان آهن اسفنجی
۴. شرکتهای سنگآهنی
۵. شرکتهای فعال در کل زنجیره فولاد
۶. شرکتهای حملونقل و لجستیک مرتبط با صادرات فولاد
