تحلیل آیپد پرو M5: اپل یک موتور جت را بر روی دوچرخه قرار داده است
نسخه جدید آیپد پرو اپل با تراشه فشرده و بینظیر M5 بیتردید یک دستگاه قابل تحسین با مشخصات فنی استثنایی به حساب میآید. این تبلت چنان توان پردازشی دارد که میتواند بسیاری از رایانههای قوی را به چالش بکشد. اما مشکل اینجاست که این قدرت شگرف در قالبی محدود و ناکارآمد به دام افتاده که مانع از به نمایش درآمدن تمام ظرفیتهای آن میشود و این امر باعث میگردد تا آیپد پرو به یک ابزار گرانقیمت فقط برای مشاهده محتوا تبدیل شود.
بر اساس گزارشهای منتشر شده از بخش سختافزار رسانه اخبار تکنولوژی تکنا، تراشه M5 بهکاررفته در جدیدترین نسل آیپد پرو بهراستی یک غول پردازشی به شمار میآید. این تراشه با در اختیار داشتن یک پردازنده مرکزی ۱۰ هستهای، یک پردازنده گرافیکی ۱۰ هستهای و یک موتور عصبی ۱۶ هستهای، قدرت پردازشی فوقالعادهای را ارائه میدهد. نتایج بنچمارکها نشان از افزایش عملکرد تک هستهای و چند هستهای آن به ترتیب ۱۴ و ۱۵ درصد نسبت به نسل قبلی دارد و به سطح تراشه ورکاستیشن M1 Ultra نزدیک میشود.
اما نکته حیاتی این است که فرم فکتور تبلت نه نیازمند این حجم از قدرت پردازشیست و نه قادر به استفاده مؤثر از آن میباشد. محدودیتهای موجود در سیستمعامل iPadOS و کاهش نرمافزارهای پیشرفته که بتوانند به طور کامل از ظرفیت این تراشه بهره ببرند، به این معناست که این نیروی عظیم عملاً بلااستفاده مانده و تجربه کاربری تفاوتی با نسلهای قبلی ندارد.
در واقع، رویکرد اپل در قبال آیپد پرو M5 به نوعی شبیه نصب یک موتور جت بر روی دوچرخه است. این شرکت با قرار دادن یک تراشه بسیار قدرتمند داخل دستگاهی که زیرساخت لازم برای استفاده از آن را ندارد، صرفاً به دنبال توجیه قیمت بالای خود است. هرچند این استراتژی از منظر بازاریابی تحسینبرانگیز به نظر میرسد، در عمل محصولی را تولید کرده که فراتر از نیاز کاربران است.
در نهایت، به نظر میرسد آیپد پرو جدید اگرچه با تمام پیشرفتهای سختافزاری پیشرفته، هنوز هم در بنبست میان تبلت و کامپیوتر قرار دارد. تا زمانیکه اپل به مشکلات نرمافزاری و سیستمعامل این دستگاه رسیدگی نکند، حتی قدرتمندترین تراشهها نیز نتوانند ظرفیت واقعی آن را آزاد کنند و این محصول نه بیش از یک نمایش پرهزینه از قدرت مهندسی باقی خواهد ماند.
