تجربه سوریه؛ دلایل عدم تهدید واقعی اسنپبک برای اقتصاد ایران
طبق گزارش خبرگزاری مهر، هر زمان که حذف تحریمها به بهبود اوضاع سوریه بیانجامد، اعمال دوباره تحریمها (اسنپ بک) برای ایران آسیبزا خواهد بود.
با لغو تحریمها علیه سوریه، برخی تحلیلگران و رسانههای بینالمللی ادعای بهبود سریع وضعیت زندگی مردم این کشور را مطرح کرده بودند. اما واقعیت میدانی نشان میدهد که این انتظارات به طور قابل توجهی نادرست بوده است. بررسیهای میدانی و آمار اقتصادی گویای این است که قیمت اقلام اساسی مانند نان، برنج، شکر و روغن بین ۶۰ تا ۷۵ درصد افزایش یافتهاند. همچنین، هزینههای سوخت و حمل و نقل نیز به شدت افزایش یافته است، در حالی که درآمد ماهانه کارمندان و کارگران رو به کاهش بوده و قدرت خرید خانوادهها به طور قابل توجهی افت کرده است. برای روشنتر شدن این موضوع، میتوان قیاسی از قبل و بعد از لغو تحریمها داشت؛ به عنوان مثال:
– قیمت یک قرص نان پیش از تحریمها ۱۸۰۰ لیره در نظر گرفته میشد و اکنون با حذف تحریمها، این رقم به ۴۰۰۰ لیره رسیده است.
– قیمت بنزین پیش از تحریمها ۹ هزار لیره بود و در حال حاضر نزدیک به ۱۳ هزار لیره است.
– قیمت مسکن، با توجه به رکود شدید، با ارقام بسیار بالایی مواجه است و در برخی مناطق دمشق، قیمتها از ۳۰۰ میلیون لیره قبل از تحریمها به ۵۰۰ میلیون لیره در حال حاضر افزایش یافته است.
بنابراین به وضوح مشاهده میشود که لغو تحریمها نه تنها تأثیر مثبت نداشته، بلکه شرایط زندگی مردم را دشوارتر کرده است و نمونه سوریه نمونهای بارز از این واقعیت میباشد.
این تجربه تاریخی بینش عمیقی درباره تأثیر تحریمها و پیامدهای آن بر کشورهای مختلف به ما میدهد؛ اما زمانی که به ایران میرسیم، اوضاع متفاوت است. فعال شدن اسنپبک و بازگشت
تحریمهایی که به طور دورهای علیه ایران در رسانهها مطرح میشوند، به طور مستقیم تأثیر اقتصادی بر کشور ندارند و بیشتر این اخبار به عنوان جنگ روانی و رسانهای رفتار میکنند تا یک تهدید اقتصادی واقعی. در حقیقت، هدف اصلی نشر اینگونه اخبار و شایعات، ایجاد فشار روانی و ایجاد تنش در فضای اجتماعی است و هیچ تأثیر عملی بر محدودیتهای اقتصادی ایران ندارد.
اقتصاد ایران در طول سالهای متمادی، با وجود تحریمهای سخت، توانسته است خود را مقاوم و انعطافپذیر نشان دهد و از سوی دیگر، صنایع، تولیدات داخلی و ساختارهای اقتصادی کشور در سالهای اخیر نشان دادهاند که قادر به مدیریت بحرانها و شوکهای کوتاهمدت ناشی از تحریمها هستند. بنابراین، برخلاف آنچه برخی رسانهها تبلیغ میکنند، با فعال شدن اسنپبک و بازگشت تحریمها، نه تنها اقتصادی فروپاش نمیشود، بلکه نیاز به روشنگری در مواجهه با این خبرها و عملیات روانی وجود دارد تا واقعیتهای اقتصادی کشور تحت تأثیر قرار نگیرد.
تجربه سوریه، در ترکیب با مقاومت اقتصادی ایران، دلیلی بر این است که لغو تحریمها لزوماً به رفاه واقعی نمیانجامد و فشارهای اقتصادی واقعی بیشتر تحت تأثیر مدیریت داخلی و سیاستهای اقتصادی هستند تا تحریمها یا رفع آنها. بهطور کلی، تحولات سوریه و تجربه ایران به وضوح نشان میدهد که تحلیلهای سطحی رسانههای خارجی درباره پیامدهای تحریمها و اسنپبک نمیتواند معیاری معتبر برای ارزیابی وضعیت اقتصادی کشورهای مختلف باشد و توجه به دادههای واقعی و مدیریت داخلی، کلید درک دقیق شرایط اقتصادی است.
