پیشنهاد پژوهشگران: پیش از برخورد سیارک «ویرانگر شهری» با ماه، آن را با بمب اتم منهدم کنیم
در سال ۲۰۲۲، سازمان فضایی ناسا نخستین بار یک فضاپیما را با سرعتی معادل ۲۲٬۵۰۰ کیلومتر در ساعت به سمت یک سیارک کوچک هدایت کرد و موفق به تغییر مسیر آن شد. این مأموریت که با عنوان دارت (DART) شناخته میشود، بهعنوان یک آزمایش برای سنجش قابلیتهای حفاظتی زمین در برابر برخورد احتمالی سنگهای فضایی طراحی شده بود.
در حال حاضر، گروهی از دانشمندان از جمله محققان ناسا توجه خود را به سیارک جنجالی 2024 YR4 جلب کردهاند. مرکز اجرام نزدیک به زمین ناسا احتمال برخورد این سیارک به زمین را فقط ۰٫۰۰۰۸۱ درصد تخمین زده است، اما خطر برخورد آن با ماه به شکلی معنادار بیشتر است و در دسامبر ۲۰۳۲ حدود ۴ درصد برآورد شده است.
این سیارک در اوایل سال جاری میلادی توجهها را به خود جلب کرد، چرا که در ابتدا بهعنوان یکی از خطرناکترین اجرام فضایی مطرح بود که احتمال بالایی برای برخورد با زمین داشت. اما با گذر زمان و جمعآوری اطلاعات دقیقتر، احتمال این واقعه به مقدار بسیار ناچیزی کاهش یافت.
با این حال، احتمال برخورد این سیارک با ماه میتواند عواقبی جدی داشته باشد. وقوع چنین حادثهای میتواند حجم قابل توجهی از زباله و سنگریزهها را به فضای بیرونی پرتاب کند و این ذرات تهدیدی واقعی برای فضانوردان و تجهیزات فضایی محسوب میشوند.
محققان بهتازگی در مقالهای که هنوز به داوری علمی نرسیده، پیشنهاد دادهاند که بهترین راهکار برای جلوگیری از چنین سناریویی، نابودی کل سیارک با استفاده از یک «ماموریت اختلال جنبشی» است؛ رویکردی که بهمراتب تهاجمیتر از آزمایش دارت در سال ۲۰۲۲ است که تنها وظیفهاش تغییر مسیر سیارک دیمورفوس بود.
این بار، ایدهای که ارائه شده شامل استفاده از «دستگاههای انفجاری هستهای» است؛ گزینهای پرخطر اما میتواند راهی نوین برای منحرفکردن یا نابودسازی اجرام نزدیک به زمین تلقی شود. پژوهشگران بر این عقیدهاند که این روش حتی در صورتی که احتمال برخورد با ماه حذف گردد، همچنان شایسته بررسی خواهد بود.
طرح پیشنهادی شامل ارسال دو بمب هستهای ۱۰۰ کیلوتنی است
یکی از چالشهای عمده، عدم وجود زمان کافی برای اجرای یک «ماموریت شناسایی» است که بتواند جرم دقیق سیارک را شناسایی کند؛ دادهای اساسی برای طراحی مأموریتهای انحرافی به شمار میرود. مشاهدات انجام شده توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب نشان دادهاند که این سیارک طولی در حدود ۹۰ متر دارد، اما جرم دقیق آن همچنان نامشخص مانده است.
محاسبات نشان میدهد که جرم این سیارک میتواند بین ۳۳ هزار تن تا ۹۰۰ هزار تن متغیر باشد؛ گسترهای بسیار وسیع که پیادهسازی مأموریتی مشابه دارت را عملاً غیرممکن خواهد ساخت.
تحقیقات نشان میدهد که زمان مطلوب برای اجرای مأموریت شناسایی، اواخر سال ۲۰۲۸ خواهد بود، اما این فرصت تنها سه سال زمان برای رهگیری سیارک باقی میگذارد. در مقابل، گزینه «اختلال جنبشی قدرتمند» که به معنای خرد کردن سیارک است، بازه زمانی ۵ تا ۷ ساله را برای ناسا فراهم میکند. پنجره پرتاب مناسب برای انفجار هستهای بین اواخر ۲۰۲۹ تا اواخر ۲۰۳۱ پیشبینی میشود.
طرح پیشنهادی شامل به کارگیری دو بمب هستهای ۱۰۰ کیلوتنی است که قابلیت ناوبری مستقل در فضا دارند. هر یک از این بمبها پنج تا هشت برابر قویتر از بمبهایی هستند که ایالات متحده در سال ۱۹۴۵ بر فراز هیروشیما و ناگاساکی رها کرد. همچنین یک بمب اضافی بهعنوان پشتیبان مدنظر قرار خواهد گرفت.
با وجود تمام سناریوهای مطرحشده، سوال اصلی این است که آیا احتمال اندک برخورد سیارک 2024 YR4 با ماه یا زمین میتواند دولت ترامپ را به اقدام فوری وادار سازد یا خیر. در حال حاضر، ناسا تحت فشار مالی شدید قرار دارد و بر اساس لایحه بحثبرانگیز بودجه ۲۰۲۶ کاخ سفید، احتمال لغو چندین مأموریت فضایی وجود دارد. به عبارت دیگر، بعید به نظر میرسد ناسا منابع خود را برای نابودی یک سنگ فضایی که در حال حاضر بیش از ۶۱۰ میلیون کیلومتر با ما فاصله دارد و خطر آن برای زمین تقریباً ناچیز به شمار میرود، اختصاص دهد.
این مطالعه در پایگاه داده آرکایو منتشر شده است.
